Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Cando quen recibe a fisioterapia é a túa mascota

Os donos de animais lévanos cada vez con máis frecuencia a este tipo de terapias, mentres veterinarios e fisioterapeutas non se pon de acordo en de quen é a competencia profesional

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 16 de Xaneiro de 2020
Imaxe: Mylene2401

A fisioterapia veterinaria estivo nun principio relacionada cos animais de competición. Pero co paso do tempo, esta disciplina ha ido desenvolvendo múltiples aplicacións para todo tipo de animais, tanto grandes (sobre todo cabalos), como pequenos (cans e gatos) ou exóticos, en procesos postoperatorios e no tratamento de doenzas de diversa índole. Veterinarios e fisioterapeutas atenden estas necesidades, pero non sen polémica: se os primeiros acusan os segundos de intrusismo profesional, o colectivo de fisioterapeutas defende a colaboración entre ambos para un tratamento integral do animal. Nas seguintes liñas, explicámosche se a fisioterapia pode ser unha opción para a túa mascota e as razóns que uns e outros esgrimen nesta controversia.

O primeiro, unha aclaración: falamos de fisioterapia, non de masaxes relaxantes para que o teu can ou gato sexa máis feliz —que poida que tamén aprecie—. A terapia física, pola súa banda, recoméndase a condición de que exista unha doenza física que requira dos devanditos tratamentos para recuperar a mobilidade ou funcionalidade previa. “Tras unha operación cirúrxica que requira un proceso de rehabilitación, en doenzas crónicas que afectan os animais, como a artrite, ou en problemas osteoarticulares ou musculares, onde esas terapias poden aplicarse para non ter que deixalo todo ao albur dos medicamentos”, explica Felipe Vilas, presidente do Colexio oficial de Veterinarios de Madrid.

A fisioterapia, por tanto —e do mesmo xeito que ocorre coas persoas—, “está indicada en disfuncións do aparello locomotor, tanto a nivel preventivo (e evitar así posibles lesións), como unha vez que se produciron estas, para axudar na súa recuperación e readaptación”, sostén Carlota Franco, fisioterapeuta e presidenta da Asociación Española de Fisioterapia aplicada en Animais (AEFA). Aínda que os beneficios varían segundo o tipo de doenza, poderíase dicir que, en xeral, estas terapias “acurtan os tempos de recuperación, melloran a cicatrización dos tecidos, evitan as recaídas e non levan a utilización de técnicas invasivas, polo que son mellor toleradas polo usuario”, engade Franco.

Da mesma maneira, a fisioterapia veterinaria pode ser unha opción para ter en conta  cofin de  mellorar a calidade de vida daqueles animais en idades avanzadas.

Perro necesita fisioterapia
Imaxe: Counselling

O custo destes tratamentos é un factor que teremos que ter en conta, aínda que este varía moito dependendo do tipo de animal que a reciba: para os animais pequenos ou exóticos, sitúase entre 45 e 90 euros por sesión, mentres que no caso dos cabalos o  prezo fluctúa entre os 60 e os 150 euros.

Veterinarios ou fisioterapeutas

Como saber cal é o mellor profesional para que coide do noso animal? Dunha parte, os veterinarios falan de intrusismo profesional, mentres os fisioterapeutas defenden a colaboración entre ambas as profesións como maneira idónea de garantir o mellor tratamento, sen que iso signifique excederse nas súas competencias. Así, para Franco, “é a retroalimentación recíproca de ambos os profesionais a que leva o éxito no tratamento”. O propio Consello Xeral de Colexios de Fisioterapeutas afirma, nun comunicado emitido en decembro pasado, non realizar o diagnóstico dos animais, que é “competencia específica dos veterinarios. Con todo, o noso papel basicamente céntrase en analizar e mellorar as diversas alteracións da mobilidade animal que conducen a unha perda funcional”.

No devandito comunicado, aseguraban tamén que o profesional veterinario non está formado en Fisioterapia, algo que rexeita o presidente dos veterinarios madrileños, quen argumenta que o seu plan de estudos si inclúe “a aplicación dunha serie de técnicas e medios para a rehabilitación e recuperación dos animais, que teñen unha fisioloxía diferente á do home, que o fisioterapeuta non coñece”. E pon unha comparación: o veterinario, sostén Vilas, “é quen opera nos animais, pero non se nos ocorrería nunca dicir que podemos operar en humanos. Intervimos aos cans de cataratas, pero nunca o fariamos cunha persoa”.

Pero que di a lei? Uns e outros se remiten á Lei de Ordenación de Profesións Sanitarias (LOPS), aínda que cada gremio interprétaa dunha maneira diferente. Para os veterinarios, a norma limita a fisioterapia aos tratamentos con persoas, mentres que, para os fisioterapeutas, insta á colaboración entre ramas sanitarias, “a través de acordos e pactos desde unha perspectiva non conflitiva, senón cooperativa e transparente”. A realidade é que ambas as profesións poden acceder á formación necesaria neste tipo de consultas, especializándose a través de diferentes programas de posgrao impartidos por institucións públicas ou privadas.

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións