Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Utilizar varios cartóns de crédito: solución ou problema?

Os usuarios descoñecen as comisións e gastos que lles carrexa dispor dos cartóns de crédito e débito
Por Anna Elisa Savelli 9 de Setembro de 2008
Img tarjetas
Imagen: Steve Woods

Necesidade imperiosa

A innumerable variedade de cartóns de crédito que embelecen o interior de carteiras e moedeiros non sempre é rendible paira o consumidor, aínda que si o é paira o banco e empresa emisora, xa que obteñen suculentas ganancias cando se retira diñeiro en caixeiros doutras redes, a través de diversas comisións, mediante os pagos aprazados e a través do pago da cota anual. Estas empresas poden estar máis que satisfeitas cos usuarios españois, xa que a media de cartóns por cada familia no noso país é de tres de débito e dous de crédito. A maioría de usuarios, ademais, descoñece as comisións que paga e os gastos que lle carrexa posuír tal número de cartóns.

España é o segundo país con maior número de cartóns en circulación en Europa. Segundo datos da Asociación de Usuarios de Bancos, Caixas e Seguros (ADICAE) en España hai 75 millóns de cartóns en circulación (43,5 millóns de débito e 31,5 millóns de crédito). Descartando á poboación menor de 16 anos, e tendo en conta que só o 54% da poboación de entre 60 e 70 anos ten cartón, como media cada español adulto dispón de 1,32 cartóns de débito e una cartón de crédito. Estes datos convídannos a reflexionar se de verdade son necesarias todos estes cartóns. Pero, pódese vivir hoxe en día sen usar cartóns ? A resposta é un rotundo “non”, polo menos en opinión de Antonio Castelo Ladra, administrador e asesor de servizos financeiros. Con todo, aínda que non sexa preciso prescindir delas, o que convén facer co diñeiro “de plástico” é analizar as circunstancias persoais, as necesidades reais e o uso final que se lle dará a cada cartón.

Un elevado custo

É difícil falar dun número máximo ou mínimo recomendado de cartóns, xa que este pode variar en función das pautas de consumo ou necesidades de cada usuario, pero en termos xerais o cartón de crédito é só recomendable “paira operacións ou compras nas que non se admita o pago directo mediante débito”, sinalan os expertos financeiros, por exemplo adquisición ou reserva de billetes por Internet, o aluguer de vehículos, as reservas de determinados hoteis ou as viaxes polo estranxeiro (neste último caso, sobre todo de face a emerxencias ou imprevistos). O cartón de débito, con todo, si é útil paira pagar con ela se non se dispón de diñeiro en efectivo a man. Isto último é, ademais, un obxectivo da Comisión Europea, que está a apostar por facilitar o uso de cartóns, para o que está en proceso de creación a chamada SAIBA (área única de pagos na Unión Europea), que permitirá utilizar os cartóns en calquera país da zona euro coas mesmas condicións e custos con que se fai en España.

Ter dous cartóns de débito e dous de crédito custa, como media, case 100 euros ao ano

Ante o panorama que se debuxa, será difícil non ter una cartón, pero o importante, e o que reclaman moitas asociacións, é que as regras sexan xustas e claras en canto a custos e comisións. E non se trata dun gasto menor, xa que ser titular de moitos cartóns eleva o gasto anual de maneira considerable. Como media, simplemente posuílas implica un custo de 15 euros anuais paira os cartóns de débito e 30 euros anuais (tamén como media) de cada cartón de crédito. É dicir, págase case 100 euros anuais por contar con dous cartóns de débito e dous de crédito. Por tanto, non parece rendible multiplicar o número de cartóns de que se dispón.

Pero non todos coinciden nesta cuestión, algúns expertos estiman oportuno contar cun abanico amplo de cartóns paira poder aproveitar as vantaxes que ofrecen, aínda que facendo un uso correcto das mesmas e sabendo cal convén utilizar en cada momento. Así o afirma Daniel Soto, representante de vLex, quen considera acertado o feito de que moitas persoas teñan varios cartóns: una cartón principal, coa que realizan a maioría dos gastos cotiáns; una segunda, paira emerxencias, e una terceira polas recompensas que ofrecen sobre certos tipos de produtos como a gasolina.

Cartóns e situacións posibles

  • Cartón de crédito: una só cartón de crédito podería bastar por persoa, e mesmo por parella. Numerosos gastos por comisións de mantemento e risco de endebedamento (cun crédito alto que mesmo pode chegar a máis 20% TAE) son só dous das consecuencias que podería carrexar o ter varios cartóns de crédito. Se se adoita viaxar ao estranxeiro e comprar a miúdo online si pode resultar beneficioso ter una cartón adicional.
  • Cartón de débito: como norma non sería recomendable contar con máis dun cartón de débito. É una regra simple, porque cantos máis cartóns téñase será máis complicado controlar o gasto e o das comisións por uso de caixeiro. No caso de ser titular de dous ou máis contas correntes pode resultar conveniente dispor dun cartón de cada entidade na medida en que se analizaron os custos de mantemento que supón.
  • Cartóns de empresa: se una persoa é dona dunha compañía ou una sociedade convén dispor de dous cartóns diferentes: una de empresa e outra persoal. É a forma máis sinxela de non confundir os gastos persoais cos profesionais. O inconveniente no caso dun cartón de empresa, se se tende a certa falta de control, é o risco no que se pode incorrer de cargar a ese cartón gastos persoais, mentres a vantaxe sería dispor de capacidade de compra e non ter que financiar persoalmente os gastos de empresa.
  • Cartóns de fidelización: lanzadas por cadeas de hostalaría, gasolineiras, e compañías de transportes de viaxeiros especialmente, adoitan ofrecer una serie de vantaxes (agasallos, puntos e descontos), pero non é ouro todo o que reloce, pois se deben cumprir certos requisitos paira obter esta recompensa que en ocasións pode resultar ínfima á beira do gasto que se debe realizar. Por iso, calquera cartón debe ser observada, case baixo o cristal dunha lupa; débese ler a letra pequena con toda atención posto que algunhas, á facilidade e gratuidade á hora da súa concesión, unen a posibilidade de contratar outra de crédito.