Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

20.000 aves rapaces morreron envelenadas en España nos últimos 15 anos

O voitre negro, a aguia imperial e o alimoche son algunhas das especies máis afectadas
Por mediatrader 13 de Abril de 2007

O último informe de WWF/Adena sobre o impacto do uso ilegal de veleno na fauna española revela que 20.000 aves rapaces do cinco especies máis ameazadas no noso país morreron envelenadas nos últimos 15 anos. Dúas cegoñas negras no Alto Aragón, 60 voitres leonados en Burgos, outras 20 aves rapaces en Zamora… Estes son só algúns dos casos de morte por envelenamento que o mes pasado producíronse en España.

Segundo a organización ecoloxista, esta práctica é a maior ameaza para un amplo grupo de rapaces que habitan na Península, entre as que destacan o voitre negro, a aguia imperial, o quebrantahuesos, o alimoche e o milano real. Pero tamén afecta os animais domésticos, principalmente a cans.

Cebos envelenados

O veleno segue ligado principalmente á xestión da caza menor. Así, utilízase en teoría contra raposos e outros carnívoros aos que se considera “competidores” polas mesmas presas. Pero en realidade demostrouse que, lonxe de ser un método de control de predadores, o uso de cebos envelenados “é unha fórmula de eliminación indiscriminada e masiva de fauna”, denuncia WWF/Adena.

Segundo o informe “O veleno en España”, entre 1990 e 2003 a organización conservacionista recompilou máis de 3.000 episodios de envelenamento que afectaron a 7.261 exemplares de fauna en toda España. Por rexións, Andalucía é a autonomía máis prexudicada (1.070), seguida por Castela e León (573) e Castela-A Mancha (496). Estas cifras corresponden a cadáveres reais que se atoparon, matiza Luís Suárez, responsable do Programa de Especies de Adena, “pero é unha mínima parte do que realmente se está producindo”.

WWF/Adena fai un chamamento aos cidadáns para que actúen e pidan á Consellería de Medio Ambiente da súa comunidade que aprobe un plan rexional contra o veleno

No entanto, WWF/Adena recoñece que tanto na comunidade andaluza como na manchega tomáronse medidas para paliar o problema. Neste sentido, cita o peche de cotos para favorecer a recuperación do medio afectado o veleno, así como a creación de patrullas de cans que detectan cebos emponzoñados.

En calquera caso, o número de casos non se reduciu nos últimos anos. WWF/Adena sostén que esta falta de resultados débese a que as administracións “asumiron a gravidade do problema e, por tanto, non existe vontade política para solucionalo”. Isto tradúcese, di, nunha “ausencia de vixilancia especializada” e na escaseza de sancións, tanto penais como administrativas, que “favorecen a impunidade” dos infractores.

De feito, hai veces que o veleno non vai ligado á actividade cinexética. Concretamente, os responsables da organización ecoloxista criticaron a recente autorización da Xunta de Castela e León ao uso dun veleno para tratar de atallar unha praga de topillos campesiños en Palencia. Advertiron de que o veleno utilizado ha afectado a lebres e a pombas domésticas, e do risco por tanto de que chegue ao consumo e convértase nun problema de saúde pública, algo que a organización ecoloxista xa denunciou xudicialmente. Esta situación, segundo Adena, contrasta coa prohibición do uso de cebos envelenados que existe en España desde 1983.

“Ciberacción”

En opinión dos ecoloxistas é urxente a aprobación de plans rexionais contra o veleno. Neste sentido, WWF/Adena lanzou unha “ciberacción” a través da cal todos os cidadáns poden implicarse pedindo estes plans aos conselleiros de Medio Ambiente das autonomías máis afectadas e que aínda carecen deles.