Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Pais e educadores apostan por un maior uso do xoguete como elemento educativo nas aulas

Calquera materia é hoxe en día susceptible de utilizar xoguetes paira fomentar e facilitar a adquisición de coñecementos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 10deDecembrode2003

A compra de xoguetes paira os nuños en nadal pode supor un quebradizo de cabeza paira moitas persoas. De entre a longa lista, os proxenitores afánanse por elixir os máis educativos ou didácticos á marxe dos que obriga a moda.

Aínda que a preocupación por atopar no xogo un complemento educativo é moi antiga, non foi até o século XX cando as escolas fixéronse eco dos estudos que recomendaban apoiarse no xogo paira educar aos nenos. Hoxe día, calquera área didáctica é susceptible de utilizar xoguetes como instrumento paira fomentar e facilitar a adquisición de coñecementos. Pero, a pesar de que nas últimas décadas obsérvase una maior presenza do lúdico no contexto escolar, o certo é que aínda pode avanzarse moito neste sentido. Por iso, pais, profesores e educadores avogan por unha maior presenza do xogo no deseño curricular. Una opinión que apoia a Asociación Española de Fabricantes de Xoguetes (AEFJ), que chama a atención sobre o feito de que na actualidade o xogo do neno vese cada vez máis reducido por factores como a escaseza de tempo libre, de espazos e compañeiros. Por iso, considera importante apoiar o uso do xoguete no ámbito escolar como complemento aos libros de texto.

Dobre xogo dos pais

A AEFJ analiza nunha serie de informes e documentos -nos que participan numerosos expertos e profesores- as cuestións máis importantes a ter en conta para que pais e docentes poidan facer do xogo un recurso educativo, xa que estes teñen un papel crave: como observadores das necesidades lúdicas dos pequenos, serán os encargados de guiarlles á hora de descubrir o mundo que lles rodea. Paira Gloria Medrano, catedrática de Psicoloxía Evolutiva da Universidade de Zaragoza, a función do adulto como animador do xogo pode ser dobre: “nuns momentos pode expor propostas de xogo e, noutros, converterse nun organizador da contorna que facilite o xogo libre”.

María Costa, do departamento de Pedagoxía do Instituto Tecnolóxico do Xoguete (AUIJ), precisa que “un xoguete non é nin educativo nin didáctico, un xoguete é un xoguete. Pero nas utilizacións que se realicen con el e na orientación que as persoas adultas poidan dar ao seu uso é cando se poderá cualificar de educativo ou de didáctico”. No entanto, aínda que a súa participación é necesaria, os expertos recomendan que tantos pais como docentes eviten converter un xogo de neno en lección de adultos. Así, algúns sinalan que mesmo cando pais e educadores interrompen aos pequenos cando xogan a pelexar poden estar a impedir que aprendan a resolver os conflitos e a reconciliarse despois. No colexio, a través do xogo o profesor pode analizar moitos aspectos do neno como capacidades lingüísticas, comprensión do medio social, destrezas… Por outra banda, a escola permite ao neno ter una visión diferente do xogo: aprende a elixir cos demais, a observar, a compartir, a respectar as regras…

Algúns requisitos

Pero para que una escola poida dar ao xogo un papel relevante ha de cumprir con algúns requisitos. Así, en canto ao espazo adecuado, Vicente Martínez, profesor de Secundaria, sinala que é necesario un lugar onde sentan cómodos e seguros, e isto é aplicable tanto aos espazos lúdicos en colexios e gardarías como ao fogar ou as recentes ludotecas, lugares destinados á diversión dos nenos como complemento educativo.

Conforme a iso, as aulas deben estar adecuadas en función da idade dos nenos e das súas necesidades educativas, de forma que nas primeiras etapas necesítanse zonas amplas e suxestivas onde poidan experimentar. Máis tarde convén que a clase estea organizada por sectores ou recunchos nos que se realicen actividades diferentes. Ademais, o patio ofrece un interesante espazo para que os pequenos poidan xogar de maneira distinta, en contacto coa natureza e nel pódense organizar actividades que permiten maior movemento.

Tamén é necesario que dispoñan de tempo suficiente e que o colexio conte cunha selección de xoguetes e materiais que respondan as necesidades e aos niveis adecuados de coñecemento dos nenos en cada etapa educativa. Un estudo internacional -tras a análise de máis de 40 traballos- conclúe que xogar acelera o ritmo do desenvolvemento temperán dun 33 a un 67%; mellora a adaptación e a linguaxe, e reduce os problemas sociais e emocionais.

Claves paira acertar

Pero para que iso sexa posible convén elixir o xoguete adecuado. Neste sentido, una das principais queixas que fan constar os pais é a falta dunha normativa que regule a calidade psicopedagógica dos materiais de xogo. No entanto, os expertos dan algunhas claves paira elixir con acerto: o principal requisito é que se adecue á idade do neno ao que se dirixe, porque se resulta demasiado fácil aburrirase e si é demasiado difícil provocará no neno o abandono e a frustración.

Paira tentar resolver todas as dúbidas dos pais, o Instituto Tecnolóxico do Xoguete creou una guía “online” (www.guiadeljuguete.com) na que se explican preto de 200 produtos recomendados pola súa idoneidade e que foron testados previamente por nenos e familias. Nela se asesora aos pais sobre a idade á que vai dirixido cada tipo de xogo e as áreas curriculares coas que se atopa relacionado. Ademais, inclúe una mención especial paira aqueles que poden ser compartidos polas familias.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións