Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que valorar antes de apuntarse a unha academia

Os estudantes deben comprobar que o centro de formación cumpre coa normativa aplicable a estes servizos

As academias e centros de ensinos non regulados (sen validez oficial) achegan una formación complementaria valiosa paira os alumnos. Con todo, non sempre se cumpren as expectativas. Déixanse de impartir os cursos, incúmprense as condicións do contrato ou se rexistran atrasos na entrega do material didáctico. Estas son algunhas das principais queixas que trasladan os miles de estudantes que cada ano utilizan estes servizos formativos. Paira acceder a unha academia con todas as garantías e evitar fraudes, o usuario debe valorar de forma detida a oferta dispoñible e comprobar que se cumpren todos os requisitos esixidos a estes centros.

Normativa e dereitos dos usuarios

Tras as fraudes en diferentes academias de idiomas ocorridos nos primeiros anos desta década, cos consecuentes danos ocasionados aos alumnos, o Instituto Nacional de Consumo e as comunidades autónomas aprobaron en 2004 un modelo de Decreto paira regular os centros privados de ensino non regulado. Este documento protexe os dereitos á información e económicos dos usuarios. As diferentes autonomías adoptárono en anos posteriores e redactaron una regulación específica paira o seu ámbito de influencia. Nesta normativa dan resposta aos principais problemas que se expoñen aos estudantes.

Distintas organizacións de centros de formación e academias privadas, pola súa banda, redactaron tamén códigos éticos de comportamento, exixibles aos seus asociados paira garantir os dereitos dos consumidores. En xeral, estes códigos reflicten una normativa similar á ditada polas comunidades. En ambos os casos, os aspectos que se recalcan están relacionados cos seguintes ámbitos:Os centros están obrigados a non confundir aos consumidores coa publicidade sobre a súa oferta formativa

Oferta, promoción e publicidade: os cursos que se imparten en academias e centros de formación privados son ensinos non regulados. Os centros están obrigados a informar diso e non confundir coa publicidade que realicen sobre a súa oferta formativa. Deben evitar utilizar termos ou denominacións confusas. Mentres, os estudantes han de desconfiar das academias que, nas súas promocións, contemplen números de rexistro, autorizacións ou referencias a normativa de autoridades administrativas que induzan a pensar que os estudos teñen algún recoñecemento oficial.

Información ao estudante: una forma eficaz de evitar futuras sorpresas ou desacordos coa formación recibida é informarse de maneira exhaustiva de todo o concernente ao centro e ao curso. As academias de ensinos non regulados están obrigadas a expor a información do centro nun taboleiro de anuncios visible ao público. Xunto aos datos identificativos do titular da academia deben figurar, entre outros, a relación de cursos que se imparten, as condicións de pago, o horario de atención e si recoñécese dereito de desistimiento ou se a empresa está adherida ao sistema arbitral de consumo. A información sobre un curso recollida nun folleto é vinculante paira formular una reclamación

En relación á súa oferta, a academia ten o deber de pór a disposición dos estudantes folletos informativos. É conveniente conservar estes documentos até a finalización do curso, xa que a información contida neles, aínda que non se inclúa no contrato, é vinculante si quérese formular una reclamación. O folleto debe detallar o seguinte:

  • Datos identificativos do centro e do titular do mesmo.
  • Prestacións pedagóxicas ou características do ensino (debe constar que non é oficial).
  • Programa detallado do curso, con datas de inicio e finalización, número de horas lectivas, horario e lugar onde se vai a impartir e material necesario paira o seu desenvolvemento.
  • Número mínimo e máximo de alumnos por clase.
  • Titulación académica ou cualificación profesional acreditada dos profesores.
  • Prezo do curso no que se detalle o custo de matrícula ou inscrición e do material didáctico, así como o importe de cada mensualidade ou período de facturación pactado. Esta información debe incluír ademais o relativo á forma de pago.
  • Datos da compañía aseguradora ou entidade financeira nos casos en que a academia teña concertado un seguro ou aval paira garantir as cantidades anticipadas.
  • Especificar si hai dereito de desistimiento e os prazos e condicións deste.

    Forma de pago: “O peche dunha academia deixa aos seus alumnos sen clases e con 1.600 euros de débeda”. Comunicados como este, aínda frecuentes entre as asociacións e organizacións de consumidores, deberían alertar aos futuros alumnos para que estudasen con detemento as fórmulas de pago que ofrece cada centro formativo e as garantías que o avalan. As recomendacións oficiais sempre apuntan a elixir una academia que permita a opción de pago mensual. O estudante pode escoller a entidade financeira que desexe en caso de adiamento de pago

    Se se pacta o pago anticipado do curso, o centro debe aclarar se este será en man ou aprazado; neste último caso, os centros están obrigados a indicar o importe, o número das cotas en que se divide o prezo total e a súa data de vencimiento. Cando se prevé una fórmula de financiamento paira a forma de pago a prazos, o estudante pode escoller a entidade financeira que desexe, non está obrigado a subscribila co propio centro, nin coa entidade que este recomende.

    Paxinación dentro deste contido


  • Pódeche interesar:

    Infografía | Fotografías | Investigacións