Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Profesores, pais e alumnos inciden na necesidade de solucionar o problema do absentismo escolar

Esta práctica sitúase en España nun 34% entre os mozos de 15 anos, segundo un recente informe da OCDE

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 30deOutubrode2003

Son moitos os nomes cos que se popularizou a práctica de faltar a clase (“xatos”, “pellas”, “piras”…), pero o problema que isto orixina, segundo os expertos na materia, é único: o absentismo escolar en España sitúase nun 34% entre os mozos de 15 anos, a taxa máis elevada dos países que conforman a Organización paira a Cooperación e o Desenvolvemento Económico (OCDE). Así o puxo de manifesto un recente informe deste organismo, segundo o cal os alumnos españois, xunto cos daneses, son os que máis regularmente deciden non acudir aos seus centros educativos e dedicar ese tempo paira o seu lecer persoal.

Os responsables de que un neno sexa absentista son os pais, os propios alumnos, os profesores, así como o sistema educativo, sostén Javier Carrascal, do Sindicato de profesores Anpe. “A sociedade, en xeral, está a fomentar que os nenos crezan sen a conciencia de esforzo necesaria”, sentenza.

Os nenos e mozos recoñecen a gran incidencia das “pellas” nos centros escolares. “Hai moita xente que pasa de todo, non teñen responsabilidade ningunha e mesmo chegan tarde ás clases por amolar”, afirma Belén Martín, estudante de primeiro de Bacharelato nun instituto público de Fuenlabrada (Madrid).

Máis aló da actitude de “falta de respecto” que observan en moitos alumnos tantos profesores como os propios estudantes, a desmotivación aparece como una das causas principais do absentismo. “Moitos mozos cánsanse das clases, abúrrense e prefiren estar por aí cos seus amigos que no colexio”, conta Rubén Branco, estudante de segundo curso da ESO nun centro público de Ávila.

O que se fai nesas horas mortas, tema que tanto preocupa a pais e educadores, é moi variado. Ir dar una volta, pasarse polos salóns recreativos máis próximos, charlar cos amigos, chatear por Internet ou, mesmo, quedar fumando nos baños da propia escola, son algunhas das respostas que deron distintos mozos enquisados. “Hai un nó de alumnos que non atopa acomodo nas clases por múltiples razóns, pero, en calquera caso, o centro educativo non lles achega o que eles buscan e optan polo fácil, non presentarse nas aulas”, di a presidenta da Asociación de Catedráticos de Instituto da Comunidade de Madrid (Ancaba), María Pilar Cavero.

Pero non se trata só de “xatos” en sentido estrito. O estudo da OCDE tamén sinala a existencia dun alto índice de nenos que chegan tarde ás clases, sobre todo as de primeira hora. As causas son variables e os educadores sinalan, entre outras, a falta de atención e disciplina dalgúns pais. A televisión preséntase, neste punto, como a culpable de que a unha elevada porcentaxe de nenos péguenselles as sabas pola mañá. “É que as películas e os programas acaban moi tarde”, sinala Belén Martín, “e ou che deitas ás tantas ou non ves nada”, conclúe.

Permisividad dos pais

Permisividad e deixamento dos pais son termos que repiten os psiquiatras paira outorgarlles a parcela de responsabilidade no absentismo escolar dos seus fillos. As chamadas aos pais, advertíndolles de que os seus nenos están a faltar a clase, repítense en centros públicos, concertados e privados, pero a reacción dos proxenitores non sempre é a esperada. Paira Fernando Lojo, psiquiatra e especialista en temas de Educación, as unidades familiares desestructuradas e o pésimo ambiente no fogar constitúen os cimentos do futuro absentista. “Moitos pais acoden ás clínicas psiquiátricas cos seus fillos achacándolles problemas escolares que, en realidade, arrincan dos primeiros”, precisa.

Con todo, moitos pais recoñecen a dificultade de controlar os “xatos” dos seus fillos, especialmente os de idades avanzadas. Enganen aos seus pais nas ausencias a clase ou non, o certo é que os horarios e necesidades da rutina diaria impiden, na maioría dos casos, estar ao tanto na educación dos mozos. “Se un pai vaise ás oito da mañá de casa e considera que o seu fillo é o suficientemente responsable como paira levantarse; quen é o culpable de que non o faga e prefira durmir unhas horas máis?”, cuéstionase Pilar Cavero.

Sistema educativo

Neste contexto, resulta inevitable dirixir a mirada cara ao actual sistema educativo español como base que sustenta un elevado índice de absentismo e fracaso escolar. Aínda que cada centro ofrece un peculiar control das ausencias, máis ou menos rigoroso, o déficit xeral nas asistencias remite á necesidade dun cambio na educación en España.

O Ministerio de Educación e Cultura defende que será a Lei de Calidade do Ensino (LOCE) a que posibilite a rebaixa do absentismo e que, a xuízo do Goberno, levará una redución do fracaso escolar. Una tesitura que comparten algúns profesores consultados debido a que, na súa opinión, a LOCE “premia o esforzo académico dos alumnos, suprime a promoción automática e modifica a toma de decisións por parte dos docentes ante pautas de conduta incorrectas por parte do alumnado”, afirma Javier Carrascal, “aínda que hai que especificar que non é una panacea, nin moito menos. Ten cousas manifestamente mellorables”.

En calquera caso, os expertos coinciden en que é preciso un novo escenario educativo que atenda á diversidade -crecente, coa chegada de inmigrantes ao noso país- presente dentro do alumnado e fomente a integración -con aulas de enlace e outros apoios educativos- na contorna escolar dos mozos; así como que logre motivar a alumnos e docentes.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións