Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Un equipo internacional de científicos descobre que Marte tivo auga 600 millóns de anos despois do previsto

Para chegar a esa conclusión analizaron os filosilicatos xerados polo impacto de meteoritos
Por mediatrader 7 de Xullo de 2010

A análise dos filosilicatos xerados polo impacto de meteoritos permitiu a un equipo internacional de investigadores, no que tomou parte o Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), coñecer que Marte tivo auga na súa superficie ata moito despois do que se pensaba, en concreto ata 600 millóns de anos despois.

Publicada no último número da revista “Proceedings of the National Academy of Science”, esta investigación perfeccionou unha metodoloxía que permite datar de forma máis exacta a presenza de auga no planeta vermello a partir da análise dos filosilicatos, un tipo de mineral xerado polo impacto de meteoritos. Os investigadores analizaron o cráter marciano de Toro, despois de que fai uns cinco anos o descubrimento dese mineral reabrise o debate sobre a existencia de auga. A principal conclusión foi que aínda existían grandes cantidades de auga en Marte, líquida ou en forma de xeo, uns 600 millóns de anos despois do que se pensaba ata a data.

Desde este primeiro descubrimento de filosilicatos localizáronse, sobre todo no interior dos cráteres provocados por meteoritos, numerosos depósitos destes minerais, que só se forman cando abunda a auga líquida durante longo tempo. A hipótese máis xeneralizada establece que estes impactos puxeron ao descuberto filosilicatos antigos, enterrados por capas máis recentes, que permaneceran inalterados ata entón. Con todo, ata a data non se demostrou empíricamente. Os investigadores de España, Francia, Italia, Alemaña, Rusia e Estados Unidos someteron nesta ocasión mostras de filosilicatos similares aos presentes na superficie marciana ás temperaturas máximas que se alcanzan durante un impacto meteorítico, para pescudar as temperaturas que son capaces de resistir sen sufrir transformacións de importancia.

Os científicos concluíron que só na parte central do impacto as temperaturas que se alcanzan son tan elevadas que calquera material presente na superficie sofre importantes alteracións na súa composición e estrutura. Os filosilicatos centrais son diferentes dos que os rodean, o que permite aos investigadores deducir que se formaron por un sistema hidrotermal xerado pola propia enerxía do impacto do meteorito. O investigador do CSIC Ricardo Amils explicou que, dado que se pode calcular de forma precisa a data e caída dun determinado meteorito, no caso de Toro non é superior aos 3.600 millóns de anos. Tamén se pode determinar cando se formou ese sistema hidrotermal que deu orixe aos filosilicatos diferenciais que aparecen no centro do cráter.

Os filosilicatos do pico central do cráter Toro proban por primeira vez a existencia de auga liquida en Marte en cantidades importantes en tempos post-Noeicos, sinalou o investigador da NASA e antigo científico do CSIC, Alberto García Fairen. O resto de filosilicatos postos ao descuberto polo impacto non sofre ningunha alteración. Por tanto, a conclusión do traballo é que, efectivamente, as temperaturas alcanzadas durante o impacto non son tan altas como para alteralos. Desta forma, cóntase coa demostración empírica de que o que se estuda é, en efecto, o que había orixinariamente e que non sufriu modificacións, afirmou Amils.