Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tubos para ocultar cables en casa

Por motivos estéticos ou de seguridade, o cableado dunha vivenda sempre deberá ir cuberto por tubos protectores ou canaletas, unha instalación que debe realizarse sempre antes de montar chans e teitos

Televisión, vídeo, computador… Os cables son imprescindibles nun fogar, aínda que poden resultar perigosos e antiestéticos. Se se quere evitar tanto o uno como o outro, a mellor idea é tapalos mediante un tubo ou unha canaleta que se situará pegada á parede. Aínda que calquera “manitas” pode levar a cabo esta instalación, o mellor é contratar para realizar este traballo a un electricista.

Falsos chans e teitos

Ao iniciar o proxecto do deseño dunha vivenda ou unha oficina hai que ter en conta por onde vai ir o cableado e que instalacións vanse a necesitar. Se se planea este aspecto antes da colocación do chan, a separación dos habitáculos, a colocación de xanelas ou dos mobles, evítanse sustos no último momento e ter que volver refacer toda a instalación eléctrica. É importante saber cantos enchufes farán falta e, segundo recomendan os electricistas, máis vale colocar máis dos previstos inicialmente para non ter que volver ampliar a instalación nun futuro, aínda que tampouco hai que “pasarse” á hora de planificar as tomas de enerxía.

Cando se van a montar o chan ou o teito, é imprescindible ter en conta con anterioridade que instalacións eléctricas e condutos de aire acondicionado realizaranse. Aínda así, é recomendable (especialmente no caso das oficinas) colocar falsos teitos registrables que faciliten o mantemento desta instalación. Nos chans, o máis fácil é instalar plaquetas de aproximadamente 60 por 60 centímetros, e 5 centímetros de espesor, baixo as que ocultar as instalacións eléctricas, de voz e datos que darán servizos posteriormente á tecnoloxía caseira. Posteriormente, poderase cubrir o solado con moqueta, laminados de PVC ou madeira.

Na maioría das vivendas o cableado discorre dentro da parede e é inapreciable á vista, o que o fai máis estético pero dificulta introducir modificacións nas instalacións. Xa sexa co cableado por dentro ou por fóra do tabique, sempre hai que ter en conta a seguridade, e “deberá ir cuberto por tubos protectores ou canaletas”, segundo vén indicado no Regulamento de Baixa Tensión que regula as instalacións eléctricas. Nas vivendas, os tubos poden ser metálicos, non metálicos ou mesturados, elección que determinará o profesional encargado do proxecto, que debe cumprir coa normativa de seguridade e utilizar materiais homologados.

Tubos protectores

Os tubos máis recomendables, segundo este código, son os ríxidos, aínda que tamén se poden utilizar condutos curvos en casos especiais. Deberán ter un diámetro que permita un fácil aloxamento e extracción dos cables ou condutores illados. Á hora da súa colocación, tamén segundo o Regulamento de Baixa Tensión, “o trazado farase seguindo liñas verticais e horizontais ou paralelas ás arestas das paredes que limitan o local onde se efectúa a instalación”. Así mesmo, “as conexións entre condutores realizaranse no interior de caixas apropiadas de material illante e que non fomente a propagación de chamas”.

O Regulamento regula ademais o tamaño destas caixas, que á parte de ser resistentes, deberán ter unha profundidade polo menos igual ao diámetro do tubo maior máis un 50% do mesmo, cun mínimo de 40 milímetros. Cando se queiran facer estancas nas entradas dos tubos, nas caixas de conexión deberán empregarse prensaestopas ou racores adecuados. Por suposto, queda totalmente prohibida a tradicional unión de condutores como empalmes ou derivacións a través de enrollamientos ou retorcimientos dos condutores entre si. E se hai tubos metálicos accesibles, deberanse “pór a terra”.

Montaxe en superficie

Se se opta por unha instalación en superficie, os tubos haberán de fixarse ás paredes ou teitos por medio de bridas ou abrazaderas. A distancia entre unha e outra, como máximo será de 0,50 metros. Nas cruces de tubos ríxidos con xuntas de dilatación dun edificio, os extremos deben quedar separados ente si 5 centímetros, para poder empalmarlos posteriormente con manguitos deslizantes que teñan unha lonxitude mínima de 20 centímetros.

Se a opción elixida é cubrir os cables con canaletas, tamén se debe ter en conta que teñen que seguir as liñas verticais e horizontais na súa colocación, paralelas ás arestas das paredes. E, se son canaletas con condutividade eléctrica, deberán conectarse á rede de terra así como manter a tapa da canaleta sempre accesible.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións