Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Nenos superdotados

A detección precoz é fundamental paira responder ás súas necesidades e evitar o fracaso escolar

Recoñecer a un neno superdotado non sempre é fácil. Apenas un 2% da poboación infantil iguala ou supera o coeficiente intelectual paira ser cualificado como tal (130) e case a metade dos que o conseguen preséntanse como nenos problemáticos con baixo rendemento académico e, mesmo, fracaso escolar. E é que non detectar a tempo a denominada sobredotación intelectual pode levar ao menor a aburrirse no colexio por falta de motivación. Os afectados quéixanse, ademais, de que o profesorado non conta coa preparación necesaria paira identificalos e reprochan á Administración a falta de centros especializados e axudas económicas paira potenciar as súas capacidades e recibir a educación especial que requiren.

Como identificalos

A Organización Mundial da Saúde (OMS) define a unha persoa superdotada como “aquela que conta cun coeficiente intelectual superior a 130”. Una circunstancia que apenas se dá no 2% da poboación e cuxa detección a miúdo resulta complicada.

O tradicionais test de intelixencia son a mellor maneira de identificar a un neno ou adulto superdotado, pero non a única. Realizadas sempre por profesionais, estas probas deben completarse coa acreditación doutras calidades como a creatividade artística ou o razoamento lóxico das situacións.

“Tradicionalmente asociouse a superdotación só a altas puntuacións no test de intelixencia e á obtención de resultados brillantes na escola. Na actualidade, a maioría dos autores prefiren falar de talentos múltiples, altas capacidades ou talentos específicos en diversas áreas como a música ou as matemáticas”, explica o presidente da Asociación Española de Superdotación e Altas Capacidades (AESAC), José Antonio Montes.

Por sexos, resulta rechamante que, mentres en idades temperás aparecen nenos e nenas superdotados en similar proporción, na adolescencia a diferenza entre ambos os grupos pode alcanzar até oito puntos. Una circunstancia que, en moitos casos, os expertos achacan ao interese das mozas por ocultalo paira evitar así a presión que a contorna exerce sobre elas e que lles fai valorar máis a aceptación e integración social que a obtención de resultados académicos brillantes.

Entre outros indicios, á hora de recoñecer a un neno superdotado, pódense ter en conta os seguintes:

  • Gran curiosidade e creatividade.
  • Rapidez de aprendizaxe e excelente memoria.
  • Intereses moi variados e procura lóxica do por que das cousas.
  • Rexeitamento á autoridade e gran independencia.
  • Comprensión e lectura precoz.
  • Persistencia.
  • Capacidade de liderado e gran enerxía, con baixo nivel de cansazo.
  • Alta autoestima académica, non persoal.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 4]
  • Ir á páxina seguinte: Problemas »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións