Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dentes fosilizados revelan que os homínidos de Atapuerca padecían tensións metabólico por mor das fames negras

A formación do esmalte dos dentes permite identificar incidencias que poida sufrir o individuo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 22deMarzode2004

O estudo dos dentes fósiles localizados na serra burgalesa de Atapuerca evidencia que os individuos que alí viviron fai miles de anos estaban sometidos a tensións metabólico, segundo a investigadora María Martinón, membro do equipo investigador de Atapuerca que traballa no Centro Superior de Investigacións Científicas (CSIC). “Os dentes achados en Atapuerca son a estrela do rexistro fósil” e están a permitir coñecer moitos detalles da vida prehistórica na serra, afirmou María Martinón.

A científica, especializada no estudo do aparello dental, explicou que a formación do esmalte dos dentes é como una sucesión de capas de cebola, o que permite establecer as fases do crecemento e identificar incidencias que poida sufrir o individuo. Calquera enfermidade queda rexistrada nos dentes en forma de defecto na capa de esmalte que se formaba nese momento, pero tamén se identifican as situacións de tensións.

“A tensión parécenos algo que afecta o home moderno, pero no noso caso falamos sobre todo de tensión psicolóxica, mentres que no caso dos homínidos referímonos fundamentalmente á tensión metabólico, provocado sobre todo polas fames negras ou épocas de escasa alimentación”, precisou Martinón.

Desgaste dental

Outro detalle que achegan os dentes parte do estudo do desgaste da coroa dentaria, que no caso dos restos localizados en Atapuerca mostra que os dentes se vían sometidos a moita abrasión. No caso do “Homo Heidelbergensis”, cuxos restos se acharon na sima dos ósos, calculouse que a coroa estaba completamente gastada entre os 35 e 40 anos.

O desgaste dos dentes por abrasión deberíase, segundo Martinón, a que se trataba de individuos omnívoros que consumían carne pouco triturada e vexetais con terra e area que tamén incidían no desgaste dental.

“Non se pode asegurar que o falecemento se producise a esa idade, pero o certo é que a supervivencia sen dentes sería moi difícil”, destacou a experta.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións