Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Xogos de rol

Diversos estudos garanten a súa validez paira axudar ao desenvolvemento humano das mozas

Durante anos, os xogos de rol supuxeron un tabú paira una parte da sociedade, debido en gran medida á mala fama que lles acompañaron desde mediados da década dos 90 do pasado século. En principio, aquilo foi así debido ao descoñecemento que se tiña dos mesmos e aos acontecementos mediáticos que lograron identificar estas prácticas con persoas de carácter antisocial que podían chegar, mesmo, a matar. Con todo, expertos en pedagoxía e psicoloxía, avalados por institucións como o Ministerio de Educación e Ciencia, negan talles imputacións e apostan polo uso destes xogos en procesos xerais de aprendizaxe e socialización ou en casos de terapia con mozas inadaptados. Que achegan estes xogos? Que argumentos utilízanse paira dicir que son perigosos?

Mala fama

Os xogos de rol conforman una actividade lúdica que practican periodicamente ao redor de cen mil novos españois, de entre 15 e 25 anos principalmente, e máis de vinte millóns en todo o mundo. O seu máximo auxe tivo lugar hai pouco máis dun cuarto de século en Estados Unidos, inspirado na temática e a estética de libros como ‘O Señor dos Aneis’ ou ‘O Hobbit’, publicacións que evocan ambientes fantásticos e de lenda. Pero o momento en que se empeza a cuestionar este xogo é en 1994, cando se cometeu un terrible asasinato coñecido como o ‘crime do rol’. Entón, a alarma social, motivada polo descoñecemento da sociedade ante aquelas prácticas, propiciou a asociación destas con efectos daniños paira o desenvolvemento da personalidade. Con todo, os anos e varios estudos realizados por expertos en psicoloxía e pedagoxía deron a volta cientificamente a aquela percepción xeneralizada até o punto de recomendar o seu uso -o dos xogos- en procesos de socialización entre adolescentes.

Neste sentido, desde o Colexio Oficial de Psicólogos de Madrid sinalan nun estudo realizado a instancias da Oficina do Defensor do Menor, que os datos obtidos non apuntan á existencia dunha relación causa efecto entre os xogos de rol e a aparición de condutas antisociais. Os autores da análise, os doutores Esteban Jodar e Veciña Jiménez indican que os casos puntuais de adolescentes ‘roleros’ con comportamentos anormais explícanse por factores persoais que derivan na obsesión por este tipo de xogos ou por calquera outra circunstancia. Independentemente do devandito, os redactores deste informe apuntan a que, como en calquera outra actividade, os xogos de rol “son susceptibles de ser usados incorrectamente”. Por iso consideran oportuno adoptar determinadas indicacións.

Así, o gremio de psicólogos madrileños lembra que os xogos de rol deberían empezar a ser practicados a partir dos 12 anos, “e non porque antes supoñan un perigo, senón porque a súa complexidade non os fai accesibles a nenos de menor idade”. Así mesmo, Esteban Jodar e Veciña Jiménez estiman que os pais deberían procurar familiarizarse con estes xogos, as súas características, normas e contidos. “Dese modo terían una idea realista dos mesmos, á marxe de estereotipos e prexuízos negativos, que lles permitiría elixir as versións e temáticas que fomentasen os aspectos educativos e positivos de participación social, interacción, creatividade, autocontrol ou capacidade na toma de decisións”.

Neste sentido, desde o Colexio de Psicólogos de Madrid aseguran que a eliminación de estereotipos negativos e a énfase nos seus trazos positivos permitiría converter os xogos de rol “nunha valiosa ferramenta de intervención social con adolescentes paira a promoción activa de actitudes e condutas positivas relacionadas coa tolerancia, a coeducación, a educación paira a paz e a prevención de condutas antisociais”. Agora ben, se quen xogan son asasinos, racistas e psicópatas, dá igual o xogo ao que xoguen, “porque atoparán una escusa perfecta paira saír e matar”. Así, polo menos afírmao un recente estudo sobre os xogos de rol editado polo Centro Nacional de Información e Educación Comunicativa do Ministerio de Educación e Ciencia. Respecto diso, o citado texto apunta que iso é o que ocorreu no caso do crime de Madrid de 1994, no que dous mozos asasinos mataron a un empregado da limpeza. Xogaban a unha versión inventada por eles chamado ‘Razas’, “un xogo ideado por unha mente enferma” e que non ten nada que ver cos ao redor de 400 xogos de rol en máis dunha ducia de idiomas que se poden atopar nas librarías.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións