Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cumprir 18 anos

Algúns expertos aseguran que o paso á maioría de idade pódese vivir con incerteza e ansiedade ante os cambios e responsabilidades que leva

En España só o 3% dos mozos emancípase aos 18 anos. A esta idade a Lei prevé a extinción da patria potestade e outorga á persoa plena independencia e capacidade xurídica de obrar. Con todo, esta liberdade, aparentemente moi ansiada polos mozos, leva á súa vez una serie de dereitos e obrigacións que poden causarlles ansiedade. Aos 18 anos, una persoa pode votar e ser votada, pedir un préstamo ao banco, acceder a empregos públicos, mesmo en horario nocturno e, ante todo, é responsable dos seus actos. Una serie de cambios importantes que, cando coinciden co inicio da etapa universitaria ou laboral fose do fogar familiar, acrecentan a incerteza e expoñen serias dúbidas sobre como levalos a cabo de maneira satisfactoria.

Comezo dunha nova etapa?

/imgs/2006/09/adolescentes2d.jpg

Cumprir 18 anos implica cambios. Aínda que os mozos cada vez teñen máis cotas de autonomía anos antes de cumprir esta idade (tradicionalmente ligada a unha maior liberdade por parte dos pais), cuestións como o dereito ao voto e a ser votado, a obtención do permiso de conducir, a titularidade dun negocio e o acceso a empregos públicos, perigosos ou con horario nocturno só poden facerse efectivas coa chegada a esta etapa. Pero como o viven os mozos? O profesor Fernando Jiménez, do departamento de Personalidade, Avaliación e Tratamento psicolóxicos da Universidade de Salamanca, asegura que o mozo vive este paso á maioría de idade, coincidente na maioría do os casos cunha nova etapa universitaria, cando salgue do contexto familiar: os estudos na universidade, nova vida, novos compañeiros en residencia, piso, autonomía propia, novas responsabilidades e, todo iso, lonxe do control familiar. Ao seu xuízo, todos estes cambios non son fáciles de afrontar, polo que subliña que o mozo pode chegar a vivilos “con preocupación, con incerteza e con certa ansiedade ante os fracasos”.

En xeral, a maioría de idade perdeu o significado que tiña. Si cumprir 18 anos era sinónimo de ‘ser maior’, agora esta condición parece adquirirse moito antes. “Practicamente perdeuse esa idea de que os 18 anos son un sinónimo de maior liberdade. Os mozos teñen agora máis liberdade desde que eles mesmos teñen a conciencia de que a posúen e din facer ‘o que desexan e queren’, senten así desde principios da adolescencia. A coincidencia cos 18 anos non é máis que un puro azar”, di Jiménez. Até hai algúns anos, as familias celebraban a nova idade coa ‘posta de longo’ das mozas e con discursos sobre a importancia da responsabilidade no caso dos mozos, uns costumes que practicamente desapareceron hoxe en día, cando os pais aínda tratan aos seus fillos e fillas coma se fosen ‘o neno’ ou ‘a nena’. Segundo Jiménez, “os pais tentan solucionarlles todo tipo de problemas ata que salguen de casa paira vivir en parella, estudar ou traballar, que é cando toman conciencia de ser responsables e comezan a ser maiores”.

Paira o presidente da Asociación Española de Avogados de Familia, Luís Zarraluqui, “a determinación da maioría de idade foi sempre un tema importante, sobre todo, no caso das mulleres”. Segundo lembra, o Código Civil ha pasado de establecer a maioría de idade aos 23 anos a facelo aos 21 e logo aos 18. “Mesmo -rememora- había una situación singular en 1889 na que, aínda que as mulleres fosen maiores de idade, se non cumpriran 25 anos necesitaban licenza dos seus pais paira una serie de actos e tiñan a obrigación de vivir en casa”.Os datos do Instituto Nacional de Estatística (INE) revelan que ao redor de dous millóns de españois cumpriron ou van cumprir 18 anos durante 2006.Ao redor de dous millóns de españois cumpriron ou van cumprir 18 anos durante 2006 A actitude dos pais e nais cara a quen se atopan neste período debe ser a duns amigos que lles escoitan, falan con eles e sentan a comentar os problemas e interrogantes que lles expón esta etapa. “Os pais deben estar atentos aos ‘cheiros’ que despiden certas preguntas, reaccións ou comportamentos dos seus fillos, porque cando isto non é así, cada un elixirá o que máis lle apetece paira alimentarse, sen saber se isto é bo, malo ou insulso”, reflexiona Jiménez a través desta metáfora. Non se debe confundir, iso si, a amizade entre pais e fillos coa condescendencia, hai que saber pór límites e discernir cando, baixo o pretexto da liberdade que se lle presupón a cada idade, os fillos piden aos seus proxenitores cosas “impensables” en certos momentos e circunstancias. “Os límites deben estar claros”, sentencia o profesor.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Perfil da mocidade »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións