Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Descobren erros no tamaño calculado para os planetas extrasolares

A orixe dos fallos estaría no modelo utilizado para achar uns 60 planetas ao redor de estrelas similares ao Sol

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 13 de Setembro de 2009

Os modelos utilizados sobre atmosferas estelares mostran problemas, o que implica erros no tamaño calculado para os planetas extrasolares achados polo método dos tránsitos. É a principal conclusión dun estudo levado a cabo polo astrofísico do Instituto de Astrofísica de Andalucía (IAA-CSIC) Antonio Claret. As observacións do tránsito do exoplaneta HD 209458b realizadas co telescopio espacial Hubble permitiron comparar os resultados obtidos mediante modelos cos resultados obtidos empíricamente e acháronse desacordos que cuestionan a validez dos modelos.

O IAA explica nunha nota que o método dos tránsitos permitiu achar uns 60 dos máis de 300 planetas detectados ao redor de estrelas similares ao Sol. A vantaxe deste método reside en que permite determinar o tamaño do planeta, aínda que para iso é necesario coñecer con precisión como se distribúe o brillo ao longo da superficie da estrela, o que se coñece como oscurecimiento cara ao bordo e que se aprecia moi claramente no Sol, cuxas rexións centrais son moito máis brillantes que o bordo. Xa que a distancia impide, polo xeral, determinar de forma directa o oscurecimiento cara ao bordo, empréganse os modelos de atmosferas para obter esta información.

O modelo empregado para calcular o oscurecimiento cara ao bordo afecta á medición do tempo que o planeta tarda en completar un tránsito e á cantidade de brillo que lle resta á estrela, datos que se utilizan para determinar a súa distancia e o seu tamaño. Deste xeito, un pequeno erro no modelo pode introducir inexactitudes, como reflicte o traballo de Claret, que apunta a erros sistemáticos. “Por exemplo, as barras de erro na relación dos radios poden ser entre tres e cinco veces as publicadas. Ademais, os problemas detectados nos modelos de atmosferas poden ter consecuencias noutros campos crave da Astrofísica, de modo que sería interesante verificar a súa validez noutros ámbitos”, argumenta o astrofísico.

O exoplaneta HD 209458b foi o primeiro planeta extrasolar achado polo método dos tránsitos. Tras o seu descubrimento no ano 2000 foi amplamente estudado e coñécese que vira ao redor da súa estrela cada 3,5 días, que a súa masa nunhas 220 veces a da Terra e o seu radio 1,3 veces o de Júpiter. Ademais, a súa atmosfera foi a primeira en ser caracterizada e atopáronse trazas de osíxeno e carbono. En 2007 anunciouse a detección de vapor de auga na atmosfera do exoplaneta, unha medición moi difícil de realizar que depende, entre outros factores, dos modelos adoptados. “Tal resultado debe tomarse con coidado xa que o estudo do tránsito de HD 209458 revélanos que algúns modelos usados na súa análise presentan algúns problemas”, apunta Claret.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións