Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Universitarios e alumnos de secundaria son os que máis acoden ás academias no verán

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 11 de Xullo de 2003

Terminado o curso, as academias de verán constitúen unha ferramenta indispensable para aqueles alumnos que queren endereitar o rumbo tras un ano non demasiado bo. Nunhas ocasións, por propia iniciativa; noutras, por imposición familiar, universitarios e estudantes dos ciclos de ESO, particularmente de 4º, medorentos do gran salto que están a piques de dar cara ao Bacharelato, constitúen o groso de escolares que recorren a estas clases de apoio durante os meses de xullo e agosto. Aínda que cada vez son menos.

O nivel de matriculacións no estío descendeu considerablemente nos últimos anos. Desde que desapareceron os tradicionais exames de recuperación de setembro, estes centros de reforzo escolar constatan que o ritmo de actividade por estas datas diminuíu paulatinamente, condenando a moitos destas academias de verán a “resistir” a duras penas, lonxe da gran afluencia que rexistraban fai un lustro.

“Eliminar os exames de setembro paréceme un dos maiores desacertos dos últimos tempos”. Eduardo Ruiz, director e profesor dun centro de estudos, non se anda con ambaxes. Non atopa ningún aspecto positivo á medida, e non só o di pola nociva repercusión económica que carrexa ao seu sector, senón tamén porque cre que “prexudica realmente aos estudos dos alumnos”.

Repesca a mediados de mes

E é que atrás quedaron os tempos en que suspender un exame en xuño supuña volver tentalo en setembro. Actualmente, as materias que se avalían nos ciclos de ESO, a finais de maio ou principios de xuño, teñen a súa correspondente repesca a mediados de mes. “Antes, en dous meses intensivos si que daba tempo a repasar as materias. Pero agora é imposible. Con eses tempos tan curtos hai cantidade de contidos que non se dan debidamente. Aos rapaces obríganlles a repasar a materia nunha semana para volverlles a examinar en xullo. Co cal, o que non domina unha materia o 20 de xuño, é bastante difícil que a teña aprendida para o 3 ou 7 de xullo”, explica Ruiz.

Este panorama aínda se volve máis escuro en Bacharelato, sobre todo en 2º curso. Quen non fose capaz de superar os exames de maio, debe presentarse de novo a mediados de xuño -o que antes eran as recuperacións de setembro- para ser avaliado posteriormente na Selectividade, a primeira semana de xullo.

En definitiva, en todos os casos, o alumno sabe entre xuño e xullo se aprobou ou non. En caso negativo, non poderá presentarse de novo ata o curso seguinte.

Esta especie de indefinición na que se move un alumno que, por unha banda, carrexa un suspenso, pero, por outro, non ten esa ansiedade propia de quen debe volverse a examinar á volta do verán, xera certa inquietude en non poucos pais. “Hai quen se queren ir de vacacións e realmente non saben que facer co fillo” e mesmo se expoñen inscribilo nalgunha academia situada no destino turístico elixido.

Verán sabático

“Para os pais supuxo un auténtico pau. A pesar de que o seu rapaz suspendese cinco materias, este pásase todo o verán sen facer nada”. Deste xeito sintetiza José Luís, responsable da academia CAU, en San Sebastián, a paradoxal situación que á súa entender crea o sistema educativo vixente. A pesar de que o labor principal da súa academia sempre ha ido orientada a estudantes universitarios, o director do centro non é alleo á problemática que subxace en idades escolares máis temperás. “Que feixes cos críos nun caso así? -pregúntase- porque un rapaz sen unha motivación para acudir a unha academia é difícil que vaia”. “Isto foi un fracaso”, resume.

Entre quen acoden recoñece que o fan maiormente aqueles alumnos que en realidade aprobaron, pero fixérono un pouco justito, non con moi boas notas, e é o propio centro quen lles apercibe sobre a necesidade de reforzar as materias convenientemente de face ao ano seguinte. “Hai que ter en conta que, por exemplo, de 4º de ESO a Bacharel hai un salto moi grande”, advirte o director da academia. O certo é que ese paso adoita asustar un pouco, tanto a pais como alumnos, que observan que lonxe da fluidez que supuña antigamente cambiar de 8º de EGB a BUP, agora a materia complícase excesivamente.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións