Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vivir da beneficencia

As entidades caritativas e as institucións públicas sosteñen o Estado do benestar para que os máis desfavorecidos teñan os recursos necesarios

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 02deMaiode2009

A crise económica ha cambiado o mapa da pobreza en España. Con máis de catro millóns de traballadores no paro e empresas que baixan a persiana cada día, o risco a perdelo todo xa non é algo que se mire de lonxe. Nesta seria conxuntura, calquera persoa ou familia de clase media, con hipoteca, con coche e con nenos, pode verse abocada a unha situación de exclusión social. Na actualidade, dúas de cada dez españois rozan xa o limiar da pobreza, establecido pola Unión Europea en ingresos inferiores aos 550 euros mensuais per cápita. Entre eles, uns cinco millóns de persoas sobreviven con menos de 300 euros ao mes. E, segundo os estudos máis recentes de organizacións benéficas, o 23% dos nenos de España padece situacións de pobreza.

Saúde, educación, procura de emprego

/imgs/2009/04/sintecho.art.jpgAdemais da alimentación, a vivenda e o abrigo, hai outros tres aspectos fundamentais na vida de calquera persoa: a saúde, a educación e as canles paira buscar emprego. Isto último é, en síntese, o que permite custear todo o anterior sen depender do Estado ou das entidades benéficas e asegurarse, ademais, un futuro. Por iso, moitas organizacións caritativas contribúen á formación profesional ou á procura de emprego, xa sexa de maneira exclusiva ou como una rama máis dos seus servizos. Este é o caso de Cruz Vermella, outra das grandes entidades de asistencia social en España.

No ámbito nacional, Cruz Vermella promove a inserción laboral dos sectores da poboación máis vulnerables, como os inmigrantes, as mulleres, os parados de longa duración e as persoas maiores de 45 anos. A eles ofrécelles asesoramento, orientación laboral e cursos de formación, mentres que ás empresas que potencialmente poderían contratarlles proporciónalles un servizo de intermediación. Segundo sinalan desde a entidade, o seu Plan de Emprego atendeu a 150.000 persoas desde 2001 e só o ano pasado ha logrado que 6.500 persoas accedesen ao mercado de traballo; a gran maioría, mulleres. Cáritas tamén ofrece cursos de orientación e formación, plans de inserción laboral e apoio paira a educación dos fillos. Así mesmo, un bo número de concellos proporciona este tipo de vías de formación paira mellorar as posibilidades de reinserción laboral dos adultos e, ao mesmo tempo, manter activa á poboación que está no paro.

En 2007 os contribuíntes achegaron máis de 240 millóns de euros paira financiar proxectos sociais e de asistencia

Con todo, a axuda á educación dos nenos, así como os gastos sanitarios que se orixinan da compra de medicamentos, non é un tema menor. Aínda que o Estado garante a atención médica e a educación básica a todos os seus habitantes e calquera pode acudir a un centro de saúde, non todos poden custearse os seus medicamentos ou os tratamentos indicados polo médico. E o mesmo pode dicirse da educación: aínda que é gratuíta, os materiais de estudo non o son, custan diñeiro e, en ocasións, o seu custo supón un impedimento.

Máis capital, económico e humano

Entón, é posible vivir da beneficencia en España? A resposta é que si. Polo menos, si é posible conseguir axuda paira certos mínimos de vida, como a alimentación, o aloxamento, a roupa, a saúde e a educación. Sen dúbida, o marco da Unión Europea achega una boa dose de estabilidade e respaldo económico, e España en particular ten tres trazos que fan que sexa posible vivir da caridade. O primeiro: que socialmente está instaurado o modelo de Estado do benestar, un esquema que se mantén, mesmo no medio dunha crise profunda como a actual. O segundo: que os españois encabezan as listas mundiais en materia de solidariedade. E o terceiro: o altísimo nivel de asociacionismo que hai no país. Estes tres trazos articulados permiten que funcione una maquinaria ben engrasada en materia de beneficencia, administración de recursos e auxilio ao próximo, sen esquecer o labor que se fai desde as parroquias, as mesquitas e outros centros relixiosos.

Doutra banda, de face á próxima campaña da Declaración da Renda, un bo puñado de asociacións e coordinadoras de ONG de todo o país uníronse paira lembrar a importancia das achegas dos contribuíntes. As cifras oficiais do pasado exercicio fiscal indican que quen marcaron a casa “fins sociais” achegaron máis de 240 millóns de euros paira financiar proxectos sociais, de asistencia e, tamén, ambientais. Paira este ano, as catro coordinadoras que encabezan este movemento esperan que a cifra se incremente.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións