Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O descubrimento dunha “miniestrella” achega novas claves sobre a formación dos astros

Este achado obrigará a teorizar de novo sobre que masas teñen os obxectos máis pequenos do Universo e como son producidos pola natureza

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 20deXaneirode2005

Un grupo internacional de astrónomos descubriu unha “miniestrella” cuxa masa permitirá coñecer as propiedades dos corpos estelares pequenos do Universo e que modificará as predicións teóricas ata agora coñecidas neste ámbito.

O achado desta estrela, denominada ABDor C, e situada no hemisferio sur, na constelación do Dourado, forzará aos astrónomos a teorizar de novo sobre que masas teñen os obxectos máis pequenos do Universo e como son producidos pola natureza, segundo José Carlos Guirado, do departamento de Astronomía e Astrofísica da Universidade de Valencia e un dos integrantes do grupo descubridor xunto con expertos da Universidade de Arizona (EE.UU.), do Centro de Astrofísica Harvad-Smithsonian (EE.UU.) e do Instituto Max Planck de Heidelberg (Alemaña).

“Con este descubrimento cuéstionase todos os planetas flotantes… todos han de ser revisados”, asegura Guirado. E isto é así porque agora se ten a medida de masa dos obxectos situados no Sistema Solar e percibidos desde a Terra, co que se coñece o seu peso e sábese distinguir se son ananas marróns, estrelas ou planetas flotantes (de menor a maior masa).

Radiotelescopios en rede

A técnica empregada por este grupo internacional foi a interferometría de moi longa base ou VLBI, na que participan decenas de radiotelescopios distribuídos sobre a superficie terrestre para crear imaxes de alta resolución de corpos celestes. “A imaxe deste obxecto permitiu ao equipo medir directamente, por vez primeira, a masa dun obxecto novo”, explica o científico valenciano, que comezou a traballar neste proxecto en 1994.

“O obxecto, 100 veces máis débil que a estrela ao redor da que orbita, é 93 veces máis pesado que Júpiter, case o dobre de masa que as predicións teóricas. Este resultado desafía as ideas actuais acerca da poboación de ananas marróns e a existencia de planetas extrasolares flotantes”, apostila o astrónomo.

“Pola noite, no campo, ves as estrelas. O brillo detéctalo, pero a masa, o que pesan, non. Agora logramos medir de maneira independente o brillo e a masa dunha miniestrella”, conclúe Guirado.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións