Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación > Cultura e ciencia

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Proxecto SETI

Internautas á procura de intelixencia extraterrestre

Máis de cinco millóns de internautas (ao redor de 100.000 en España) ‘prestan’ o seu computador ao proxecto Seti@home. No tempo que está inactivo, o seu PC traballa paira analizar sinais recibidos polo radiotelescopio máis grande o mundo. O reto, atopar indicios de intelixencia extraterrestre e demostrar por fin que non somos os únicos habitantes do Universo; o premio, ser coautor do descubrimento máis importante da historia.

Escoitar as estrelas

Una das grandes cuestións non resoltas da Humanidade é si estamos sós no Universo. O que si coñecemos polos avances científicos é o tamaño e as distancias entre galaxias, estrelas e planetas do universo coñecido. Estas son de tal magnitude que comunicarse con outro planeta (eventualmente) habitado, e non digamos viaxar até el, faise moi complicado coa tecnoloxía actual. Só queda una posibilidade paira comunicarse con outras civilizacións: escoitar o espazo. Pór a orella, en forma de inmensos radiotelescopios, cara ao ceo paira ver si recibimos o sinal dalgunha forma de vida intelixente.

Entre os proxectos dedicados a localizar vida intelixente lonxe da Terra, son numerosos os coñecidos como ‘radio SETI’ (siglas en inglés de Search for Extra Terrestial Intelligence), que empregan radiotelescopios paira captar sinais de radio procedentes do exterior. En 1960 o astrónomo Frank Drake foi o primeiro en empregar ondas de radio paira buscar vida intelixente no espazo. Desde entón, tanto a antiga URSS como EEUU puxeron a vista no ceo. Algúns proxectos nados nos 70 aínda están en marcha, como o Proxecto META da Planetary Societyou SERENDIP, da Universidade de California. Despois de una década de estudos preliminares a NASA ideou o seu propio proxecto SETI a gran escala en 1988. As observacións do espazo comezaron en 1992, pero só un ano despois o Congreso cancelou os fondos, polo que o Instituto SETIseguiu funcionando con financiamento privado.

O problema, á marxe do enorme tamaño das antenas capaces de detectar ondas de radio procedentes de anos luz de distancia, é a gran cantidade de datos que hai que analizar paira discernir a orixe de todas as ondas de radio procedentes do espazo, que chegan mesturadas co ‘ruído’ de sinais de televisión, radares, satélites, etc. Nin sequera as carísimas supercomputadoras situadas xunto aos radiotelescopios son capaces de xestionar a inmensa cantidade de datos que reciben. A solución paira analizar tanta información atopouse na computación distribuída, isto é, distribuír o traballo entre varios computadores conectados en rede.

Coa chegada de Internet, as posibilidades de utilizar multitude de computadoras paira resolver una única tarefa multiplicáronse. En 1995, David Gedye e Craig Kasnoff pensaron que a través da Rede, miles de internautas poderían contribuír á procura de Intelixencia extraterrestre cedendo o tempo en desuso das súas computadoras. En maio de 1999 púxose en marcha Seti@home, que xa conta con millóns de voluntarios que prestan os seus PCs para estudar sinais de radio procedentes do espazo.

Hai proxectos SETI que buscan outro tipo de sinais, como pulsos na luz das estrelas, pero o habitual é ‘escoitar a radio’. Escoitar é obrigatorio, pois as distancias fan inútil o envío de sondas, e mesmo emitir tan lonxe resulta demasiado caro. E suponse que calquera outra civilización, aínda que posúa una tecnoloxía moito máis avanzada, empregará a forma de comunicación máis básica (as ondas de radio), que ademais é a mellor que coñecemos: a información viaxa á velocidade da luz e pode apuntar a millóns de direccións ao mesmo tempo.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións