Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Can ladrador, pouco mordedor?

O feito de que un can ladre non implica que vaia a morder, senón todo o contrario, o que pretende é evitar facelo

img_perros ladradores poco mordedores ladridos problemas ladrar animales mascotas psicologia listado

Unha vez máis, o sabio refraneiro español atina coas súas reflexións. E é que o can ladrador é pouco mordedor. Pero por que? Neste artigo analízase por que os cans ladradores son avisadores e non buscan problemas, a razón de que o ruído canino non implique que vaia a morder e por que os lobos non ladran.

Imaxe: Brad.K

Can ladrador, pouco mordedor

O can menos ladrador é o da raza basenji, un can de orixe africana que non ladra, senón que emite gruñidos e quejidos para expresar os seus estados de ánimo. En canto aos cans máis ladradores, entre eles atópanse o cocker e o yorkshire terrier.

O can ladrador é pouco mordedor porque pretende evitar o conflito co ruído

O feito de que un can ladre pero non morda é unha cuestión de adaptación á súa contorna á hora de relacionarse. Así o afirma Miguel Ibánez, experto en comportamento animal e profesor da Universidade Complutense de Madrid. “O can avisa ao seu interlocutor con gruñidos e ladridos para non chegar a morderlle”, engade Ibáñez.

Os cans ladradores son avisadores

O can ladrador é pouco mordedor porque tamén é un gran avisador e, por tanto, sabe evitar o conflito no que se produce unha mordedura.

Un can pode ladrar e gruñir para intimidar e disuadir do seu comportamento a outro can ou a unha persoa. O can pode sentirse ameazado, intimidado ou detectar que invadiron o seu territorio e, por iso, advirte do seu enfado co ladrido, sen que por iso vaia a atacar.
Os cans pequenos que ladran aos grandes só avisan de que non pensan atacar

Estas situacións prodúcense cando outro can se achega máis da conta ao can ladrador, que considera que invadiron o seu espazo, pero tamén pode deberse a que o can senta medo ou queira darse a valer fronte a outro can, aínda que lle triplique o tamaño.

De aí a situación cómica dun yorkshire que ladra sen reparo a un pastor alemán. Todos os cans entenderán sen problema a mensaxe que lles manda o can ladrador: non pretende morderlles. E por iso, aínda que o outro can dobre o seu tamaño, non se dará por aludido nin atacará, a menos que conflúan outro tipo de circunstancias, como unha cadela en celo por medio.

O ladrido non implica que o can vaia a morder

Imaxe: akk_rus

Con todo, as persoas temos máis dificultade para interpretar ese ladrido de advertencia, que polo xeral nos parece o preludio dun ataque, aínda que é todo o contrario. De feito, cando un can non é ladrador e pretende morder, os seus xestos corporais cairos avisan: gruñen, tensan os músculos, erizan o pelo do lombo.

Estes sinais si son o preludio dunha dentada. “Pero mentres un can ladra co fin de avisar non pasará á acción de morder”, explica Ibáñez.

O medo do can pode ser diferente segundo a situación á que se enfronte. De forma que, segundo un estudo realizado polo experto belga en comportamento canino, Joël Dehasse, o 40% dos cans con medo morden porque senten acurralados, algo que sucede cando teñen medo do veterinario e non ten saída.

O can emite ladridos de moitos tipos, que lle axudan a comunicar desde distintos estados de ánimo, como euforia ou nerviosismo, ata situacións de perigo, como a entrada a casa dun estraño con malas intencións.

Os cans ladradores que non son mordedores fano dunha determinada maneira, que deixa claro o seu fin de aviso de que está enfadado. Porque, entre outras cousas, non acompañan o ladrido con outros sinais como a mostra de dentes de maneira ameazadora e non erizan o pelo do lombo.

Os lobos non son ladradores, por que?

O lobo é o devanceiro dos actuais cans domésticos, con todo non se trata dun cánido ladrador. A razón é unha cuestión de supervivencia. Pasar desapercibido á hora de atacar a unha presa ou de esquivar a posibles inimigos é un método eficaz para manterse con vida. O lobo incorporou á memoria xenética da súa especie este comportamento.

Os cans asilvestrados ou os lobos son pouco ladradores porque necesitan pasar desapercibidos para sobrevivir

Os cans domésticos, con todo, modificaron a súa conduta en función da súa convivencia coas persoas. De maneira que da forma que os donos eduquen ao seu can depende tamén o feito de que sexa máis ou menos ladrador.

O reforzo, de maneira máis ou menos consciente, do comportamento ladrador do can, a través das caricias ou palabras amables, implica que o can asente o ladrido como forma de solucionar todo tipo de situacións, aínda que non vaia a morder.

O tamaño do can non inflúe de maneira necesaria no feito de que o can sexa ladrador pero non mordedor. Hai cans de razas pequenas, como o caniche que non son ladradores, aínda que si hai cans de tamaño pequeno que o son, como o yorkshire. O feito de que o can sexa ladrador e pouco mordedor obedece
a unha cuestión de adaptación ao medio e de como estea educado o can.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións