Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Traballar en países conflitivos

O salario dun traballador pode aumentar entre o 15% e o 90% sobre o seu soldo habitual se acepta realizar a súa profesión en zonas en perigo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 16deOutubrode2007

A globalización do mercado laboral ha obrigado ás grandes empresas a revisar os seus modelos de xestión e acceder a novas prazas comerciais, distribuídas nos puntos máis recónditos do globo. Como non é fácil atopar candidatos dispostos a traballar alén do mundo, algunhas compañías conceden aumentos de salario que oscilan entre un 15% e un 90% en relación ao soldo ordinario. Os incentivos resultan aínda máis atraentes se se ten en conta que na maioría dos casos o custo de vida nos paíes de destino adoita ser significativamente inferior ao de España. No entanto, hai que advertir que adoitan ser países inseguros e hostís. Os executivos benefícianse da retribución bruta pola que cotizan en España e a remuneración neta recibida no país de destino, ao que se suman as curmás de expatriación e do custo de vida. Pero, ademais, reciben facilidades para financiar a vivenda na súa nova cidade de residencia así como para pagar custos como o colexio dos nenos, coches, seguros, viaxes ao país de orixe e clubs sociais. Con todos estes beneficios, un traballador que ocupe un posto de nivel medio pode chegar a duplicar o seu soldo ordinario.


A máis perigo, máis beneficio

As porcentaxes dos incentivos que se conceden ás persoas que traballan en países perigosos varían segundo o destino. Algunhas empresas españolas radicadas en países como Iraq, Irán, Afganistán, Colombia ou Nepal, entre outros, ofrecen tal aumento que permite duplicar os rendementos mensuais dos seus traballadores. No caso dun destino como América Central, as multinacionais con capitais españois poden chegan a abonar un 50% máis que a curmá salarial corrente percibida en territorio nacional.

A proliferación de imaxes de violencia, catástrofes sociais e conflitos bélicos non resulta, precisamente, a mellor carta de presentación posible para marchar a traballar a estas paraxes. E os traballadores deben coñecer que aceptar un posto nestes países leva aparellada a posibilidade de obter un mellor soldo, si, pero tamén implica correr riscos, estar lonxe de casa e non poder levar unha vida tranquila e previsible. Con todo, moitos traballadores a miúdo non poden máis que aceptar abandonar a comodidade habitual e mudarse de país se desexan crecer profesionalmente.


Aceptar un posto en países conflitivos leva aparellada a posibilidade de obter un mellor soldo, pero tamén implica desarraigamento e correr riscos

Ao comezo deste fenómeno, na década dos 90, emigraron sobre todo executivos de entre 40 e 50 anos. Na actualidade, as empresas apostan por traballadores máis novos, con idades comprendidas entre os 25 e os 30 anos porque, en moitos dos casos, están a empezar a súa carreira e aínda non están casados nin teñen fillos, polo que teñen menos impedimentos para traballar no estranxeiro.


Bancos e empresas

As empresas de telecomunicacións, as enerxéticas e os grupos bancarios son as que máis incentivan estes desprazamentos porque o seu desenvolvemento en países afastados esíxelles o movemento de recursos humanos cara a aquelas zonas, que en non poucas ocasións atópanse entre as máis perigosas do mundo.

A pesar diso, e dos inconvenientes que supón abandonar casa e familia durante un tempo para adoitarse a unha vida diferente, hai profesionais que unha vez superadas estas barreiras adóitanse a ese tipo de vida e deciden continuar coa súa carreira profesional lonxe do seu país. A razón non é outra que crecer dentro da empresa para a que traballan, ademais de facerse cun bo capital en pouco tempo.

As estancias por traballo adoitan ser prolongadas, aínda que varían en función do proceso de aclimatación do traballador, que adoita oscilar entre dous e catro anos. Este é o tempo en que un traballador consegue coñecer o funcionamento da empresa, as formas de traballo locais, aprende a súa nova función e adáptase á cultura do país. Tras esta fase hai unha segunda etapa que consiste en estabilizarse para poder manter unha vida normal e desenvolver o seu traballo de maneira eficiente.

Os países máis perigosos

Os países máis perigosos do mundo, segundo unha análise da revista Forbes, son Somalia, Iraq, Afganistán, Israel, Costa do Marfil, Paquistán, Sri Lanka, Chad, Líbano e Burundi. Unha lista á que tamén se suman Liberia e Haití, territorios que se atopan practicamente en estado de guerra permanente, e teñen uns niveis moi elevados de criminalidade.

Nos países de maior conflitividade as compañías adoitan contratar servizos de seguridade e seguros de integridade física para os seus traballadores. Pero, a pesar das medidas que se toman, o número de executivos vítimas de crimes continúa crecendo. Non hai máis que observar a cifra de 2006, cando a cantidade de empregados de diferentes multinacionais secuestrados en todo o mundo ascendeu a 300.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións