Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A filariosis ou parásitos internos

O chamado verme do corazón é un dos parásitos internos que máis ataca aos cans e é o causante da filariosis

img_filariasispeque a 1

Dificultade para respirar, incapacidade para facer exercicio, tose con sangue ou perda de peso, son algúns dos síntomas que pode provocar a filariosis canina. Afecta máis os machos que ás femias¸ sobre todo se viven no exterior. A súa detección e tratamento cedo axudan moito a unha recuperación satisfactoria do animal.

Img filariasisnuestra
Imaxe: Wikimedia

O causante da filariosis é un parásito de nome case impronunciable: Dirofilaria immitis, un parásito que pode estar presente en calquera lugar da xeografía española e que se transmite a través dun mosquito. Este parásito é un nematodo, ou tipo de verme, que na súa idade adulta poden medir de 12 a 30 centímetros. As femias son máis grandes que os machos e o seu lugar de destino habitual é o ventrículo dereito do corazón, de aí o nome do verme do corazón, aínda que tamén se poden hospedar na arteria pulmonar.

A filariosis pode ter graves consecuencias para a saúde do can, pero mesmo nos casos de máis gravidade, a curación é posible cun tratamento veterinario adecuado.

Transmisión

A filariosis pode ser transmitida por varias especies de mosquitos, que pican ao can para alimentarse co seu sangue, á vez que lle transmite o parásito. Se o animal xa padece filariosis, ao chupar o seu sangue, o mosquito adquire á súa vez as formas xuvenís do parásito, que se denominan microfilarias. O parásito desenvólvese no interior do mosquito
ao longo de entre 8 e 18 días.

Cando un mosquito se contamina coas microfilarias convértese nun potente transmisor da enfermidade, e ao picar animais sans transmitiralles as filarias que leva no seu interior.Este parásito é un nematodo, ou tipo de verme, que na súa idade adulta poden medir de 12 a 30 centímetros Cando os parásitos acceden ao corpo do can, descansan nos músculos e nos cúmulos de graxa, e alí completan o seu desenvolvemento, ata converterse en especímenes adultos. Unha vez transcorridos uns meses, inician a súa viaxe cara ao corazón e arterias e veas próximos a este órgano.

Consecuencias da filariosis

A presenza dos parásitos adultos no can desencadea dúas graves situacións:

A hipertensión das arterias pulmonares. A gravidade das consecuencias depende do número de parásitos adultos que haxa, así como da idade do can e do estado dos seus defensas. Os parásitos producen lesións nas paredes interiores das arterias, que se engurran. A capacidade circulatoria do sangue diminúe, polo que aumenta a presión arterial.

Outra consecuencia é que o ventrículo dereito do corazón traballa máis forzado para compensar o atasco circulatorio provocado pola presenza dos parásitos. O resultado é o aumento do seu tamaño e a súa posible conxestión debido ao esforzo, que pode provocar un fallo cardíaco. É por iso que o can que sofre esta situación atópase canso, mesmo cando está en repouso.

Síntomas

Outros síntomas característicos da filariosis son:

  • Tose.
  • Dificultade respiratoria.
  • Incapacidade para facer exercicio.
  • Perda de peso.
  • Hemorraxias nasais.
  • Taquicardia.
  • Fallo cardíaco.

Os síntomas que son menos frecuentes consisten en:

  • Cegueira.
  • Fotofobia ou intolerancia á luz.
  • Vultos baixo a pel ou nódulos subcutáneos.
  • Problemas ou irregularidades no funcionamento das glándulas salivares.

Prevención da enfermidade

Os tratamentos preventivos débense aplicar segundo indican as recomendacións do veterinario e dos laboratorios fabricantes do produto. É dicir que hai que seguir a machada as indicacións sobre a dosificación e administración.

Antes de aplicar calquera tratamento preventivo é recomendable facer unha revisión para detectar se o can xa ten parásitos internos, porque é aconsellable aplicar o tratamento preventivo cando o animal está libre de parásitos internos. Nas zonas de máis risco de contraer a filariosis (humidais ou zonas onde abundan os mosquitos) é recomendable levar a cabo a proba que serve para diagnosticar a enfermidade, como pouco, unha vez ao ano.

Tratamento

Cando o can contrae a filariosis, é complicado acertar cun tratamento efectivo, pero existen medicamentos antiparasitarios eficaces para a súa prevención, que se administran unha vez ao mes.

A filariosis ten varias posibilidades de tratamento, segundo o grao de infestación do can, pero o mellor fronte a esta enfermidade son os tratamentos preventivos. Na actualidade existe un moi eficaz, que se aplica unha soa vez ao ano. Desta maneira, o can queda ben protexido contra esta grave enfermidade durante varios meses.

Zonas de risco

Os cans que residen en zonas moi húmidas, con vexetación abundante, como nas concas dos ríos ou marismas teñen máis risco de contraer a enfermidade que os que viven en zonas secas e con escasa vexetación.Cando o can contrae a filariosis, é complicado acertar cun tratamento efectivo A filariosis canina, que tamén se coñece como “enfermidade do verme do corazón”, porque é aí onde os vermes adultos reprodúcense e morren, ten unha maior incidencia en certas partes de España. Por exemplo, no País Vasco, a súa existencia é case nula, por iso nesta zona non son necesarios os tratamentos preventivos.

A filariosis adoita afectar máis os machos que ás femias e en concreto aos cans maiores de tres anos, de tamaño grande, que viven no exterior. Segundo estudos realizados respecto diso, parece que hai máis incidencia en razas como: Pastor Alsaciano, Pointer, Setter, Retriever, Beagle ou Bóxer. Con todo, en cans maiores de 10 anos a filariosis ten menos incidencia porque crean defensas contra a enfermidade.

Consellos

  • Se se vive en zonas húmidas, por exemplo na costa, hai que ter especial coidado coas revisións e os tratamentos preventivos.

  • O veterinario é quen mellor nos poderá aconsellar sobre os tratamentos máis efectivos e sobre como utilizalos.

  • Se se notan no can síntomas como cansazo extremo, perda de peso, hemorraxias nasais ou dificultades respiratorias, acudir ao veterinario.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións