Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os logros obtidos en física cuántica merecen o premio Nobel

A Academia de Ciencias sueca recoñece os esforzos de dous rusos e un británico por desenvolver, entre outros campos, no do medicamento

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 08deOutubrode2003

Os investigadores rusos Alexei Abrikosov e Vitaly Ginzburg, así como ao británico Anthony Leggett, foron recompensados co premio Nobel de Física 2004 por uns traballos que foron determinantes paira esclarecer dous fenómenos da física cuántica: a superconductividad e a superfluidez.

Os materiais superconductores utilízanse nas imaxes magnéticas no diagnóstico médico e tamén en física, nos aceleradores de partículas. Así mesmo, o coñecemento dos líquidos superfluidos axudan aos científicos a coñecer mellor o comportamento da materia nos seus estados enerxéticos máis baixos e ordenados.

A primeira páxina do libro da superconductividad escribiuse a principios do século pasado, cando en 1911 o físico holandés Heike Kammerling Onnes desenvolveu as primeiras técnicas criogénicas paira arrefriar mostras de materiais até algúns graos por encima do cero absoluto (-273,15 graos centígrados). Este investigador foi o primeiro que conseguiu levar o helio por baixo do seu punto de licuefacción, abrindo as portas ás temperaturas moi baixas. Naquela época -foi galardoado co Nobel en 1913- o laboratorio de Onnes era un dos poucos no mundo que dispuña da capacidade tecnolóxica suficiente como paira estudar as propiedades da materia a baixas temperaturas.

Na década do trinta observouse a superconductividad en corpos compostos, pero até 1950 Frölich non tentou ofrecer una explicación do que sucedía dentro dun superconductor. Nesa década, o físico ruso Alexei Abrikosov describiu a teoría básica do comportamento dun superconductor respecto dun campo magnético externo. Abrikosov apoiouse nas conclusións de traballos realizados por Vitaly Ginzburg -con quen comparte agora o Nobel de Física- e por Landau. Con todo, até 1957 a comunidade científica non tivo coñecemento da teoría cuántica que explicaba dunha forma máis comprensible o fenómeno da superconductividad. Bardeen, Cooper e Schrieffer recibiron por iso o Nobel de Física en 1972.

Xunto cos rusos Abrikosov e Ginzburg, o Nobel de Física deste ano concedeuse ao británico Anthony Legget, que logrou explicar a superfluidez do helio-3, un fenómeno físico longamente buscado polos investigadores e cuxa observación experimental por parte de Le, Osheroff e Richardson tamén foi recoñecida co Nobel de Física en 1996.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións