Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Os prexuízos e consecuencias para un can que vive illado e só

Os cans que viven sós en vivendas unifamiliares ou illados en terrazas urbanas adoitan padecer enfermidades como a depresión, derivadas do aburrimento e da falta de estímulos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 05 de Xaneiro de 2015
img_perro soloabandonado

Un can que vive nun chalé pode ser feliz se está ben atendido polos seus donos. Pero, se o can está illado, sen contacto coa súa familia humana e outros congéneres, ou permanece sempre atado, a soidade, o aburrimento e a falta de estímulos pasarán factura ao can, que pode desenvolver ansiedade, depresión ou agresividade. Neste artigo explícanse os problemas psicolóxicos que se desatan nos cans illados en chalés ou pisos urbanos e como denunciar e previr o seu sufrimento.

Imaxe: Steve Browne & John Verkleir

Cans que viven sós en chalés e os seus problemas psicolóxicos

“Un can non é unha alarma que disuada aos intrusos que queren acceder a propiedades particulares, como os chalés”, explica Cristina García, presidenta dos protectora Galgos Sen Fronteiras. Esta formulación errónea adoita ser a orixe de cans illados en vivendas individuais ou parcelas que non teñen cuberta a súa faceta social: estar integrados e en contacto coa súa familia humana e relacionarse con outros cans.

A soidade do can en pisos urbanos

O illamento social do can que vive nun chalé, sen relación cos seus donos e con outros cans, sen paseos polo exterior da vivenda, crea aburrimento e frustración no can, que pode causar estereotipias ou movementos repetitivos, así como comportamentos neuróticos.

Outra forma de malos tratos por illamento do can, na versión urbana, son as terrazas nos pisos, onde hai donos que deixan ao seu can a maior parte do día. Un can non se pode adaptar a vivir sen pasear ou sen relacionarse co seu grupo (humano ou cairo).

Imaxe: akk_rus

As consecuencias para a súa saúde non só son psicolóxicas, senón tamén físicas. “Enfermidades psicosomáticas, como as cardiopatías ou as úlceras de duodeno adoitan detectarse en casos de cans tensos e ansiosos, debido a un estado crónico de illamento na súa contorna, que deriva en frustración”, apunta o etólogo Miguel Ibáñez.

Pero, pode recuperarse un can enfermo debido ás súas carencias ambientais? Segundo Ibánez, hai esperanza para estes cans: “A conduta dun can pódese rehabilitar porque ten gran plasticidad e, en canto enriquécese o medio do animal, a resposta non se fai esperar e o seu comportamento cambia e axústase á súa nova contorna”.

Denunciar e previr o sufrimento dun can illado

En caso de observar que un can está desatendido nunha propiedade privada, xa sexa un chalé, unha casa ou unha parcela, pódese denunciar a situación na policía municipal ou a través dunha asociación de protección animal que conte con asesoría xurídica. Para que a denuncia prospere, é recomendable achegar probas, como fotos ou vídeos.

Benestar canino

“Garantir o benestar e felicidade dos cans é unha responsabilidade dos donos e convén considerar certas pautas cando a vivenda do can é un chalé”, explica Marco Villén, veterinario que traballa en etología clínica. Estas son algunhas desas pautas:

  • Ter dous cans no chalé ou parcela é unha maneira de evitar a soidade do can, que é un animal social e necesita a interacción con persoas ou outros cans.
  • Dedicar ao can tempo para xogar con el ou sacarlle a pasear para evitar o aburrimento, así como para conseguir que o can reforce a relación cos seus donos e senta integrado no seu clan familiar.
  • Procurar non ter atado ao can e, se é así, que sexa o menor tempo posible, ademais de permitirlle o acceso á vivenda, un intre, todos os días.
  • Ter en conta que hai que cubrir as necesidades vitais propias da especie canina, como a relación social e que para un can é tan prexudicial non alimentarlle, como que estea só sempre.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións