Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Os ladridos do can, moito máis que guau

Alegría, tristeza ou medo son algunhas das emocións que o can nos conta coa súa voz

img_perro guardianpeque a2 2

Os ladridos do can poden ser curtos, rápidos, espaciados, agudos ou aullidos. Unhas características que nos poden indicar que o can está enfadado, nervioso, triste ou alegre. Comprender o que o can nos conta cos seus guaus é unha forma de comprender mellor o que lle pasa pola mente, así como as súas emocións. Neste artigo menciónanse cinco tipos de ladridos e o que o can expresa con eles.

Imaxe: akk_rus

Can ladrador…

Cans e lobos evolucionaron de maneira distinta, e o ladrido non é unha excepción. O lobo é menos ladrador que os cans domésticos, aínda que tamén hai razas de can que non utilizan tanto o ladrido, á hora de expresarse. É o caso do basenji, que non emite ladridos senón un son similar aos gruñidos.

A razón de que os lobos sexan pouco ladradores é que se trata dun trazo adaptativo da especie á súa contorna para garantir a súa supervivencia. Se un lobo fose demasiado expresivo cos seus ladridos converteríase nun branco perfecto e ruidoso para os seus depredadores, entre os que se atopa o ser humano.

1. O ladrido do can para evitar o conflito

Os cans adoitan ladrar e avisar antes de pasar á agresión de quen consideran unha ameaza. Esta forma de ladrar herdárona do seu devanceiro o lobo, co fin de evitar disputas por asuntos tan cotiáns na vida dos cánidos como a competencia por un anaco de comida.

No entanto, os ladridos que pretenden ameazar poden ir acompañados tamén de gruñidos, mostra de dentes e outros xestos como os ollos en posición oblicua. Neste caso o aviso do enfado do can roza o límite para pasar á agresión de quen considera unha ameaza.

2. A alegría e a tristeza do can traducida en ladridos

O ladrido do can é a súa voz e unha maneira de expresar estados de ánimo, como alegría ou medo
Un can é capaz de mostrar a súa euforia a través duns ladridos que se caracterizan por ser “arrítmicos, curtos e acompañados doutros xestos, como movementos rápidos de cola dun lado a outro”, comenta Gregorio Sánchez, educador canino.

A tristeza é outra emoción que o can é capaz de expresar a través dun ladrido similar ao aullido. É dicir, un ladrido longo e sostido, que resulta expresivo e transmite melancolía.

3. O ladrido do can ansioso

Os cans ansiosos ladran dunha forma singular. “Os seus ladridos son agudos e repetitivos, coma se pedisen auxilio e quixesen chamar a atención”, apunta Sánchez. O ladrido neurótico é distinto ao do can que padece ansiedade por separación, que se caracteriza por ser grave, pausado e insistente.

4. Aullidos, unha herdanza do lobo

Os ladridos do can foron utilizados polos homes para protexer o seu territorio

O lobo aúlla para convocar á súa manda, marcar o seu territorio, afianzar a unión coa manda e demostrar estados de ánimo, como alegría e tristeza. “Non todos os cans aúllan, pero os que o fan utilízano para demostrar sentimentos, sobre todo alegría, aínda que o aullido perruno non adoita ter como obxectivo a marcaxe do territorio ou de reunir ao grupo”, explica José Blanco, biólogo do centro de Natureza, CañadaReal .

Os aullidos curtos do can comunican que o animal demanda consolo ou mimos, por diversas casusas, como que senta só.

5. O ladrido que advirte de que o can ten medo

Un can que ten medo e ladra emite un son agudo, similar ao que produce cando sente dor. Con todo, non sempre é sinxelo interpretar que comunica o can con eles. Por iso é necesario observar os xestos que acompañan o ladrido do can, como forma de descifrar a mensaxe canina con claridade.

Un can que ten medo, se ladra, farao cun son agudo e espaciado. Pero tamén encollerá o corpo, colocará a cola entre as patas traseiras e encartará as orellas cara a detrás.

Estes sinais corporais son diferentes a cando o can sente dor. No entanto, o ladrido resulta similar, polo que se só escóitase a voz do can que sente medo ou dor é fácil malinterpretar o que lle ocorre ao animal.

Os cans domésticos e o seu ladrido como forma de protexer ao grupo

Una das razóns polas que os humanos domesticaron os primeiros lobos foi a de lograr fieis lle gardiáns que coidasen ao clan. Para logralo, o ladrido do can era fundamental co fin de espantar aos depredadores e inimigos e avisar ao grupo humano do perigo.

O ladrido dos primeiros cans domésticos é un trazo adaptativo á contorna dos humanos que premiaron o comportamento ladrador como forma de protexer ao grupo. Desde entón, o número de razas caninas aumentou ata as 400, e cada unha delas posúe unhas determinadas características, entre as que se atopan cans ladradores ou silenciosos.

Con todo, resulta curioso que uno dos problemas máis habituais dos donos de cans nas comunidades de veciños sexa o feito de que o seu can resulte demasiado ladrador.

Un can pódese educar para que ladre máis ou menos. Os donos poden fomentar ou frear a conduta ladradora do seu can, con caricias e felicitacións verbais ou con ausencia de reforzo e premios cando non ladra.

Se se fomenta o ladrido do can como forma de expresar as súas necesidades e emocións, o can usará e abusará deste recurso oral, o que se converterá nunha actitude difícil de reconducir.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións