Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Taxa rosa: un imposto escurridizo

Revisamos os prezos de diversos produtos de consumo habitual en busca do chamado imposto rosa
Por Laura Caorsi 9 de Febreiro de 2019

Sánchez A taxa rosa describe como, ante dousprodutos iguais, os artigos que están destinadosa nenas e mulleres comercialízanse a unprezo maior que os que se dirixen a nenos ehomes. Os datos máis recentes solicitadosno noso país suxiren que non hai unhadiferenza tan significativa ou sistemáticacomo para afirmar que haxa un imposto destascaracterísticas. Con todo, que apráctica sexa pouco estendida en España nonsignifica que non exista. Vémolo nas seguintes liñas.

Img impuesto rosa 2

Unha análise realizadaen establecementos comerciais e as súas websno outono de 2018 para a elaboración deesta reportaxe revelou que si hai diferenzasde prezo que responden o concepto taxarosa. No entanto, e como apuntan asinvestigacións académicas, constatouseque estes casos non son tan numerososnin tan sinxelos de atopar como poderíaparecer: unhas veces, porque os artigospara homes e mulleres non están xuntos eno mesmo lineal; outras, porque custa dar conprodutos idénticos para que a comparaciónsexa xusta.

Nalgúns casos presentan lixeirasdiferenzas de deseño ou cambia o país defabricación. Tamén existen produtosinfantís iguais pero con personaxes deficción de distintas firmas, que poderían cobrarpolo seu uso patentes máis baratas ou máiscaras ao fabricante. Ou exemplos de artigosazuis que custan máis, sobre todo en moda. Resulta complicado sentenciar candooutras causas poderían explicar a diferenzade prezo máis aló da cor do obxecto ou doxénero dos seus potenciais compradores.

Con todo, hai exemplos que escapan aestas xustificacións. Atopamosprodutos que cumpren coa taxa rosa nunestablecemento, pero non noutro (en Carrefour,o cepillo de dentes eléctrico Phillips é case12 euros máis caro na súa versión rosa, mentres queen MediaMarkt véndense ao mesmo prezoen rosa e en negro). Isto dificulta determinarquen ou como decide esa diferenza.

Algúns exemplos a pé de lineal

Plástico rosa: é máis caro de producir?

Na Europa do século XV, sóos reis, os cardeais e ospoderosos podían vestirsede vermello. Cando as tinguiduraselaborábanse a partir depigmentos naturais, lestecor era un dos máisdifíciles de conseguir, xa quepara obtelo necesitábanseplantas que crecían enhúmidas rexións de montañaou corpos deshidratadosde determinados insectosfemia, como as cochinillas.A diferenza de prezo entreos tecidos carmesí e o restoestaba naquel tempo máisque xustificada. Pero quesucede hoxe?

Hai tempo queas fábricas, a produción encadea e as tinguiduras sintéticasabarataron e democratizarona creación de todas as cores.Aínda así, unha dúbida prevalece:neste novo contextoindustrial, continúa sendomáis caro fabricar produtosrosas? “Ata onde eu se,non”, responde Ignacio Gil,profesor de Ergonomía noGrao de Enxeñaría Industriale Desenvolvemento de Produto dea Universidade de Zaragoza.“Pode haber diferenzas deprezo substanciais debidoa texturas ou acabados,como relevos, cromadosou metalizados, pero non encanto a tons”, indica. Deforma similar opina Antonio deMolina Rodríguez, responsablede enxeñaría da empresaPlastipak e membro doColexio Oficial de EnxeñeirosIndustriais de Madrid. “A priorinon habería argumentos quepuidesen explicar un sobrecustode prezo entre dous obxectos con funcionalidades idénticase cores distintas, salvo queusar un deles implicaserealizar un cambio de aditivosna produción habitual oufabricásese distinto volumede unidades”, sinala.

Parailustralo, pon o exemplo deos tubos de plástico cosque se deseñan as botellasde auga Solán de Cabras.Habitualmente prodúcenseen azul de forma masiva, peroperiodicamente necesítanse enrosa para campañas puntuaisde publicidade e mercadotecnia. “Isoimplica cambiar a produciónpara introducir un colorantemenos común, e por tantomáis caro, así como diminuciónsasociadas á xeraciónde recursos humanos ouao restablecemento daprodución estándar”, describe,lembrando que o procesopode ser inverso e encarecerun artigo azul en lugar dunrosa.

Pola súa banda, Gil sosténque, antes de pronunciarse,convén asegurarse deque comparamos obxectosexactamente iguais. “Que unhamaquinilla de afeitar vallamáis ou menos se vai destinadaa mulleres ou a homes podedeberse a que o tipo de pezasque necesita cada unha deelas sexa distinto”, aventura.No entanto, recomendaprudencia: “Os motivos poros que o prezo de distintosmodelos dun mesmo produtopode fluctuar no mercadoson variados (criterios demercadotecnia, aceptación, stock,redución de oferta…), poro que resulta difícil extraerconclusións rotundas”.