Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Presentan os restos do homínido sen dentes máis antigo do mundo

O "Homo georgicus" viviu entre o "Homo habilis" e o "Homo erectus", e probablemente emigrou de África a Europa e Asia

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 07deAbrilde2005

O científico e paleontólogo xeorxiano David Lordkipanidze presentou onte en Barcelona os resultados do achado no seu país do cranio do homínido sen dentes máis antigo do mundo, un descubrimento que cualificou de moi “importante e histórico” para a ciencia.

Este cranio, achado en Dmanisi (Xeorxia), engádese a tres descubrimentos anteriores da mesma natureza en leste mesmo xacemento e pertence ao grupo “Homo georgicus”, unha especie que viviu entre o “Homo habilis” e o “Homo erectus”, fai máis de 1.700.000 anos, e moi probablemente emigrou do continente africano a Europa e Asia.

Lordkipanidze explicou que o cranio se parece ao dos outros homínidos de Dmanisi, salvo no feito de carecer de dentes. O equipo de investigadores puido determinar que todos os dentes maxilares foron perdidos antes da morte e só persistía o cairo esquerdo.

O xacemento tamén contiña algúns artefactos de pedra e de percusión, que lle permitían ao home primitivo cazar, matar animais e procesar os seus cadáveres. A condición de cazador, e non de simple recolector e consumidor de alimentos brandos vexetais, do “Homo georgicus” indica que este homínido soubo enfrontarse á súa contorna con máis éxito que outras especies anteriores.

Carnívoros

O homínido de Dmanisi consumía carne, e este produto, segundo o profesor Lordkipanidze, puido ser a clave da supervivencia desta especie e doutros homínidos habitantes de altas latitudes, sobre todo no inverno.

O equipo de investigadores intúe que o consumo de tecidos brandos, como tuétano e cerebro, aumentou precisamente a posibilidade de supervivencia dos individuos primitivos con insuficiencia masticatoria.

En resumo, Lordkipanadze mostrou o seu convencemento de que “o exemplar sen dentes de Dmanisi expón cuestións moi importantes e interesantes da estrutura social, a historia vital e as estratexias de subsistencia dos homes primitivos”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións