Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Copiar en Internet

O uso "fraudulento" dos recursos de Internet por parte dos estudantes converteuse nunha práctica cada vez máis habitual

img_plagio listado

Grazas á multitude de recursos que ofrece Internet, cun simple golpe de rato os estudantes poden “elaborar” en poucos minutos un traballo académico realizando o mínimo esforzo. “Copiar e pegar” ou simplemente imprimir desde a Web converteuse nunha práctica habitual entre os estudantes de todos os niveis, desde primaria ata a universidade, o que impide que adquiran as habilidades para as que se destinan os traballos encargados.

A Miguel, estudante de 1º de Bacharelato, mandáronlle para o luns elaborar unha reseña sobre A Celestina. senta diante do computador e teclea en Google “A Celestina”, inmediatamente obtén 162.000 referencias a esta obra. A primeira delas, en Wikipedia , xa lle ofrece unha extensa exposición, onde se aborda o xénero, a estrutura, os personaxes, mesmo, ao final, pode atopar unha serie de ligazóns ao tema, entre eles, un link directo a monografías.com , onde Miguel pode descargarse directamente en Word unha reseña de 13 páxinas completas desta obra literaria. Para concretar máis, visita elrincondelvago.com, e na súa procura na sección de traballos, aparecen nin máis nin menos que 145 traballos dedicados á obra, entre os que poderá elixir, desde unha breve reseña de tres páxinas, a unha máis extensa de ata vinte. A operación é sinxela, cunha simple copia e pega, Miguel terá en poucos minutos o traballo feito. O que o descubran ou non, dependerá agora da súa habilidade.

Internet converteuse na táboa de salvación de moitos estudantes

Internet converteuse na táboa de salvación para moitos estudantes que por falta de tempo, preguiza ou simplemente comodidade utilizan os seus recursos, de maneira indebida, para elaborar os seus traballos escolares ou universitarios. Elrincondelvago.com, monografias.com, loseskakeados.com ou apuntamentos21, convertéronse en sitios obrigados de procura para estes estudantes, que lonxe de utilizar Internet como fonte inesgotable de información para elaborar os seus traballos, utilízano para copiar ou plagiar integramente ou en parte a información. “Internet, ben utilizado, é un recurso importantísimo para os estudantes. Se antes para buscar bibliografía ou información sobre un tema determinado o alumno debía “perder o tempo” desprazándose a unha biblioteca, agora, cun simple clic desde casa, pode acceder a todos estes recursos. O problema radica en que non saben utilizalos adecuadamente”, sinala Dores Atalaia, profesora de 5º e 6º de primaria, con máis de 30 anos de experiencia docente, habituada a atoparse, con demasiada “frecuencia”, traballos de alumnos “nos que cunha simple ollada detéctase que a autoría non é súa”.

Aínda que cos máis habilidosos pode ser máis complicado, moitas veces a simple perspicacia dun profesor é suficiente para detectalos, sobre todo cando se trata de alumnos de primaria ou secundaria. Así o confirma Berta Voces, profesora de primaria: “A estas idades é moi fácil detectar os traballos copiados de Internet, moitos dos nenos non se molestan nin en pasar o texto a un documento novo, simplemente imprímeno da rede e preséntano; así mesmo, é frecuente atopar varios traballos exactamente iguais, xa que non son capaces de personalizalos nin adaptalos á súa linguaxe”.

Moitos estudantes delátanse simplemente co estilo de redacción ou o vocabulario empregado

Moitos estudantes delátanse simplemente co estilo de redacción ou o vocabulario empregado, que se percibe facilmente que está por encima do que debería ter. Simples incoherencias nos textos, parágrafos que non teñen que ver uns con outros ou referencias a algo que non se inclúe no texto son outras das pistas para descubrir un texto plagiado de Internet. “Moitas veces, a rapidez coa que se realiza o copiado, leva a que no texto mantéñanse mesmo elementos da páxina Web de onde se descargou o traballo, incluídos as hiperligazóns, que delatan enseguida ao estudante”, comenta Branca Romeu, profesora de Dereito Mercantil da Universidade de Cádiz. “Os meus alumnos, que son de primeiro curso, son moi inocentes, son capaces de copiar unha resolución de Lei da Web e adxudicarlla como propia, créndose que os profesores non imos darnos conta”, engade Romeu, que especifica que, en caso de dúbida, “sempre se pode facer unha pregunta sobre o texto ao alumno, que rapidamente quedará en evidencia se o copiou”.

Con todo, hai estudantes menos inocentes que se esforzan “” en ocultar a orixe dos seus traballos. Nestes casos, unha das formas máis sinxelas para descubrir este tipo de prácticas é simplemente introducir unha frase exacta do traballo nun buscador de Internet, inmediatamente aparecerá calquera referencia coincidente co devandito traballo.

Ao copiar o alumno deixa de adquirir as habilidades para as que están destinados os traballos académicos

Pero máis importante que detectar os traballos plagiados ou copiados é evitar que o estudante leve a cabo esta práctica. Porque o pillen ou non, o dano estará feito. Xa que o problema non só radica en que os estudantes se habitúen a unha práctica deshonesta, senón que ao facelo, o alumno deixa de adquirir as habilidades para as que están destinados os traballos académicos, como a capacidade de síntese, a comprensión lectora ou simplemente aprender a redactar. “Ao adoitarse desde moi pequenos a copiar os traballos, e non realizar o máis mínimo esforzo, os alumnos chegan a cursos superiores sen adquirir estas habilidades fundamentais na aprendizaxe, o que dificulta en gran medida a actividade docente do profesor”, apunta Dores Atalaia. Encargar traballos cada vez máis especializados, ensinar aos alumnos a citar as fontes e a usar debidamente a información consultada na rede e, por suposto, avisalos de que o profesor é capaz de detectar se se copiou ou non, son algunhas das propostas para evitar o plaxio que propoñen os profesores consultados.

Software antiplagio

Desde o ano 2003, nalgúns países como Estados Unidos, Francia ou Reino Unido, está a estenderse o uso de software especializado en detectar os plaxios académicos, sobre todo a nivel universitario. Programas como Turnitin, Eve2, Wcopyfind, Compilatio ou My DropBox, son capaces de rastrexar en millóns de páxinas Web, e nalgúns casos en bases de datos doutros traballos académicos, para verificar en poucos minutos se o traballo entregado por un alumno foi copiado ou non. En España, por agora, neste sentido só está dispoñible a aplicación Antiplagio de Educared, un software gratuíto que permite localizar e identificar documentos plagiados a partir da análise de diferentes fontes.

Como apuntan Rubén Comas e Jaume Sureda no seu artigo Ciber-plaxio Académico. Unha aproximación ao estado dos coñecementos, publicado en revístaa Textos da CiberSociedad, as conclusións daqueles autores que analizaron a utilidade e eficacia deste tipo de programas apuntan a que “o mero feito de contar con software antiplagio, e que este feito sexa coñecido polos alumnos, é suficiente para escorrentar a moitos estudantes de cometer plaxio”. Aínda que tamén engaden “que o software antiplagio non é infalible e deixa de detectar moitos casos de plaxio, e é que, primeiramente, os alumnos sempre descobren camiños para burlar os controis tecnolóxicos, e en segundo lugar, o tamaño e a velocidade de expansión de Internet fai practicamente imposible controlar todo canto se pode atopar en liña”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións