Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O descubrimento dunha “miniestrella” achega novas claves sobre a formación dos astros

Este achado obrigará a teorizar de novo sobre que masas teñen os obxectos máis pequenos do Universo e como son producidos pola natureza
Por mediatrader 20 de Xaneiro de 2005

Un grupo internacional de astrónomos descubriu unha “miniestrella” cuxa masa permitirá coñecer as propiedades dos corpos estelares pequenos do Universo e que modificará as predicións teóricas ata agora coñecidas neste ámbito.

O achado desta estrela, denominada ABDor C, e situada no hemisferio sur, na constelación do Dourado, forzará aos astrónomos a teorizar de novo sobre que masas teñen os obxectos máis pequenos do Universo e como son producidos pola natureza, segundo José Carlos Guirado, do departamento de Astronomía e Astrofísica da Universidade de Valencia e un dos integrantes do grupo descubridor xunto con expertos da Universidade de Arizona (EE.UU.), do Centro de Astrofísica Harvad-Smithsonian (EE.UU.) e do Instituto Max Planck de Heidelberg (Alemaña).

“Con este descubrimento cuéstionase todos os planetas flotantes… todos han de ser revisados”, asegura Guirado. E isto é así porque agora se ten a medida de masa dos obxectos situados no Sistema Solar e percibidos desde a Terra, co que se coñece o seu peso e sábese distinguir se son ananas marróns, estrelas ou planetas flotantes (de menor a maior masa).

Radiotelescopios en rede

A técnica empregada por este grupo internacional foi a interferometría de moi longa base ou VLBI, na que participan decenas de radiotelescopios distribuídos sobre a superficie terrestre para crear imaxes de alta resolución de corpos celestes. “A imaxe deste obxecto permitiu ao equipo medir directamente, por vez primeira, a masa dun obxecto novo”, explica o científico valenciano, que comezou a traballar neste proxecto en 1994.

“O obxecto, 100 veces máis débil que a estrela ao redor da que orbita, é 93 veces máis pesado que Júpiter, case o dobre de masa que as predicións teóricas. Este resultado desafía as ideas actuais acerca da poboación de ananas marróns e a existencia de planetas extrasolares flotantes”, apostila o astrónomo.

“Pola noite, no campo, ves as estrelas. O brillo detéctalo, pero a masa, o que pesan, non. Agora logramos medir de maneira independente o brillo e a masa dunha miniestrella”, conclúe Guirado.