Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Sete pasos que debo seguir se me despiden

Cando se recibe a carta de despedimento, hai que estudar a liquidación, analizar a indemnización e, se non se está conforme, acudir a un acto de conciliación

img_jefe empleado 1

No seu informe semestral ‘Perspectivas da Economía Mundial’, o FMI prognosticou que o desemprego no noso país chegará este ano ata o 27%. Aínda que, para 2014 augúrase unha leve melloría, pois se prevé que a taxa de paro baixe ata o 26,5%, a imparable caída do emprego xa converteu a España no país da zona do euro onde máis despedimentos se producen desde o inicio de 2013. Ante o inminente panorama, e como se indica no presente artigo, convén coñecer que pasos ten que percorrer unha persoa desde o momento en que é despedida.

Que pasos debe seguir un traballador que é despedido

Imaxe: Bartlomiej Stroinski

Os despedimentos e a inestabilidade laboral xa forman parte da vida cotiá da maioría dos españois. A crise económica, os consecuentes reaxustes de persoais e o peche de non poucas empresas levaron a máis de seis millóns de persoas ao paro. Saber actuar e coñecer cales son os trámites administrativos que tanto empresa como traballador deben cumprir, así como ter en conta a indemnización correspondente, son tarefas básicas para todo empregado afectado por un despedimento.

Asinar a liquidación coa fórmula “Recibín, non conforme” faculta ao traballador a poder exercer posteriores reclamacións

O despedimento é a decisión unilateral dun empresario pola que se extingue o contrato de traballo dun empregado. Unha vez que a persoa cesada ha recibido esta comunicación, hai que ter en conta certos pasos:

  1. Estudar a carta de despedimento

    Para que leve a cabo o despedimento, a empresa debe comunicarllo por escrito ao traballador a través dunha carta, na que se ten que indicar:

    • A causa do cesamento.
    • Os feitos que o motivaron.
    • A data a partir da cal ten efecto.
    • A liquidación, o salario e a cantidade que se lle debe en distintos conceptos, como as vacacións non gozadas ou as horas extraordinarias.

    Así mesmo, o empresario debe entregar ao traballador un certificado de empresa e os documentos de cotización para que poida solicitar, se ten dereito, a prestación por desemprego. Ademais, ten que pór en coñecemento do representante legal dos traballadores a documentación que dá fin á relación laboral.

    Aínda que sexan varias as persoas que foron despedidas á vez, ou por un mesmo motivo, a notificación de despedimento debe ser individualizada.

  2. Examinar con detemento a liquidación

    Segundo o artigo 49.2 do Estatuto dos Traballadores, cando finaliza unha relación laboral, o empresario ten que comunicar ao empregado o preaviso da extinción do contrato e acompañalo coa liquidación, que é o documento de liquidación das cantidades debidas que recibe o traballador. Mediante a liquidación certifícase que o empresario liquidou as obrigacións que tiña co empregado en razón da devandita relación laboral, calquera que sexa o motivo do despedimento.

    Na liquidación débense incluír as cantidades correspondentes ás vacacións non gozadas, a parte proporcional das pagas extraordinarias, a indemnización, no seu caso, e outras cantidades que sexan debidas polo empresario.

    Se o despedido non está de acordo coa liquidación, pode signar “Recibín, non conforme”, ou non asinar, e acudir a un avogado ou especialista legal para iniciar os trámites legais oportunos.

  3. Analizar a indemnización

    A indemnización calcúlase de acordo ao tipo de contrato de traballo que tiña o traballador e presenta enormes diferenzas, en función das circunstancias que motivaron o despedimento:

    • Se o cesamento da relación laboral prodúcese por causas de forza maior ou económicas, por circunstancias obxectivas, por disolución da empresa ou por traslado desta, o empregado terá dereito a percibir unha indemnización equivalente a 20 días de salario por ano traballado, cun máximo de 12 mensualidades.

    • Se o despedimento declárase improcedente, o empresario deberá abonar ao cesado 45 días de salario por ano traballado, cun límite de 42 meses, cando o contrato se asinou antes da Reforma Laboral do 10 de febreiro de 2012.

      Para contratos celebrados despois do 10 de febreiro de 2012, cando o despedimento é cualificado como obxectivo improcedente, o empregado recibirá unha indemnización de 33 días por ano traballado e 24 mensualidades, como máximo.

    Calcular a indemnización correspondente non é unha cuestión baladí, pois nesa cantidade inclúese o salario diario, a porcentaxe correspondente ás pagas extraordinarias, se procede, e o tempo total que se prestou servizos na empresa.

    No entanto, se non se está conforme coa contía, non se debe asinar. Ante unha situación de desconformidade, o paso seguinte é acudir ao SMAC (Servizo de Mediación, Arbitraxe e Conciliación) onde, na gran maioría dos casos, a empresa e o traballador chegan a un acordo.

  4. Acudir a un acto de conciliación (SMAC)

    A conciliación é a fase previa ao procedemento xudicial e constitúe un intento de chegar a un acordo entre o empresario e o empregado. Se o traballador non considera xustificada a acción empresarial, ou non está conforme con algunha das circunstancias que aparecen na carta de despedimento ou na liquidación, dispón dun prazo de 20 días hábiles, desde a comunicación do cesamento, para presentar unha demanda ou papeleta de conciliación ante o Servizo de Mediación, Arbitraxe e Conciliación (SMAC).

    A papeleta de conciliación é un escrito onde o empregado expón en que empresa estaba ocupado, a antigüidade que tiña, por que causa foi cesado e cal era o seu soldo. A través desta demanda, o traballador solicita que o seu despedimento sexa declarado nulo ou improcedente. O acto de conciliación celébrase ante un letrado conciliador, cun representante da empresa e o empregado ou o seu representante (que pode ser ou non avogado).

  5. Presentar unha demanda ante o Xulgado do Social

    Se non hai acordo entre as partes no acto de conciliación, o traballador pode presentar a demanda ante o Xulgado do Social correspondente antes de que se cumpra o prazo dos 20 días hábiles, unha vez descontados os transcorridos desde o despedimento ata a presentación da demanda de conciliación.

    Hai que destacar que o empregado pode efectuar a demanda en por si ou representado por un avogado, procurador, graduado social ou sindicato, no seu caso. Con carácter xeral, o Xulgado competente será o do lugar de prestación dos servizos ou o do domicilio do demandado, a elección do demandante.

    Para o cómputo dos prazos, súmanse os días que transcorren entre a xornada seguinte ao despedimento e a da presentación de demanda de conciliación, cos que transcorren entre o día seguinte á celebración da conciliación, e o da presentación da demanda no Xulgado do Social, ata chegar a 20 días hábiles.

    A demanda ante o Xulgado formúlase por escrito e ha de conter os seguintes apuntamentos:

    • Os datos do demandante co seu DNI e o dos outros interesados que serán chamados ao proceso e os seus domicilios, sempre cos nomes completos das persoas físicas e a denominación social das persoas xurídicas.
    • A enumeración concreta dos feitos alegados. En ningún caso poderán alegarse feitos distintos dos aducidos no acto de conciliación, salvo que se produciron con posterioridade a el.

    • O lugar de traballo, salario, forma de pago, horarios, antigüidade na empresa, categoría profesional e as características particulares do labor que se realizaba antes de producirse o despedimento.

    • A data de efectividade do cesamento e a maneira en que tivo lugar.

    • Se o cesado foi representante legal ou sindical dos traballadores durante o ano anterior ao despedimento.

    • Se o empregado está afiliado a algún sindicato, cando alegou a improcedencia do despedimento por realizarse sen a presenza dos delegados sindicais, se os houbese.

    • Se o demandante litiga en por si, ha de designar un domicilio na localidade onde resida o Xulgado, no que se practicarán todas as dilixencias referir# a el.

    • A data e a firma.

    O xuíz será quen cualifique o despedimento e terá que comunicar se está axustado ou non ao establecido pola lei.

  6. Acatar a sentenza do xuíz

    Na sentenza, o xuíz do Social ditaminará se se ha de readmitir ao empregado no seu posto de traballo . En caso de readmisión, o empresario terá que abonar os salarios de tramitación deixados de percibir polo traballador e a súa cotización á Seguridade Social desde a data do despedimento. Pola contra, se a sentenza non é favorable, o empregado terá que apuntarse ao paro.

  7. Inscribirse no SEPE

    O traballador cesado que non logra a súa readmisión na empresa, debe asumir a súa nova situación con serenidade e acougo. Aínda que o número de persoas que engrosan as listas do paro é cada vez maior, no SEPE (Servizo Público de Emprego Estatal) ofrécense cursos e itinerarios de emprego que poderán axudar ao novo parado. Para iso, hai que acudir a unha oficina de emprego e solicitar o DARDE (Duplicado da demanda de emprego). Este documento ten unha validez dun ano e hai que selalo cada tres meses, aínda que se pode facer a través de Internet.

    Mentres se busca un novo traballo, o máis aconsellable é actualizar o currículo, aprender un novo idioma ou afianzar os que xa se coñecen, refrescar os coñecementos de informática e darse de alta nas redes sociais profesionais de Internet, como LinkedIn.

    Ademais, recoméndase preparar unha carta de presentación e un currículo xenérico (de dúas páxinas, como moito) que se irá adaptando en función dos postos e empresas aos que se optará.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións