Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans > Convivencia e psicoloxía > Adestramento

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Como lograr que o can acuda á nosa chamada

Para conseguir que o can se achegue, son moi útiles os premios comestibles, como as salchichas, e atraer a mirada do can

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 16 de Xaneiro de 2013
img_perro acudir llamada consejo listado

MARTÍN “Pluto!” “Plutooo! Desgañitarse para que o can acuda á nosa chamada de cando en cando funciona, advirten os expertos. Este artigo explica cinco trucos sinxelos para lograr que o can si veña cando se lle chama: conseguir que o can nos mire aos ollos, empregar comestibles, constancia, nunca enfadarse cando o can non vén e ensaiar en casa antes das saídas. Estas sinxelas ferramentas evitan que o can se perda durante o paseo. Ademais, doutros sustos.

Imaxe: Carterse

1. Conseguir que o can nos mire aos ollos

A primeira clave para que o can acuda á nosa chamada é gañarse antes a súa confianza. “Hai que crear unha relación próxima co can”, explica Ernest Belchi, da Asociación Española de Educadores Caninos en Positivo e autor do blogue Capitán Can.

Pero como estreitar o vínculo co can? A comunicación visual co can, como ocorre nas persoas, é esencial para logralo. “Debemos conseguir que o can nos mire aos ollos cando nos comunicamos con el”, sinala Belchi.

“A mirada é o interruptor que acende a comunicación co noso can”, coincide o educador canino Ricardo Antón, autor do blogue Educando ao meu can.

Lograr captar a mirada do can é a primeira clave para que acuda á chamada

Para logralo, unha pauta esencial é que o propietario sexa o primeiro en mirar aos ollos do can ao falar con el. Antón aconsella mesmo recorrer ao xogo. “Traballar o contacto visual co can é sinxelo se se utiliza o xogo”, precisa. E propón unha actividade moi simple para conseguilo: “Hai que deixar o seu xoguete favorito diante del, sen permitir que o colla. Ao principio só mirará ao obxecto, pero despois levantará a cabeza para mirarnos aos ollos”.

Hai que repetir esta proposta con constancia, mellor se se insiste cada día, e premiar con caricias e xogos ao can cando, ao fin, fixar a súa mirada nos ollos.

2. Trucos comestibles para que o can achéguese

Imaxe: mikebaird

Os premios comestibles (como as galletas caseiras para cans) son esenciais para que o animal aprenda a acudir á chamada, asegura Belchi. Con todo, non vale calquera tipo de estímulo. “As recompensas comestibles por obedecer á nosa chamada deben ser moi saborosas”, di este educador.

A lóxica é a seguinte: o premio ten que ser sempre máis atractivo que o que poida mover ao can a escaparse ou separarse do noso lado.

Unha proposta comestible para conseguilo? “Trocitos de salchicha tipo Frankfurt, que o can poida inxerir sen necesidade de masticarlas”. Este é un delicioso bocado que fará máis difícil que o can non acuda cando se afasta e, por tanto, que evitará angustiosas perdas.

“Os reforzos como premios ou xoguetes poden ser necesarios”, engade Antón, quen estima que “deben desaparecer aos poucos”. Algúns recordatorios esporádicos poden refrescar a motivación do animal para acudir á chamada. “Aínda que a mellor recompensa para o can é a atención do seu dono, con caricias ou xogando con el”, remacha este educador.

3. Constancia, constancia e constancia

Resulta pouco útil ofrecer un premio hoxe e non facelo mañá. A constancia é esencial para lograr que o can atenda a nosa chamada e evitar así que se perda durante o paseo.

Os premios ao can por acudir á chamada deben ser constantes

“Un dos erros máis frecuentes é non obsequiar ao can, nin tan sequera cunha caricia, cando lle chamamos e acode”, advirte Belchis.

A chamada -mellor co seu nome- debe pronunciarse con claridade e contundencia, aínda que nunca con berros. A petición será máis efectiva se se acompaña con xestos que permitan ao peludo compañeiro identificar o que se espera. Unha posibilidade é sinalar co dedo os nosos pés ou a posición á que acudir.

4. Nunca enfadarse cando o can non vén

E que facer cando o peludo amigo non acode á chamada? Nestas ocasións, os nervios e os enfados, ademais de pouco saudables, son improductivos. O can debe obter sempre unha mostra de agarimo, “porque, aínda que sexa tarde, ao final apareceu”, advirte este educador.

Como en tantas outras ocasións, o reforzo positivo é necesario para educar ao can. Neste sentido, convén non volver a casa de inmediato tras lograr que acuda ao ouvir o seu nome. É mellor quedar un pouco máis no parque, xogar con el outro intre e ofrecerlle caricias e mostras de agarimo.

5. Ensaiar en casa antes das saídas

Os cans, como as persoas, non nacen sabendo. Necesitan aprender. Os xogos en casa son unha boa oportunidade para practicar a chamada e tentar que o animal acuda tras a petición.

“Hai que traballar, nun principio, en espazos pequenos e con poucos estímulos para o can. Para poder introducir, aos poucos, distraccións en espazos máis grandes”, engade Antón.

Esta pauta resulta moi relevante no caso de que se eduque a un can adulto adoptado ou a un cachorro. En ambas as situacións, a paciencia é clave para ter éxito.

Ademais, como sucede cos humanos, cada can é un mundo. Coñecer a personalidade do can e tratar ao peludo compañeiro como o amigo que é son dúas claves imprescindibles para ter éxito.

Outros consellos para que o can acuda á chamada

O autor do blogue Educando ao meu can, Ricardo Antón, proporciona outros consellos útiles para lograr que o animal veña cando se lle chama.

  • “O primeiro, é ensinar ao can a virarse e mirarche cando se diga o seu nome. É o inicio da chamada”, explica este educador.
  • Sempre hai que usar a mesma orde para a chamada.
  • Nunca chamar ao can se sabemos que non vai vir. Tampouco cando se sabe que non poderemos corrixirlle se non vén. Non ten que aprender a ignorar a orde.
  • O dono debe ser a súa maior motivación e traballar o vínculo entre os dous.
  • Ao principio, débese traballar cunha correa longa para corrixir ao can se non acode.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións