Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Iñaki Muñoz, Presidente da Federación Española de Dislexia

As escolas non están preparadas paira atender aos nenos disléxicos

A dislexia segue sendo una gran descoñecida paira a maioría dos educadores, a pesar de que afecta a entre un 10% e un 15% da poboación infantil e adulta. Paira achegarnos á problemática que representa este trastorno de aprendizaxe na contorna escolar, falamos con Iñaki Muñoz, presidente, desde a súa constitución en 2006, da Federación Española de Dislexia (FEDIS), que aglutina á maioría de asociacións de dislexia das distintas comunidades autónomas. Esta organización conta entre os seus obxectivos principais concienciar e sensibilizar ás administracións competentes sobre a dislexia, por iso potencia o desenvolvemento, deseño, avaliación e seguimento dos programas formativos do persoal docente, paira lograr a detección precoz e a adecuación metodológica aos alumnos con necesidades educativas específicas.

Pódese falar dunha dislexia mergullada en España?

O problema da dislexia en España é que é un trastorno moi novo e pouco coñecido, por iso mesma costa máis detectalo. Nós chamámola “a gran descoñecida”.

Que consideración teñen os nenos disléxicos dentro do sistema educativo?

Desde 2006 ampáralles a Lei Orgánica de Educación (LOE) nos seus artigos 71 e 72, que recollen que as administracións educativas deben asegurar os recursos necesarios para que os alumnos que requiran una atención educativa diferente á ordinaria poidan alcanzar o máximo desenvolvemento posible, así como que teñen que establecer os procedementos precisos paira identificar pronto estas necesidades e dispor do profesorado, recursos e medios necesarios paira atender a estes alumnos. Pero o problema radica en que nas comunidades autónomas, que son ás que lles corresponden as competencias educativas, LÓEA está aínda por desenvolverse e, por tanto, moitos destes nenos e nenas non están atendidos.

Fracaso escolar e dislexia, son termos irremediablemente unidos?

É imprescindible que o neno disléxico reciba un tratamento específico Non necesariamente. Se se aplican as pautas e estratexias que desde a Federación recoméndanse, tanto paira traballar no colexio como en casa, o éxito escolar é posible. É imprescindible que o neno disléxico reciba un tratamento específico e para que non exista fracaso escolar é crucial que o seu problema se atenda tamén na aula, de modo que se optimice o rendemento do alumno á vez que se tenten evitar problemas de frustración e perdida de autoestima, moi frecuentes entre os nenos disléxicos.

Teñen os centros escolares recursos suficientes paira afrontar o reto de ensinar de forma diferente aos nenos disléxicos?

As escolas hoxe en día non están preparadas, xa que como dixen antes non se empezou a desenvolver a Lei Orgánica de Educación nas distintas comunidades. Pero tampouco podemos culpar desta falta de preparación aos mestres, porque no seu momento eles non recibiron a formación necesaria paira atender este trastorno de aprendizaxe.

Que métodos deberían aplicar nas escolas paira facilitar a aprendizaxe a estes alumnos?

O profesor debe dar a entender ao resto dos alumnos o trastorno que padece o seu compañeiroO primeiro que debe facer un profesor é comunicar ao resto dos alumnos o trastorno que padece o seu compañeiro, para que non identifiquen as adaptacións que se fagan ao neno disléxico como un privilexio, senón como una necesidade educativa. Por outra banda, na aula débense tomar medidas como evitar corrixirlle sempre todos os seus erros, realizar os exames de forma oral ou facilitarlle máis tempo nas probas escritas, proporcionarlle libros de lectura adecuados ao seu nivel lector, reforzar os seus aspectos positivos e, por suposto, ser moi pacientes.

A que idade pódese detectar na escola os primeiros sinais de dislexia?

Na primeira etapa educativa xa se poden detectar síntomas que alertan sobre a necesidade de tomar medidas preventivas, aínda que posiblemente sexa pronto paira establecer un diagnóstico de dislexia, isto pódese facer a partir dos nove anos.

Cales son as principais evidencias?

En idade preescolar pódense detectar síntomas como atraso na linguaxe, confusión na pronuncia de palabras, alternancia de días “bos” e “malos” no traballo escolar sen razón aparente, maior habilidade manual que lingüística ou dificultades coas secuencias. Máis adiante, a partir dos seis anos, pódense evidenciar aspectos como dificultade paira aprender o alfabeto e as táboas de multiplicar, falta de atención e concentración, dificultade paira distinguir a esquerda e a dereita, desorganización ou continuos erros na lectura.

Con que outros problemas adóitase confundir a dislexia na escola?

A miúdo ponse falsas etiquetas como as de vagos ou parvosA miúdo ponse falsas etiquetas como as de vagos ou parvos, e non se trata de que agora todos os nenos tachados de vagos sexan disléxicos, senón de pór a cada un a etiqueta que realmente lle corresponde.

senten discriminados dalgún modo os nenos disléxicos na aula?

Ao non estar diagnosticadas e pasar por parvas e vagas, as persoas con dislexia carrexan problemas secundarios, a maioría deles emocionais. Por iso son vítimas frecuentes de acoso escolar dentro e fose da aula.

Nalgunhas comunidades como Tiroteares e País Vasco adoptáronse medidas como a adaptación dos exames de Selectividade a nenos disléxicos. Están a avanzar outras autonomías neste sentido?

Todos estes pasos axudan a crear precedentes para que as demais comunidades autónomas se aúnen e sigamos avanzando xuntos. Nestes momentos, por exemplo, a comunidade de Murcia está a tomar boa nota destes avances.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións