Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Roubo de cans, como actuar

Algúns dos animais roubados utilízanse en adestramentos para pelexas de cans ou para vendelos en Internet

img_perro esperandopeque a2

Vivir o roubo dun can é unha situación complicada e triste, que non sempre se resolve de maneira satisfactoria. Seguir certas pautas axuda á resolución do caso cun final feliz. E previr a través de certas actuacións e medidas, como a identificación do can con microchip e non deixar só ao animal na rúa, é unha boa maneira de protexer ao can contra os roubos.

Img perro
Imaxe: Lidal-K.

Os roubos de cans adoitan ter como transfondo ou obxectivo a cría e venda ilegal de animais para obter beneficios económicos. Pode darse o caso de que se coñeza a identidade dos autores do roubo, entón pódese presentar unha querela criminal. Consiste nunha declaración escrita, para pór en coñecemento do xulgado de instrución os feitos, que constitúen o delito de furto ou roubo do can.

Coa presentación da querela criminal solicítase a apertura dunha causa criminal, que será obxecto de investigación. Os donos do can, españois ou estranxeiros, poden interpor a querela por escrito. Hai moitos desaprensivos que rouban cans para vendelos ou utilizalos nos adestramentos de pelexas de cans

Nela debe figurar: o órgano xudicial ante o que se presenta, os datos do querellado, a descrición dos feitos, as dilixencias que deben practicarse para comprobar os feitos, a petición para que se admita a trámite e a firma do querellante.

A importancia das probas

É recomendable achegar todas as probas que poidan servir para probar os feitos (fotos, testemuñas ou matrículas de vehículos). Se se trata dun delito sobre o que hai un temor fundado de que o presunto culpable puidese fuxir da Xustiza, pódese acudir á policía, para solicitar a práctica das primeiras dilixencias e, se procede, deter ao delincuente.

Previr os roubos

Para evitar que rouben o can é recomendable non deixar só ao animal na rúa, por exemplo, se se vai entrar a un comercio. Un animal só está indefenso e pódese angustiar pola ausencia dos seus donos. Hai moitos desaprensivos que rouban cans para vendelos ou utilizalos nos adestramentos de pelexas de cans. No caso das femias, sobre todo se se trata de determinadas razas que alcanzan prezos elevados no mercado, se sobreexplotan para que críen unha camada tras outra, co fin de vender os cachorros no mercado.

O perigo de comprar un can a través de Internet

Internet converteuse nos últimos anos nun dos escaparates para a venda de animais roubados. As mafias de tráfico de animais utilizan Internet para organizar as súas redes fraudulentas. Estes grupos, que actúan movidos pola obtención de beneficios económicos, non respectan as leis de protección e benestar animal. Os prezos de cans de determinadas razas son máis baratos en Internet e pode deberse a que son roubados, ou a que nos estean dando gato por lebre co pedrigrí.

Non é recomendable adquirir cans pola Rede, sen ter referencias da empresa que vende os animais. En ocasións, aprovéitase o anonimato que achega a Rede, para sobreexplotar ás femias, co fin de que teñan máis camadas das recomendadas para a saúde da cadela, e así obter maiores beneficios económicos. Tamén hai casos nos que se adquiren os cans a prezos módicos, en países como Romanía, e adxudícanselles pedigrís que non teñen, para vendelos máis caros. Doutra banda, pode darse o caso de trátese de tapadeiras de compra-venda de cans roubados.

Benestar dos animais

Cando se vai a adquirir un animal de determinada raza, o máis recomendable é acudir a un criador especializado nela. Se, ademais téñense boas referencias sobre el de persoas de confianza; moito mellor. Hai que ter en conta que quen non vela polo benestar dos animais que vende; a entrega enfermos, ou os mantén en condicións hixiénico-sanitarias inadecuadas, non é de fiar. De feito, trátase dunha situación denunciable.

A través da Rede, non podemos comprobar se a empresa ten licenza de apertura ou, se no caso de que manteña cans nas súas instalacións, ten núcleo zoolóxico ou servizo veterinario para atender aos animais. Doutra banda, cando se compra un animal
, debemos recoller a factura para poder reclamar no caso de que haxa algún problema.

Consellos para comprar un can

  • Solicitar a cartilla sanitaria oficial, onde conste toda a información posible sobre o can como: raza, co pedigrí correspondente, as vacinas que se aplicaron e o seu estado de desparasitación, aínda que esta adóitase practicar despois da compra. Na cartilla deben figurar os selos das clínicas veterinarias, co número do colexiado facultativo que corresponda.
  • Demandar un documento, onde se manifeste por parte do comprador, que o animal está san.
  • Cando xa se ten ao can en casa, levarlle ao veterinario para facerlle un recoñecemento e comprobar que o seu estado de saúde é adecuado.
  • O can debe permanecer coa nai, como mínimo ata os dous meses de idade. Se o animal véndese antes desa idade, non se trata dun establecemento recomendable.
  • Se se busca determinada raza, acudir a un criador especializado nela.

A vantaxe do microchip

No caso de que se ignore quen roubou ao can, pódese interpor unha denuncia en comisaría. É recomendable achegar testemuñas, se os houbese. Se o animal está identificado con microchip, as probabilidades de atopalo son maiores. Se o animal está identificado con microchip, as probabilidades de atopalo son maiores Hai que avisar ao centro de datos onde se rexistran os códigos de microchip da comunidade autónoma onde se reside, para dar a coñecer a perda do animal. Desta maneira, se alguén tenta cambiar o código do microchip do can desaparecido, poderase detectar.

No caso de que quen rouba ao animal, abandonáseo, cando alguén o recolla e léveo a unha clínica veterinaria, albergue ou centro de recollida municipal, localizarán aos donos con facilidade a través do microchip.

Unha recompensa económica para quen ofreza pistas sobre o paradoiro do can, é unha boa opción para fomentar a colaboración doutras persoas na resolución do caso. Tamén se poden colocar carteis cunha foto do can, datos de contacto e a cantidade que se ofrece como recompensa.

Consellos

  • Non deixar ao can só na rúa. Uns minutos poden ser suficientes para que un desaprensivo consiga levar ao can.

  • Identificar o can co microhip desde que é un cachorro. Pódese colocar no colar unha chapa co teléfono dos donos e o nome do can.

  • Denunciar en comisaría a desaparición do animal. Se se sabe quen roubou ao can, presentar no xulgado de instrución unha querela criminal por escrito.

  • Avisar na base de datos de códigos de microchip da comunidade autónoma onde se reside sobre a desaparición do can.

  • Evitar a adquisición de animais a través de Internet con empresas sobre as que non se teñen referencias.

Etiquetas:

perros-gl roubo

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións