Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Automedicar ao can con fármacos humanos, unha práctica perigosa

Usar medicamentos para persoas co can, sen consultar co veterinario, é unha práctica non tan estraña que pode mesmo provocar a morte do noso amigo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 06deAgostode2012
Img medicina perro medicamento Imaxe: abcrumley

MARTÍN Os medicamentos fabricados para as persoas poden resultar tóxicos para o can e, mesmo, provocar a súa morte. Isto explica que nunca se deba automedicar ao can, nin proporcionarlle fármacos humanos sen consultar antes co seu veterinario. Con todo, automedicar con fármacos humanos é perigoso bastante habitual. O ibuprofeno está entre os fármacos máis ofrecidos ao can sen preguntar antes ao veterinario. Pero debemos lembrar que o can non é unha persoa, polo que o seu corpo non acepta certas sustancias que, con todo, si toleran os humanos.

Imaxe: abcrumley

Os medicamentos humanos son perigosos cando as inxere un can sen a prescrición do veterinario

Os medicamentos humanos poden ser perigosos cando os inxere un can. A Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios (AEMPS) é o organismo competente para sinalar que fármacos deben ser utilizados en humanos e cales, con todo, han de ser fornecidos ao noso can. En calquera caso, antes, sempre hai que consultar ao veterinario.

Automedicar con fármacos humanos ao can é perigoso

Cando o can padece un malestar, non é infrecuente que o dono pense na posibilidade de recorrer aos seus propios medicamentos para paliar a dor do seu can, co fin de aforrarse a visita ao veterinario. “É relativamente habitual que un propietario teña a tentación de darlle á súa mascota fármacos para persoas“, asegura a veterinaria Mercedes González, da clínica madrileña A Dehesa. O razoamento dos propietarios que recorren a esta práctica é o seguinte: “Se eu, cando teño febre, tómome este medicamento, cando o can teña febre, ofrecereille a mesma”.

Os medicamentos humanos foron utilizados historicamente polos veterinarios. De feito, nalgúns casos, séguenos utilizando, por exemplo, durante operacións graves. A Axencia Española de Medicamentos indica que produtos pódense usar, e cales non, nos animais.

A industria do medicamento veterinario ha avanzado moito; e agora hai medicamentos específicos para os cans, cuxos prospectos indican cantas tomas, e que cantidade debe tomar o animal, en función do seu peso.

O problema, frecuente e perigoso, vén cando os donos automedican aos seus cans cos mesmos produtos que utilizarían para eles mesmos. Sen saber nin a doenza da súa mascota, nin a cantidade de medicamento que deben fornecerlle, nin se a Axencia de Medicamentos autoriza que sexan utilizados para o can. Os prospectos para humanos non indican se o fármaco pódese, ou non, utilizar con cans, nin en que cantidade.

Un de cada tres propietarios non acode ao veterinario antes de ofrecer un medicamento ao can

Esta imprudente práctica non é, con todo, tan estraña. Case un de cada tres propietarios de cans non consulta co veterinario antes de automedicar aos seus amigos de catro patas, segundo un estudo realizado pola Universidade Iberoamericana de Ciencias e Tecnoloxía, con sede en Chile. No estudo ‘Uso de medicamentos por parte de propietarios de mascotas’ o veterinario Flavio Briones Silva, autor do ensaio, puido comprobar como o 42% dos donos de animais, ademais, tampouco acode á consulta do veterinario para vacinar aos seus cans. Ou ben inxectan eles mesmos ás súas mascotas, ou ben acoden a amigos e familiares médicos ou enfermeiros.

Aínda que a Axencia de Medicamentos autoriza usar certos fármacos humanos en cans, advirte que estes deben haberse precrito antes por un veterinario. “Medicar a un can en casa, ou a través da consulta dun amigo médico, é unha práctica moi perigosa que segue a mesma lóxica imprudente da automedicación nas persoas, tan instaurada na cultura española”, laméntase, pola súa banda, a veterinaria Laura Pérez.

Cando un propietario ofrece unha medicación humana ao seu animal, adoita facelo con boa intención. Con todo, o dono adoita descoñecer que os seus fármacos poden resultar moi daniños para o seu peludo amigo. “O que seguramente ignora o propietario é que os seus medicamentos poden provocar unha grave intoxicación ao can e, mesmo, a súa morte”, engade Pérez.

O ibuprofeno, entre os fármacos máis ofrecidos ao can

O ibuprofeno e o paracetamol atópanse entre os fármacos que máis ofrecen os propietarios aos seus cans

Os antiinflamatorios, como o ibuprofeno, e os analxésicos, como o paracetamol, atópanse entre os fármacos que en máis ocasións os propietarios ofrecen ao seu can, sen consultar antes co seu veterinario. Este tipo de medicamentos, moi xeneralizados entre as persoas, utilízanse polas súas cualidades para previr ou minimizar a inflamación de certos tecidos.

O uso do ibuprofeno en cans non está autorizado pola Axencia de Medicamentos. Este organismo si permite, con todo, algúns tipos de compostos con paracetamol nas mascotas. Pero, de novo neste caso, é importante consultar antes co veterinario para que sexa el quen indique que fármaco pode tomar o animal ou en que cantidade. “En moitos casos non fai falta que a persoa pida unha consulta co veterinario. Unha simple chamada telefónica pode ser suficiente e, nalgúns casos, salvar incluso a vida do can”, laméntase a veterinaria Laura Pérez.

Debemos ter en conta que o can non é unha persoa, polo que o seu corpo tampouco funciona igual que o noso; nin é capaz de atacar os medicamentos que son inofensivas para as persoas do mesmo xeito. “As encimas do can que deben atacar aos fármacos son diferentes ás nosas, e tamén é distinta a forma de eliminar as sustancias que ten a nosa mascota”, engade, pola súa banda, Mercedes González.

Isto explica que moitas sustancias que conteñen os fármacos humanos non saian do corpo do noso amigo de catro patas. O seu organismo, sinxelamente, non está preparado para eliminalas. Estes compoñentes tóxicos quedan acumulados no seu corpo, en órganos como o fígado e os riles. O que explica que, co tempo, póidanse producir graves danos, hemorraxias e, mesmo, o falecemento do animal.

O can non é unha persoa, tampouco para os fármacos

Hai outra razón de peso para que o can non tome
os medicamentos elaborados para as persoas: aínda que a Axencia do Medicamento permita o seu uso no can, o prospecto de cando en cando contempla a información necesaria sobre a dose que precisa o noso amigo peludo.

Non serve, tampouco, tratar de calcular a cantidade que debe inxerir o can extrapolando a información que conteñen os prospectos para os nenos ou para o adulto, e facendo o cálculo en función do peso do noso can. O can, sinxelamente, non é unha persoa, senón un animal cunha gran variedade de tamaños, peso e razas.

Razóns de peso para non dar medicamentos humanos ao can

  • Lembre que os medicamentos humanos poden ser perigosos, e mesmo mortais, cando os inxere un can.

  • Nunca ofreza ao seu can fármacos para persoas sen a prescrición do seu veterinario.

  • Non trate de calcular a dose que debe inxerir o can extrapolando a información que conteñen os prospectos para os nenos ou para o adulto: é perigoso.

  • Teña en conta que o mercado veterinario ha avanzado de forma notable: existen produtos específicos para o can que velan pola súa seguridade.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións