Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Marte foi no pasado un lugar habitable con ríos, lagos e mares, segundo científicos da NASA

As probas recollidas polo robot "Opportunity" dan por resolta a incógnita da existencia de auga no planeta vermello

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 03deMarzode2004

Nun pasado afastado, o planeta Marte foi un lugar apto paira a vida, con ríos, lagos e mares, aseguraron onte científicos da Axencia Espacial de EE.UU. (NASA). As probas recollidas polo robot “Opportunity”, que chegou ao planeta vermello o 25 de xaneiro, fan que a incógnita da auga sexa considerada xa pola NASA, una proba superada. «A pregunta agora é si houbo vida e si haina», apuntou Ed Weiler, administrador adxunto de Ciencias do Espazo no cuartel xeral da NASA, en Washington.

A exploración do afloramiento rochoso de Meridiani Planum, situado a 8 metros do punto de aterraxe do robot, resolveu, a xuízo dos expertos, o enigma da auga marciana. “Fluíu una vez entre estas rocas. Cambiou a súa textura e a súa química”, dixo Steven Squyres, da Universidade de Cornell e investigador principal da misión. O punto de aterraxe do “Opportunity” foi, no pasado, un lugar alagado; non saben aínda se parte dun lago ou un mar.

“Fomos capaces de ler os indicios que deixou atrás a auga e iso permitiunos chegar a esta conclusión”, indicou Squyres. O responsable científico da misión non deixou lugar paira a dúbida. “Marte foi nalgún momento da súa existencia un mundo habitable”, afirmou. James Garvin, outro dos investigadores, coincidiu no ditame: “A NASA lanzou a misión de Exploración Marciana paira comprobar se en algures de Marte existiu un medio ambiente húmido apto paira a vida. Hoxe (por onte), temos probas consistentes dunha resposta emocionante: si”.

“O Capitán”

As probas presentadas en Washington son de dous tipos: de aparencia e químicas. Entre as primeiras, hai unhas pequenas gretas da roca coñecida como “O Capitán”.

As fisuras, dun centímetro de lonxitude e un cuarto de centímetro de anchura, están aparentemente orientadas ao azar. Isto, destacaban onte os investigadores, é algo que os geólogos adoitan ver cando cristais de sal fórmanse dentro de rocas nunha contorna de auga salobre. Cando despois os cristais desaparecen, pola erosión ou disoltos nunha auga menos salgada, quedan as gretas que ocupaban. As diminutas esferas que intrigaban desde hai dúas semanas aos investigadores da NASA.

A orixe destas gretas pode ser meteorítico -froito dun impacto-, volcánico ou acuoso. Aínda que, de momento, os científicos non descartaron as dúas primeiras posibilidades, destacan que non se atopan concentradas nun estrato determinado. O esperable en caso de impacto ou erupción sería que as pequenas esferas estivesen nas rocas expostas a eses fenómenos e non no resto.

Xofre, magnesio e ferro

En Meridiani Planum non sucede iso, polo que os expertos da NASA apuntan que as esferas se formaron nunha contorna de rocas alagado pola auga.

As rocas son ricas en xofre, magnesio e ferro, proba, segundo os científicos, dunha contorna húmida. O espectrómetro Moessbausser do robot identificou un tipo de sulfato de ferro coñecido como jarosita. Comparando a concentración en sales destas rocas coas da Terra, os investigadores conclúen que tiveron que formarse na auga ou exporse a esta durante un longo período de tempo despois da súa formación.

O que non saben os responsables da misión é cando deixou de existir o lago salgado ou o mar de Meridiani Planum. “É o tipo de ambiente que puido permitir a vida, aínda que iso non proba que a houbo”, puntualizou Squyres.

Etiquetas:

auga Marte-gl vida

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións