Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Medo ás matemáticas

Os métodos de ensino, a desmotivación e a falta de formación do profesorado son as principais causas dun rexeitamento xeneralizado cara ás matemáticas

España é a décima potencia mundial en matemáticas, conta con importantes investigadores e a súa produción neste campo supón cerca do 5% de todos os artigos que se publican en revistas científicas. Con todo, o último informe PISA, que avalía as competencias en lectura, matemáticas e ciencias nos países da OCDE, destaca o desinterese e a baixa autoestima dos estudantes españois por esta materia. Entre as principais razóns áchase a maneira de ensinar esta materia por parte dos profesores, que tamén nalgúns casos non son capaces de motivar ao alumno paira a súa aprendizaxe ou que non contan coa formación suficiente. Pola súa banda, os pais deben axudar a crear un clima favorable ao estudo e animar aos seus fillos e fillas a relacionar as matemáticas con actividades da vida diaria, como ir de compras ou aforrar paira comprar o seu xoguete preferido.

Onde reside o problema?

/imgs/2006/12/matematicas1d.jpgO medo ás matemáticas é común á maioría dos estudantes. A miúdo, esta materia é percibida como una das máis difíciles, si non a máis difícil, e o entusiasmo que esperta é máis ben escaso. Segundo o presidente da Sociedade Española de Investigación en Educación Matemática (SEIEM), Bernardo Gómez, “as matemáticas non só xeran antipatía, senón que poden chegar a provocar ansiedade”. No entanto, afirma que España “é a décima potencia mundial neste campo” e subliña que, aínda que o profesorado quéixase de que o nivel dos estudantes é agora máis baixo, as notas de selectividade non son peores. “Hai grandes matemáticos españois”, confirma.

As causas do rexeitamento a esta materia repártense entre a metodoloxía de ensino, a falta de motivación, o currículo As causas do rexeitamento a esta materia repártense entre a metodoloxía de ensino, a falta de motivación, o currículo e a actitude do alumnado, entre outras (programa da materia), a actitude do alumnado e un “clima social adverso” tanto por parte dos estudantes, como dos pais e da sociedade en xeral. “Entrando en máis detalles -engade Gómez- hai causas externas e internas ás propias matemáticas que explican esta situación”. No primeiro grupo sitúase o medo ao erro, “a equivocarse diante dos demais e parecer o máis ‘parvo'”. Outras causas son o uso que se fixo das matemáticas como filtro social ou a exclusión de candidatos no acceso a un emprego e determinados estereotipos.”Difundir que é una materia de pitagorines contribuíu a crear un clima social en contra e a favorecer a cultura do banal e sen esforzo”, lamenta Bernardo Gómez.

En canto ás causas internas, destacan a propia dificultade do razoamento matemático, que require reflexión, lectura e relectura paciente e sosegada, así como a súa aprendizaxe. O presidente da SEIEM recoñece que as matemáticas “non se poden despachar rapidamente, senón que necesitan tempo e concentración, en contraste cunha sociedade que esixe a inmediatez e que non dedica tempo á lectura”. Á súa vez, lembra que esta materia non se aprende de maneira inmediata e que require “volver unha e outra vez ao tema”, de maneira que “a cultura de ‘isto é do curso pasado e eu xa o aprobei’, non vale”. Paira progresar dunha aprendizaxe matemática a outro máis elevado, hai que manter fresco o estudado. Tampouco axuda a avanzar o feito de que as matemáticas non empreguen unha linguaxe coloquial, que non sexa una materia visual ou tanxible e que “aborde temas sofisticados, que non son populares”.

Pero hai máis. Cando se alude ás razóns paira este rexeitamento débese mirar tamén ao uso que se fai no ensino das Tecnoloxías da Información e da Comunicación (Tics), así como de material manipulativo, é dicir, que non só hai que ensinar o que é un cadrado ou un círculo, senón que se debe ofrecer aos estudantes obxectos paira tocar con esta forma. María Anxos Cerezuela, asesora do ámbito científico tecnolóxico do Centro de Apoio ao Profesorado (CAP) de Madrid Centro, recoñece que na actualidade “está a loitarse por este tipo de ensino e que, de feito, está a aplicarse”, aínda que aínda de maneira insuficiente. “Se se expón aos nenos unhas matemáticas formais non poden con elas, porque o pensamento formal non se desenvolve até os 16 ó 17 anos. Xa non se poden ensinar as matemáticas cunha lousa e una xiz, hai que empregar un material manipulativo perfectamente dispoñible paira os estudantes, para que poidan aprender dun modo intuitivo. Un material que o neno pode manexar coas mans”, precisa Cerezuela.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións