Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Economía doméstica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vivir do conto: como editar un manuscrito

As dificultades paira publicar en editoriais tradicionais provocan que autores noveis recorran á autoedición a través de Internet

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 17deMaiode2009
Img escritor Imaxe: Ian Oliver

Una das maneiras máis saudables de relaxarse fose do traballo é conectarse co artista interior que todos levamos dentro. Por iso é polo que non sexan poucos os economistas, enxeñeiros ou médicos, por citar tres profesións que pouco teñen que ver coa Literatura, que dediquen os seus intres libres a escribir. Moitos empezan porque son bos lectores, e sen máis obxectivo que pasar un intre agradable; con todo, tras anos cultivando en solitario a afección, anímanse a soñar que quizá o que escriben podería encadernarse e publicarse en forma de libro. Como facelo? Aínda que non é tarefa fácil, presentarse a concursos ou certames pode axudar a logralo. Se non hai máis remedio, moitos autores recorren á autoedición dos seus relatos a través de empresas especializadas en Internet.

O mundo editorial

/imgs/2009/05/escritor.art.jpgNon todas as editoriais publican libros de contos. É máis: no mundo literario coméntase que a maioría dos editores prefire as novelas. Por iso é polo que antes de enviar un conto a unha editorial sexa imprescindible decatarse de si publícaos… e de si recibe manuscritos (e, en caso de facelo, en que condicións). Parecen obviedades, pero poucos autores noveis téñenas en conta. Paira o primeiro, basta con estudar o catálogo da editorial e explorar as diferentes coleccións que o conforman; ir á biblioteca e ler algúns títulos axudará a entender mellor que clase de literatura vende a empresa en cuestión. Por raro que soe, o termo “empresa” non é casual, pois as editoriais só publican libros que estiman rendibles, que se axustan aos seus criterios literarios e comerciais. Tampouco está de máis pescudar cantos títulos dedicados ao conto publica por ano -non serán máis de sete ou oito- e documentarse sobre o perfil do editor. Todo iso axudará a que as expectativas que uno fórmese sexan razoables.

En canto ao asunto dos manuscritos, na páxina web da editorial ou por teléfono pódese conseguir información acerca de como envialos. Algunhas editoriais aceptan os arquivos Word ou pdf, pero outras prefiren o texto en papel e o envío postal. Una vez enviado o manuscrito, a resposta do editor tardará en chegar como mínimo un tres ou catro meses; non porque sexa lento en ler, senón porque, de media, os editores reciben máis de 30 textos cada mes. Por iso é polo que se alguén quere ter algunha posibilidade, convén que sexa coidadoso nos pasos citados e non dea argumentos paira ser rexeitado ao primeiro de vez.

Concursos

Se un cánsase de recibir ser rexeitado polas editoriais, pode tentar gañar algún certame, convocados na súa gran maioría por institucións en colaboración con algunha editorial; a primeira achega o diñeiro paira o galardón e a segunda encárgase de publicar o libro ou os libros premiados. Á marxe dos concursos máis prestixiosos – a Ribeira do Douro, o Tiflos ou o NH-, hai una gran cantidade de convocatorias locais, provinciais ou autonómicas onde probar sorte, e con remuneracións que van desde os 100 euros en diante. En momentos difíciles, autores profesionais como o chileno Roberto Bolaño ou o arxentino Antonio dei Benedetto sobreviviron en España enviando os seus contos a estes concursos.

As editoriais só publican libros que estiman rendibles, que se axustan aos seus criterios literarios e comerciais

As opcións son moitas. A Guía de Premios e Concursos literarios en España 2008-2009 (Fuentetajaliteraria, Madrid, 2008), que se publica de maneira bianual, recolle 1.800 certames relativos a todas as disciplinas literarias, incluída a do conto. A través de Internet tamén se pode estar ao tanto; páxinas como Escritores.org ou Estandarte.com listan as bases dunha boa cantidade de convocatorias e informan os gañadores.

Autoedición

Non é fácil converter en libro eses contos que están no disco duro. As canles tradicionais baséanse na homologación da calidade do autor a través dun editor ou dun xurado. Con todo, Internet trouxo una nova posibilidade: empresas como Bubok ou Lulu ofrecen autopublicarse de maneira gratuíta, e sen filtro algún. Gratis? Si, gratis. O que o cliente queira? Tamén.

A diferenza das editoriais tradicionais, estas empresas imprimen baixo demanda, é dicir, só sacan en papel un exemplar cando hai un comprador que o pide. Se este paga dous exemplares, imprímenlle iso: dous exemplares. O custo de produción por libro é moito maior que nas clásicas tiradas; con todo, este sistema abarata o prezo final deixando que os autores publiquen o que queiran e encárguense de todo: corrixir, maquetar, editar, difundir, colocar en librarías ou bibliotecas, etcétera. É máis, por facer, os autores até pon o prezo. A única condición é que o prezo estea por encima do custo de produción por exemplar que a empresa fixa. Segundo os cálculos dunha desas webs, imprimir un libro de 90 páxinas de 150 x 210 mm en branco e negro e con lombo pegado costa 7,5 euros. A partir desa cifra, o autor pode pedir o diñeiro que queira pola súa obra. Do beneficio que obteña, un 80% será paira el e un 20% paira a empresa.

Imprimir a través de editoriais de autopublicación un libro de 90 páxinas de 150 x 210 mm en branco e negro e con lombo pegado costa 7,5 euros

O fenómeno é recente -apenas leva funcionando un par de anos- e forma parte da nova cultura tecnolóxica; de maneira que aínda é pronto paira poder avaliar o seu impacto. En calquera caso, aparece como una opción máis para que quen escriben poidan vingarse do editor que os rexeitou, os xurados que non recoñeceron o seu talento ou, sinxelamente, paira compartir a un prezo alcanzable os seus relatos coa familia e os amigos.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 2]
  • Ir á páxina seguinte: Asesores literarios »

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións