Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans > Convivencia e psicoloxía > Adestramento

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cans de presa: son perigosos?

A forma de actuar dun can depende da educación recibida e non da súa raza

img_raza peligrosapeque a2

A denominación de can de presa refírese a un animal con determinadas características físicas, que lle confire moita forza. As súas potentes mandíbulas ofrécenlles unha gran capacidade para agarrar e morder con moita potencia. Razas de can como o Pit Bull ou o Bulldog teñen fama de perigosos e agresivos debido a estas características dos chamados cans de presa, con todo, non ten por que ser así, se o can está ben educado e socializado.

Img raza
Imaxe: maplegirlie

O termo presa alude a un mecanismo que se activa como consecuencia do instinto de caza. O can tende a perseguir o que se move e corre para atrapalo. Por exemplo, o Bulldog enfrontábase hai séculos aos touros, aos que agarraba polas patas e o fuciño, en pelexas que se convertían nun espectáculo.

Adóitase crer que os cans de presa tíranse ao pescozo e non soltan á súa presa. Con todo, todos os cans, e mesmo outras especies de animais depredadores e cazadores, como os leóns ou os tigres, incluso o ser humano, tenden a elixir o pescozo como punto de ataque do adversario. En moitas ocasións esta forma de actuar ten como única finalidade a de atemorizar e buscar a submisión do adversario.

Hai que ter en conta que os cans non identifican o pescozo humano como o de alguén da súa especie, así que non é certo que haxa cans que teñan o instinto de morder o pescozo das persoas. Se un can quere morder, faino na parte do corpo que ten máis preto, como as extremidades.

Comportamento e educación

Os cans de presa teñen determinadas características físicas, pero iso non implica que sexan asasinos en potencia e ataquen a diario. O que si inflúe de maneira determinante na conduta destes cans é a educación e o ambiente en que se crían. A Lei di que o propietario do animal é o seu responsable en todos os sentidos
Estes factores inflúen, e moito, no carácter e a forma de actuar do can, aínda que non se trate dos chamados cans de presa. E é que o hábito non fai ao monxe, aínda que é certo que está de moda, entre persoas de dubidosos escrúpulos, ter cans fortes coma se tratásense de armas e adéstranos para que así sexa. Pero un can é un amigo e un compañeiro, non un gardacostas ou unha arma.

“Razas potencialmente perigosas”

No caso de cans considerados de razas “potencialmente perigosas”
é obrigatorio contratar un seguro. Trátase de animais con determinadas características físicas en canto a: complexión, mandíbula ou peso, entre outras. Algunhas destas razas son: American Staffordshire Terrier, Bóxer, Pit Bull Terrier, Bullmastiff, Dóberman, Dogo Arxentino, Dogo de Bordeus, Dogo do Tibet, Fila Brasileiro, Mastín Napolitano, Presa Canario, Presa Mallorquino, Rottweiler e Stafforshire Bull Terrier. No caso destas razas, hai que cumprir outros requisitos específicos, sobre os que se pode obter información no Concello do municipio onde se reside. Algúns deles como: ser maior de idade, non ter antecedentes penais, aprobar un test psicotécnico ou rexistrar ao can nun censo específico.

Pelexas de cans

Por desgraza, os cans de presa empréganse nas pelexas de cans, que son ilegais e levan unha gran crueldade con estes animais, aos que se considera meras máquinas ás que adestrar ata a extenuación para gañar diñeiro. Hai moitas historias de cans de raza Pit Bull, que teñen fama de perigosos e agresivos, sobre os que os seus donos contan tenras historias sobre a súa nobreza e docilidade. E que dicir do Bóxer, un can que é un excelente compañeiro dos nenos e cun carácter tranquilo e amigable e que con todo, segundo a lei nacional respecto diso, axústase pola súa tipoloxía física ao que se pode considerar un can dunha raza “potencialmente perigosa”.

A educación é a clave

Entón, cal é a diferenza entre un Pit Bull agresivo e perigoso e un que non o é? A educación que o can recibiu, porque se a un animal ensínaselle a ser violento e foméntase o seu comportamento agresivo, acabará sendo perigoso, sobre todo se ten unha mandíbula potente e un tamaño considerable. Os cans de presa teñen determinadas características físicas, pero iso non implica que sexan asasinos en potencia
É un erro demonizar e estigmatizar certas razas caninas, de feito, como asegura o adiestrador canino Miguel Velasco: “ultimamente recibimos moitos cans de pequeno tamaño con problemas de conduta”, por tanto un carácter conflitivo non ten que ir asociado necesariamente a un can de presa.

Donos responsables

A Lei especifica as obrigacións do propietario con respecto ao can en canto a: coidados sanitarios, prohibición de malos tratos ou abandonos e a obrigación xeral dunha tenencia responsable.
A Lei di que o propietario do animal é o seu responsable en todos os sentidos, mesmo dos seus actos e das consecuencias que poidan carrexar.

E é que ter un can implica moitas responsabilidades, entre elas, o procurarlles unha educación adecuada, que garanta o cumprimento dunhas normas básicas. No caso dos cans de determinadas razas, que teñen unha forza excepcional, a responsabilidade é maior neste sentido. Non se pode adquirir un can con determinadas características físicas por capricho, curiosidade ou por ter un “feroz gardián”, senón para coidalo, respectar a súa natureza e sacar a relucir o seu lado máis nobre.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións