Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Elección dun instrumento musical

Ter en conta as preferencias do futuro intérprete é a mellor maneira de descubrir e estimular a súa afección

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 13deSetembrode2006

Aínda que non se chega ás cifras doutros países europeos, cada día hai máis nenos en España que aprenden a tocar un instrumento. Aproximadamente cara ao oito anos, una vez establecida una pequena base musical, os alumnos xa están preparados paira escoller o instrumento que máis lles seduza e empregarse a fondo na súa interpretación. Non fai falta que estean dotados de ningunha calidade especial. Pais, nais e educadores son os responsables de estar atentos paira tentar orientarlles nunha afección que máis adiante pode converterse en vocación e mesmo nun medio de vida. Os expertos aconsellan aos pais ter en conta as preferencias dos nenos, “por encima das súas”. Tanto é así que coinciden ao opinar que o prezo do instrumento e das clases non debe ser óbice na elección cando hai un verdadeiro interese.

A decisión, do intérprete

O principal obxectivo que se marcan os profesores é facer que os nenos gocen coa música. Creen que desta forma é moito máis fácil que se interesen e que algúns queiran profundar nela, e mesmo que desexen chegar a ser bos intérpretes. Por iso, os educadores tamén están de acordo en que é moi importante escoitar aos nenos e respectar os seus gustos, por encima dos dos propios pais e nais. Isabel Suárez, profesora de Educación Musical do Colexio de Educación Infantil e Primaria Santiago Ramón e Cajal de Alcorcón, certifica que a partir do seis anos hai alumnos, moitas veces procedentes de familias con tradición musical, que xa empezan a madurar e “adoitan ter moi claro o instrumento que lles gusta”.

Segundo Ramón Anxo Ruiz, director do Conservatorio Municipal de Música de Rentería (Guipúzcoa), os pais normalmente están ao corrente das inquietudes do neno e paira cando ten que elixir instrumento saben, pola súa insistencia, si trátase dun capricho pasaxeiro ou si de verdade pode ser o principio dunha vocación. Ademais, os profesores son conscientes da súa capacidade e aptitudes e pódenlle orientar. “A maioría das veces os pequenos decántanse por un instrumento ou outro por imitación: porque alguén da familia toca a guitarra, por exemplo; porque o fai o seu personaxe preferido nunha serie de debuxos animados, ou, xa na adolescencia, porque soa moi ben en mans do seu ídolo dun grupo musical”, comenta Nacho Grosso, pola súa experiencia como profesor de Educación Musical no colexio San Agustín de Chiclana de la Frontera (Cádiz).

Non importa demasiado que leva a unha persoa a elixir un instrumento e non outro, senón que exista esa motivación. Nacho Grosso considera moi importante respectar a elección do instrumento e advirte do erro que ao seu xuízo supón primar a matrícula nun centro oficial noutro instrumento paira conseguir logo praza. “Si o desexo de alguén é aprender piano e non ten praza no conservatorio é preferible que o faga nunha escola privada ou cun profesor particular que matriculalo alí en tuba para que pase a piano máis adiante si pode”, sinala. “O neno nunca debe estudar piano, por pór un exemplo, porque á súa nai gustoulle facelo”, remarca Suárez na mesma liña. “En principio, o lóxico e natural é tentar satisfacer as expectativas do pequeno; obrigarlle a cambiar de instrumento podería ser até contraproducente”, convén Ruiz, aínda que matiza que, ás veces, os profesores poden darse conta de que un neno non ten moita facilidade cun instrumento ou que ten un problema de oído e tentan, neste último caso concreto, reconducirlle cara a instrumentos que necesitan “menos ouvido”-precisa-, como os de ritmo ou percusión. Doutra banda poida que o pequeno queira tocar a arpa e si non vive nunha gran cidade cun conservatorio superior talvez non poida atopar onde facelo.

Tamén poida que en metade do período de aprendizaxe o instrumento “comece a coller po na súa caixa”. Nese caso, o estudante, os seus pais e profesores han de pescudar contemplando todas as variables posibles que é o que está a pasar. Poida que o alumno perda o interese, que agora lle guste máis outro instrumento, etc. De ser así pódese valorar a necesidade dun cambio e non ten por que ser nin dentro da mesma familia musical. De feito no conservatorio estúdase un instrumento complementario dunha rama sempre diferente.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións