Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Exercitar a memoria

As técnicas mnemotécnicas son un bo recurso para memorizar termos e cifras difíciles de reter

“Mañá chove en España e Letonia”. Para moitos esta frase carece totalmente de sentido algún, con todo, para o que a creou contén unha información valiosísima, xa que dentro dela escondeu o catro ósos que forman parte do oído medio: martelo, yunque, estribo e lenticular. Esta e outras moitas técnicas mnemotécnicas son fundamentais para poder reter na memoria datos, termos, cifras e fórmulas con dificultade para ser lembradas.

Estudar de memoria non é a práctica máis recomendable de prepararse para os exames, posto que o estudo debe ser comprensivo e levado a cabo de forma organizada, utilizando as distintas técnicas de aprendizaxe dispoñibles para os estudantes e non un simple proceso de repetición memorística da lección recollida nos libros ou nos apuntamentos. Con todo, a memoria non deixa de xogar un papel fundamental no proceso de estudo. Por unha banda, para poder plasmar nun papel o aprendido é imprescindible retelo na memoria previamente, isto non é difícil de conseguir, sempre que se estude, como se referiu antes, de maneira comprensiva; pero tamén hai que facer uso da memoria moitas veces para reter datos, cifras, series, nomes ou termos nos que a comprensión non participa, o único paso que se pode dar é memorizar, é dicir, fixalo na memoria.

Estas regras son moi utilizadas para estudar materias nas que hai que reter innumerables datos

Para axudar á memoria a realizar o seu traballo de fixación con datos difíciles de reter creáronse as denominadas regras ou técnicas mnemotécnicas, que son distintos procedementos de asociación mental que facilitan o recordo do aprendido, de modo que non axudan a memorizar, senón a lembrar o memorizado. Estas regras son moi utilizadas para estudar materias nas que hai que reter innumerables datos, materias como anatomía, zooloxía, bioloxía ou mesmo matemáticas son algunhas nas que se fai un uso máis frecuente destas técnicas, xa que nelas a memorización ten un papel primordial.

Hai que ter en conta que a mnemotecnia non é unha ciencia exacta, máis ben o contrario, é unha técnica moi persoal, na que cada estudante aplica as normas ou regras que lle resulten máis fáciles para lembrar o aprendido. No entanto, hai algunhas fórmulas e procedementos xerais que se utilizan para memorizar, aínda que cada suxeito impóñalle daquela a súa nota persoal:

Asociación: sempre é máis fácil lembrar algo se o asociamos con outra cousa que xa se ten fixada na memoria. Neste caso, basta asociar ou relacionar o dato que temos que memorizar con outro dato coñecido; por exemplo, se hai que reter o ano en que o home pisou por primeira vez a lúa (1969) e casualmente un irmán naceu nese ano, simplemente con lembrar que “no ano que naceu o meu irmán pisar a lúa por primeira vez” non esqueceremos nunca o dato. Como a imaxinación é moi importante á hora de aplicar calquera regra mnemotécnica, as ideas asociadas pódense reforzar por exemplo cunha imaxe; neste caso imaxinar a lúa coa cara impresa do irmán axudará a establecer a asociación rapidamente.

O relato consiste en inventar unha historia na que participen todos os elementos que hai que lembrar

Acrósticos: este tipo de artificio literario, consistente en construír versos cuxas letras iniciais, medias ou finais forman un vocábulo ou unha frase, é unha das regras mnemotécnicas máis utilizadas. Pódese utilizar de dúas formas distintas, formando unha frase ou unha palabra; por exemplo, para que sexa máis fácil lembrar o nove planetas do sistema solar (Mercurio, Venus, Terra, Marte, Júpiter, Saturno, Urano, Neptuno e Plutón -aínda que este último deixou de ser considerado planeta tras un recente acordo da comunidade astronómica internacional-) basta aprenderse unha frase: “O meu Vello Tío Manolo Xamais Soubo Usar Números Primos”, na que cada letra inicial de palabra corresponde a un dos planetas. Por outra banda, pódese formar así mesmo unha ou dúas palabras con ou sen sentido coas mesmas iniciais ou as primeiras sílabas da serie que hai que lembrar, por exemplo as palabras “SUBAMERICO PANDIA”, conteñen todos os compoñentes do leito gástrico: suprarrenales, bazo, mesenterio, riles, colon, páncreas, e diafragma.

Método do relato: o relato consiste en inventar unha historia na que participen todos os elementos que hai que lembrar, normalmente é un relato absurdo sen sentido, pero precisamente isto é o que fai que resulte máis fácil de rememorar posteriormente. Por exemplo, se hai que memorizar a lista da compra (tomate, pan, arroz e manteiga) pódese relatar do seguinte modo: “Ía un tomate pola rúa e de súpeto escorregouse cuns grans de arroz que había no chan e cayo encima dun pan con manteiga”.

Números: lembrar series de números ou cifras extensas pode ser moi complicado, as regras mnemotécnicas ofrecen varios recursos para facelo máis fácil. Unha elas é construír unha frase na que as palabras teñan o mesmo número de letras que a cifra que hai que lembrar, por exemplo, para non esquecer os 10 primeiros decimais de “” Pi (3,1415926535) pode aprenderse a seguinte frase: “Con 1 pau e 5 ladrillos pódense facer mil cosas”, contando as letras e substituíndo o 1 e o 5 polos mesmos números obterase a serie.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións