Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Pedras nos riles do gato, unha enfermidade habitual

Os gatos machos de mediana idade e de determinadas razas, como o persa, teñen máis probabilidades de desenvolver cálculos renais

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 04 de Abril de 2014

O gato acode a miúdo ao areeiro e permanece máis tempo do habitual, maúlla ou emite algún gemido de dor e móstrase decaído e inapetente. Este é o retrato dun felino con cálculos renais que lle impiden ouriñar. No entanto, é habitual que os seus donos resten importancia a estes signos e confúndanos cos do estreñimiento, coa consecuencia fatal que pode ter no animal. A continuación descríbense os síntomas do gato con cálculos renais, así como o seu tratamento e prevención.

Imaxe: Mad Wraith

Cálculos renais en gatos: sinais de alarma

Un gato que non pode ouriñar porque ten cálculos renais pode morrer sen un tratamento adecuado a tempo

Un felino que ten cálculos no seu ril ten dificultade e molestias cando ouriña e evacúa escaso líquido cando acode á súa bandexa de area. Os cálculos renais están formados por arenilla ou diminutos restos solidificados que se acumulan no ril e que ao pasar polo conduto urinario do gato o obstruyen, impiden o paso dos ouriños e provócanlle dor.

O feito de que os donos perciban pronto que a súa mascota está enferma, e acudan ao veterinario, é fundamental para evitar problemas máis graves de saúde, como un fallo renal ou a perigosa rotura da vejiga. “Os propietarios de gatos tenden a confundir a dificultade do seu felino para ouriñar cun cambio de comportamento puntual do animal ou co estreñimiento, e existe o risco de que morra, se non recibe tratamento dos seus cálculos renais a tempo”, advirte Imanol Sagarzazu, veterinario. A vejiga do animal pode rebentar se non pode ouriñar: o seu uréter está obstruido debido á arenilla acumulada.

Imaxe: Mikael Tigerström

Os felinos tenden a camuflar a súa dor porque son depredadores solitarios que porían en perigo a súa supervivencia se mostran as súas debilidades. En xeral, o gato é un animal que mantén en casa un comportamento lineal ou que adoita repetir a súa rutina diaria. Por iso, un motivo de alarma debe ser un cambio de costumes.

No caso do felino que ten cálculos renais, os signos que o indican son:

  • O gato acode á bandexa de area máis veces do habitual e permanece máis tempo nela, a pesar do cal non consegue evacuar.
  • Móstrase inquieto, sen poder durmir ou estar relaxado.
  • Emite algúns miaños ou quejidos cando acode ao areeiro.
  • Expulsa algo de sangue nos ouriños.
  • A micción aumenta o seu grao de acidificación ou alcalinización, de cinco a sete.

Tratamento dun gato con cálculos renais

As enfermidades de riles en gatos son habituais, sobre todo se beben escasa auga e están tensos

As afeccións renais en gatos, como a formación de cálculos ou o FUS (Síndrome Urológico Felino) son habituais, comenta Sagarzazu, que a cifra nun 40% dos casos felinos que se atenden nunha clínica veterinaria media.

Os gatos de determinadas razas, como o persa, de mediana idade (ao redor do seis anos) e que son machos sofren de maneira máis habitual os cálculos renais.

O tratamento varía en función de cada caso, pero o primeiro é realizar un diagnóstico a través dunha análise de ouriños que verifique a causa do problema renal, como unha infección. Segundo Sagarzazu, “o máis habitual é que a dificultade urinaria do gato estea provocada pola acumulación de estruvita, un mineral, tamén denominado fosfato amónico magnésico, que se forma debido ao aumento da alcalinización dos ouriños por unha infección no aparello urinario”.

O tratamento do felino con cálculos renais pode consistir en antibióticos para frear a infección do ril, espasmolíticos ou medicamentos que palian a dor ao ouriñar. Tamén convén un cambio na dieta, durante uns dous meses. Os veterinarios adoitan recetar comida de gato específica contra os cálculos renais, que acidifique os ouriños, para evitar a formación de arenilla ou sedimentos no ril do animal.

Previr as enfermidades renais no gato

O gato que ten máis probabilidades de padecer cálculos renais, segundo o seu estilo de vida, é aquel que vive nun piso urbano e está sometido a causas que lle poden provocar tensións. Isto inclúe os cambios habituais, mudanzas ou trasfega de persoas en casa que lle produzan inapetencia, tanto co alimento como coa auga. Polo que evitar a tensión no fogar reduce as posibilidades de que o animal padeza enfermidades renais.

A correcta hidratación do felino é clave para evitarlle problemas renais e urológicos. Os gatos que inxeren líquido a miúdo, como os que viven na rúa e aliméntanse de roedores ou aves, teñen unha menor incidencia de afeccións renais que os domésticos, que adoitan tomar pouca auga.

“Convén alternar penso seco e húmido, co fin de asegurar a súa correcta hidratación”, aconsella, Raquel Sierro, da Asociación Felina Española (ASFE).

Hai que ter en conta que os gatos son moi selectivos coa auga que beben; debe ser limpa e fresca. A cantidade habitual de líquido que necesita beber ao día para estar ben hidratado é de entre 50 e 100 mililitros por quilo de peso. Desta forma, redúcense de maneira considerable as probabilidades de desenvolver cálculos renais, cristais e sedimentos que lle poidan provocar afeccións urológicas.

A especial supervisión cos gatos que padeceron cálculos renais ou FUS (Síndrome Urológico Felino) é a maneira de detectar novos problemas de saúde urológica e tratalos canto antes. Neste sentido, o veterinario será o mellor guía para seguir pautas preventivas e, se fose necesario, realizar controis periódicos con análises de ouriños.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións