Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Educación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Universidades españolas traballan no deseño dun modelo de clasificación de contidos televisivos

O obxectivo é informar os adultos de se o programa alberga imaxes violentas ou unha linguaxe soez

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 12 de Febreiro de 2007

Especialistas das universidades públicas de Navarra, Sevilla, Carlos III de Madrid e Alacante están a colaborar no deseño dun modelo para clasificar os contidos audiovisuais que as cadeas xeneralistas españolas dirixen aos nenos de ata 12 anos.

Vitoria Tur, unha das responsables do proxecto, explica que o obxectivo é crear un código similar ao xa existente para os videoxogos (PEGI) que informe aos adultos de se o programa televisivo alberga imaxes violentas, adictivas, condutas sexuais inapropiadas ou unha linguaxe soez, entre outros parámetros.

Actualmente, os programas de televisión infantil achegan, como moito, unha recomendación da idade, pero “os pais carecen de antemán de máis información sobre a calidade do contido”, sinala Tur. Ademais, as cadeas adoitan considerar a infantil como unha programación “comodín” que varían frecuentemente na franxa horaria e, mesmo, suprimen.

Os expertos que traballan nesta iniciativa están a analizar un total de 110 variables dos programas que TVE 1, A 2, Antena 3, Catro, Telecinco, A Sexta, Canle 9 e Punt 2 identifican na súa oferta comercial como dirixidos á infancia.

Para elaborar o código, estes especialistas estudan dous episodios de cada un dos programas ou series que se emiten e valoran variables como o momento de difusión, a verosimilitud da trama, o ensino principal e a violencia física, psicolóxica, verbal e intersexual. Tamén axuizan os valores sociais que se propugnan; por exemplo, se se reflicte egoísmo, respecto e responsabilidade, ou se conteñen expresións malsonantes e insultos.

Diferénciase entre os programas para menores de seis anos, que teñen unhas capacidades cognitivas limitadas e precisan de tramas sinxelas; dos dirixidos a nenos de sete a nove anos, que disciernen entre a realidade e a ficción, e entre nove e 12, que xa teñen certa madurez.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións