Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As galaxias do universo temperán non son tan densas como se cría

Se densidade é de media unhas seis veces menor do previsto

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 16deOutubrode2011

As galaxias do universo temperán -o máis afastado respecto da Terra- non son tan densas como se esperaba, tal como demostraron as observacións realizadas co Gran Telescopio de Canarias (GTC). Os datos obtidos rebaixan parcialmente a espectacularidade que se supuña ás galaxias máis novas, ata o momento descritas como obxectos extremadamente compactos que albergaban masas miles de millóns de veces superiores á do Sol nun tamaño de cinco a dez veces menor ao das súas compañeiras observadas no universo maduro.

Este estudo, que se publicou na revista “Astrophysical Journal”, pretende responder as preguntas que os astrónomos se fan desde hai anos, como por que as galaxias no universo temperán son máis densas e pequenas ou como evolucionan de pequena a xigante. Para chegar a obter conclusións, o equipo observou catro novos galaxias, situadas a 8.000 millóns de anos luz da Terra, e comprobou nos seus espectros que eran unha media de seis veces menos densas do que se cría.

A xulgar polas conclusións da investigación, é probable que eses ceos non brillen tanto nin que a masa das galaxias novas sexa tan pesada, segundo os científicos. Ademais, o estudo explica que poida que a súa evolución a galaxias de gran tamaño non sexa tan drástica como se estimaba. Iso si, os datos da investigación parecen avalar a teoría que explica o seu crecemento pola súa unión con satélites menores.

O estudo dirixírono os investigadores Jesús Martínez e Rafael Guzmán, da Universidade de Florida, e contou coa colaboración de persoal do Instituto Astrofísico de Canarias (IAC) e a Universidade Complutense de Madrid. Ademais, nutriuse de traballos previos realizados polos investigadores do IAC Nacho Trujillo, Mercedes Prieto, Angela Hempel e Marc Balcells, que tamén axudaron aos seus colegas na preparación das observacións e a analizar e interpretar os datos. Os científicos servíronse do espectrógrafo OSIRIS, instalado no GTC.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións