Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans > Adopción

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Adoptar un gato enfermo ou con discapacidade, unha decisión responsable e solidaria

Cada vez son máis os españois concienciados co coidado e respecto polos animais que adoptan felinos que necesitan coidados especiais

A adopción dun gato que padece algunha enfermidade ou discapacidade, como a cegueira, a cojera, a amputación dalgún membro, o virus de inmunodeficiencia felina ou a leucemia, leva máis gastos económicos e máis dedicación. Pero quen viven a experiencia, cualifícana de satisfactoria, porque aseguran que estes animais son moi agradecidos e cariñosos. Nas próximas liñas explícase por que os gatos imperfectos son tamén especiais e achéganse os trámites para adoptar un felino enfermo ou con discapacidade e as pautas para coidar en casa a unha mascota con estas características.

Img gatos adoptar discapacidad art
Imaxe: Rocky Mountain Feline Rescue

Gatos imperfectos, gatos especiais para adoptar

Amadeus ten nove anos e padece virus de inmunodeficiencia felina. Cando o adoptaron, estaba en moi malas condicións físicas e psíquicas: enfermo e vítima dun atropelo. Con todo, a sorte deste gato rueiro cambiou cando foi adoptado por Neus Aragonés, vicepresidenta da Asociación Defensa Dereitos Animal, e a súa familia. “Cando adoptas un felino nestas condicións, sabes que tes que asumir máis gastos de tratamentos veterinarios e dedicar máis tempo ao seu coidado”, explica Aragonés. “Pero é unha decisión que compensa, porque son moi agradecidos e cariñosos, xa que saben o esforzo que fas por eles”, matiza.

Os trámites para adoptar un gato discapacitado ou enfermo varían en función de cada asociación, pero non son complicados

Os gatos imperfectos son definidos como “especiais” polos seus coñecedores, como Carmen Ramírez, presidenta da asociación Protección Felina. Pero quen adoptan a estes gatos enfermos ou con discapacidade “tamén son especiais, porque asumen unha maior responsabilidade e dedicación que quen adoptan un san”, comenta Ramírez.

Cada vez hai máis españois que deciden adoptar un felino que necesita coidados especiais, afirman os expertos. “O grao de concienciación creceu entre os españois á hora de entender o acto solidario que supón dar unha oportunidade a un gato que terá máis difícil atopar un fogar, porque padece algunha enfermidade ou ten algunha discapacidade”, coincide Luisa Muñoz, presidenta da asociación Progat Cornellá, que cifra nun 95% o número de felinos discapacitados ou con enfermidades da súa asociación que son adoptados.

Trámites para adoptar un gato enfermo ou con discapacidade

Img alergias gatos art
Imaxe: Maxwell GS

Os pasos para adoptar un gato que padece algunha patoloxía ou ten algunha discapacidade varían en función de cada asociación, pero non son complicados. No caso de Protección Felina, prepárase unha reunión entre adoptante e o veterinario para explicar ao candidato as responsabilidades que asume en canto a custo, tempo e dificultade para coidar ao felino.

Outras protectoras de animais só buscan un adoptante comprometido e xeneroso para asegurar o coidado do animal. No caso da asociación GATA, se asesora de maneira persoal aos adoptantes de gatos con enfermidades ou discapacidades. Nesta asociación, tentan facer máis levadía a carga económica que pode supor adoptar unha mascota destas características coa oferta de descontos en diversas clínicas veterinarias.

Os trámites, esforzos e dificultades non supoñen un obstáculo para as persoas que deciden adoptar un felino enfermo. O seu compromiso e solidariedade axúdanlles a superar o sacrificio e empeño que implica o seu coidado e viven con ánimo e satisfacción a convivencia cos seus animais. Este é o caso de Neus Aragonés, dona de Amadeus, que acode cada mes a aplicar cortisona á súa mascota infectada co virus de inmunodeficiencia e ofrécelle só comida de lata, porque houbo que extraerlle toda a dentadura, como consecuencia da súa enfermidade.

Pautas para coidar a un gato adoptado, enfermo ou con discapacidade

Os gatos adoptados que chegan a casa e padecen algunha patoloxía ou unha discapacidade, como a cegueira, a falta dun ollo ou unha pata amputada, necesitan, do mesmo xeito que os felinos sans, un tempo de adaptación ao seu novo fogar. Os seus novos donos poden contribuír a que sentan integrados e felices en casa, con sinxelas pautas como:

  • Concederlle o seu propio espazo e intimidade para que teña marxe para adoitarse á súa nova familia. É normal que á súa chegada ao domicilio o gato móstrese asustado e esquivo, ata que colla confianza co seu novo territorio.

  • Ter en conta a natureza, personalidade e circunstancias do animal adoptado enfermo ou discapacitado para facilitarlle o material que lle permita desenvolver a súa actividade diaria, de forma que se a súa mobilidade é reducida, a súa comedero, bebedoiro, cama ou areeiro pódense situar en zonas de fácil accesibilidade.

  • Solicitar a supervisión do veterinario, se o gato precisa dun tratamento para manter os síntomas da súa enfermidade baixo control.

  • Moito agarimo, caricias e paciencia: ingredientes fundamentais para que o felino adoptado enfermo ou con discapacidade senta como en casa.

Gatos adoptados enfermos ou con discapacidade

Os gatos que se recollen nos albergues e resultan susceptibles de ser adoptados adoitan ser rueiros, e as patoloxías que sofren están asociadas a esta circunstancia, debido ás súas condicións de vida insalubres. Unha enfermidade habitual nos felinos sen fogar é o virus de inmunodeficiencia felina (VIF), que lles provoca graves problemas bucais, como a gingivitis crónica, e convértelles en branco fácil para todo tipo de enfermidades víricas, como a conjuntivitis.

Outra discapacidade habitual entre os gatos rueiros é a falta dun ollo, debido ás pelexas entre as súas congéneres polas felinas en celo. En xeral, a discapacidade visual é frecuente entre os gatos que viven na rúa (cegueira, conjuntivitis).

Os felinos sen fogar que chegan aos albergues tamén poden padecer lesións e traumatismos nas súas extremidades por mor de atropelos ou caídas, que poden derivar en amputacións.

Estes animais que non están sans e sofren amputacións non perden a súa capacidade de amar aos seus donos e de ofrecerlles a súa compañía, agarimo e amizade. Todo o contrario, as súas limitacións convértenlles en seres eternamente agradecidos a quen lles abren as portas da súa casa e do seu corazón.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións