Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Próstata en cans: síntomas e tratamento

Un 80% dos cans maiores de dez anos presenta a glándula prostática con máis tamaño do habitual

img_perronocomepeque ajpg

As afeccións de próstata son bastante comúns entre os cans de mediana e avanzada idade. A esterilización é a mellor maneira de previr e curar este tipo de patoloxías. Na maioría dos casos, as afeccións de próstata están causadas polas hormonas masculinas. O diagnóstico precoz e un tratamento adecuado axudan a controlar de maneira satisfactoria a enfermidade, na maioría dos casos.

Img perronocomenuestra
Imaxe: Lles Chatfield

As patoloxías relacionadas coa próstata presentan síntomas moi variados e distintos entre uns cans e outros. Nalgúns casos o diagnóstico da enfermidade é moi grave. As patoloxías relacionadas coa próstata presentan síntomas moi variados e distintos entre uns cans e outros
O tamaño da próstata varía moito coa idade e estímase que un 80% dos cans maiores de dez anos presenta esta a glándula prostática con aumento anormal, aínda que non presente unha sintomatología concreta respecto diso. Así que, segundo Manuel Lázaro da clínica veterinaria Mirasierra, “a determinación de tamaño normal de próstata é moi relativa e debe valorarse con precaución”.

Síntomas

As enfermidades de próstata, de maneira independente de cal sexa a súa causa, presentan unha serie de síntomas que se poden dividir en catro grupos:

  • Signos urinarios, entre os que se atopan, de maneira máis frecuente, o sangrado polo pene, aínda que o can non ouriñe, ademais dos ouriños con sangue, a dificultade ou a dor ao ouriñar e a incontinencia urinaria.
  • Síntomas dixestivos, debidos á presión da próstata sobre o intestino, de maneira que se orixina estreñimiento, dor ao defecar ou outros cambios como feces de aspecto esmagado.
  • Signos locomotores, que son menos habituais que os mencionados con anterioridade e caracterízanse por síntomas como cojera, rixidez ao andar debido á presión da próstata sobre os nervios posteriores á zona da próstata.
  • Síntomas xerais, que son moi habituais. De feito preséntanse en máis da metade dos casos síntomas como: febre, dor xeneralizada, depresión, falta de apetito, perda de peso ou vómitos.

Hormonas masculinas

Existen moitas enfermidades de próstata e a maioría delas están inducidas polas hormonas masculinas. É por iso que a castración é un tratamento preventivo moi eficaz. As enfermidades de próstata cursan con diferentes procesos:

  • A hiperplasia ou aumento do tamaño da glándula de tipo tumoral. Débese ao influxo hormonal. Este caso é dos que mellor prognóstico ten en canto a expectativas de tratamento e curación.
  • Prostatitis ou infección bacteriana da próstata. Trátase dun dos casos máis frecuentes. Pode presentarse de maneira repentina e permanecer como crónica.
  • Os tumores prostáticos. É menos común e trátase de quistes con acumulación de líquidos que, en xeral, son malignos.
  • Quistes prostáticos. Consisten nun acumulamiento de líquido no seu interior. Estes quistes, en ocasións, poden alcanzar tamaños moi grandes.

Diagnóstico temperán

Fronte ás patoloxías prostáticas, a mellor arma é o diagnóstico precoz e a aplicación de tratamentos adecuados. A reacción rápida dos donos para acudir ao veterinario fronte aos seguintes síntomas é fundamental:

  • Estreñimiento.
  • Dificultades para ouriñar.
  • Presenza de sangue nos ouriños.
  • Cojera ou maneira de camiñar estraña.
  • Nalgúns casos tamén pode aparecer: febre, malestar xeral, depresión, falta de apetito, perda de peso ou vómitos.

Métodos diagnósticos
O método máis efectivo para un diagnóstico adecuado é a ecografía. O tratamento pode ser médico ou cirúrxico. Depende do tipo de patoloxía, grao de afección ou idade do paciente. Se o tratamento é con antibióticos, pode ser:

  • Con antibióticos. Sobre todo no caso de prostatitis infecciosas. Os antibióticos penetran con dificultade na próstata, polo que deben ser específicos e tomarse durante bastante tempo.
  • Con hormonas. Para paliar a produción de hormonas masculinas, responsables das patoloxías de próstata.

Cando o tratamento é cirúrxico, hai tres opcións:

  • Castración. É a alternativa máis frecuente.
  • Drenaxe dos quistes, para baleirar o seu contido e evitar a súa reprodución.
  • Cirurxía de próstata. É o indicado no caso de tumores. É unha operación complicada e leva risco de efectos secundarios, como a incontinencia urinaria.

Segundo Manuel Lázaro, veterinario: ?as enfermidades de próstata son moi frecuentes nos cans, do mesmo xeito que sucede cos homes, a partir de certa idade? e engade que, en xeral, o prognóstico é bo, pero precisa un bo e precoz diagnóstico e tratamento.

Consellos

  • Acudir ao veterinario cando se detecten síntomas como: cojera, estreñimiento, sangue nos ouriños ou perda de apetito, entre outros.

  • A partir do sete anos ou mesmo antes, segundo determine o veterinario, levar a cabo revisións periódicas para detectar e diagnosticar a enfermidade canto antes.

  • Seguir a machada as indicacións do veterinario en canto ao tratamento, unha vez que o can foi diagnosticado.

  • Ter en conta que a castración e a esterilización son métodos preventivos eficaces contra a enfermidade.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións