Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Mascotas > Cans

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Síndrome de Cushing no can, a enfermidade do cortisol

A enfermidade de Cushing é unha das doenzas endocrinas máis frecuentes en cans maiores de seis anos e entre as razas pequenas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 08 de Agosto de 2013

A síndrome de Cushing en cans poderíase definir como a enfermidade do exceso de cortisol, porque o que lles ocorre aos cans que padecen esta patoloxía é que o seu corpo segrega un exceso desta hormona. A pesar de ser unha enfermidade crónica, cun tratamento adecuado, o can pode gozar dunha boa calidade de vida. A continuación explícase que é a síndrome de Cushing en cans, cal é o seu tratamento e por que non é posible previr esta enfermidade.

Imaxe: bekphotoAgregar

A síndrome de Cushing en cans

A síndrome de Cushing no can é unha enfermidade endocrina, que implica alteracións do seu sistema metabólico. Esta patoloxía diagnostícase a través dunha análise de sangue e unha ecografía. Un can diagnosticado con esta síndrome precisa un tratamento adecuado para paliar os síntomas, porque a súa vida corre perigo.

O habitual é que se presente en cans maiores de seis anos, polo que pode estar asociada a outras alteracións típicas da idade avanzada, como os problemas hepáticos ou renais.

A síndrome de Cushing en cans é máis frecuente entre as razas caninas de pequeno tamaño, como o caniche ou o yorkshire

A síndrome de Cushing é máis frecuente, ademais, en cans de pequeno tamaño como o caniche, yorkshire, bichón maltés ou schnauzer (pequeno), pero tamén pode presentarse en razas grandes como o pastor alemán ou o labrador.

“Non está demostrado, con todo, que esta enfermidade teña un compoñente xenético”, comenta Manuel Lázaro, veterinario e membro Colexio de Veterinarios de Madrid.

Os estudos de prevalencia da síndrome de Cushing en cans españois non existen, pero os expertos aseguran que se trata dunha enfermidade habitual nas súas clínicas. O veterinario Juan Antonio Zaldívar afirma que, “tras o hipotiroidismo, a síndrome de Cushing é a segunda enfermidade do sistema endocrinológico máis frecuente en cans”.

Síndrome de Cushing en cans: síntomas

Os cans con síndrome de Cushing perden o pelo, en especial, o da súa cola

Un dos signos máis evidentes da síndrome de Cushing en cans é a caída do pelo dunha maneira moi peculiar. O pelo pérdese de maneira simétrica (alopecia simétrica) por ambos os lados do corpo. A cola do can queda desprovista de pelame e, debido ao seu aspecto característico, denomínase “cola de rata”. Isto adoita ocorrer cando a enfermidade se atopa nun estadio moi avanzado.

Os sinais iniciais e máis frecuentes son o aumento da sede (polidipsia) e os ouriños (poliuria), un apetito insaciable, un abdome inchado (distensión abdominal), debilidade ou apatía e síntomas dermatológicos como a alopecia e perda de grosor da pel. Doutra banda, o can pode estar débil e, por iso, foxe do exercicio físico. Se mostra esta sintomatología, ou parte dela, é recomendable consultar pronto co veterinario.

Síndrome de Cushing en cans: tratamento

A hormona cortisol que regula o sistema endocrino do can é a clave desta enfermidade, xa que o exceso da súa produción é o que provoca a síndrome de Cushing.
“A dificultade do tratamento contra esta patoloxía estriba en atopar a proporción xusta de medicamentos reguladores dos niveis da hormona cortisol”, explica Aitor Chamas, veterinario.

Esta enfermidade endocrina ten asociadas outro tipo de patoloxías hepáticas e renais, debidas á idade avanzada do can. “Noutros casos, os cans que padecen esta enfermidade tamén son cans obesos, co cal o tratamento para a síndrome de Cushing complícase”, comenta o veterinario Alejandro Tarragó.

O tratamento da síndrome de Cushing en cans é caro pero efectivo, xa que nuns días remiten os síntomas

O tratamento da síndrome de Cushing pode ser cirúrxico ou farmacolóxico. A cirurxía leva a cabo cando existe un tumor producido por unha alteración da hipófisis ou glándula pituitaria, no cerebro (nun 80% dos casos), ou por un tumor da glándula adrenal (preto do ril) en algo máis dun 10% dos casos.

Tanto se o tumor localízase no cerebro como no ril, “a patoloxía débese a unha excesiva produción da hormona cortisol”, asegura Lázaro. Tamén existe unha forma de Cushing motivada pola administración crónica de doses altas de medicamentos corticoides ao can.

Pódese previr a enfermidade de Cushing no can?

Imaxe: angela n.

A enfermidade de Cushing non se pode previr. Os tratamentos veterinarios e hábitos de vida que eviten a aparición da síndrome de Cushing no can non existen. A mellor arma contra esta patoloxía do aparello endocrino é o seu diagnóstico e tratamento precoz. Desta forma poderase conseguir unha adecuada calidade de vida para o can.

Os síntomas da Síndrome de Cushing remiten nuns días unha vez que se aplica o tratamento veterinario. Aínda que non hai que esquecer que esta enfermidade é crónica (non ten cura) e necesitará medicación e controis para sempre. “O tratamento da síndrome de Cushing é caro, costa ao redor de 60 euros ao mes se é un can de tamaño pequeno, e o dobre se é grande, pero os resultados son rápidos e efectivos”, explica Chamas.

En casa, engade Lázaro, “os donos do can enfermo só poden seguir o tratamento que o veterinario lles indique”, e levar a cabo os controis periódicos veterinarios para seguir a evolución da enfermidade.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións