Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

7 consellos para ser ecolóxico ao facer deporte na natureza

Varios expertos ofrecen recomendacións para reducir o impacto ambiental de practicar exercicio en espazos naturais

Practicar deporte en espazos naturais está cada vez máis de moda, como o demostran as numerosas competicións e probas que teñen lugar en calquera rexión española. Estar en forma non é incompatible co coidado da contorna, como sinalan neste artigo os consellos de varios expertos para reducir o impacto ambiental de facer exercicio físico en espazos naturais.

1. Non xerar residuos nin molestar

Imaxe: Maridav

Estar en forma non é incompatible co coidado da contorna

A Oficina Técnica de Europarc-España, a sección estatal da Federación de Parques Naturais e Nacionais de Europa, publicou unha guía de boas prácticas para as competicións deportivas na montaña. Entre as súas recomendacións, destácase evitar a xeración de residuos ou outro tipo de contaminación, como apunta un dos seus autores, Javier Gómez-Limón:


  • Non tirar lixo (desperdicios, envolturas, alimentos ou material) salvo nos sectores habilitados pola organización.

  • Que cada un sexa responsable dos seus residuos e o transporte ata a súa residencia habitual ou, en todo caso, ata o lugar de recollida selectiva, nos núcleos urbanos.

  • Non emitir sinais nin escintileos luminosos, excepto a iluminación frontal do percorrido, en tramos nocturnos.

  • Non utilizar fósforos e cigarros, e se se usan, apagalos con coidado, depositando as cabichas en colectores.

  • Obrigar a marcar xeles, barritas, etc. co número de dorsal.

  • Evitar a contaminación acústica: non gritar durante o percorrido, mentres que o lanzamento de foguetes e pirotecnia e os grupos musicais ou megafonía como ambientación deberían prohibirse ou, como moito, nas contornas da saída e meta, e sempre que se sitúen en núcleos urbanos.

2. Respectar as zonas marcadas

Gómez-Limón aconsella aos deportistas de montaña que respecten o itinerario establecido pola organización, non atallar campo a través nin recortar polo interior das curvas.

Rosa Fernández-Arroio, presidenta da asociación RedMontañas, e Miguel Anxo Ortega, presidente da asociación Reforesta, consideran que se debería evitar o emprego de áreas especialmente sensibles, como as zonas de cumes e as húmidas como lugares de paso ou permanencia de actividades con moitos participantes. No caso concreto da bicicleta de montaña (BTT), ambos os expertos recomendan que o seu uso nas áreas protexidas debería limitarse ás pistas forestais, como sinala o Plan Director de Parques Nacionais.

Imaxe: jeancliclac

3. Desprazarse en transporte público

O transporte público é a opción máis ecolóxica para calquera desprazamento, e neste caso non é unha excepción. Se non queda outra que utilizar vehículos privados, deberían circular e estacionalos nas zonas habilitadas pola organización e a administración do espazo protexido, como suxire a guía de Europarc.

4. Realizar informes de impacto ambiental

Xisco Roig, doutor en Xeografía e consultor ambiental, realizou estudos geomorfológicos en varios lugares por onde transcorren competicións deportivas en áreas naturais, como Mallorca, Menorca ou os Pireneos. Segundo este experto, os impactos que se producen son corregibles e propón para evitalos análises punto a piques de cada carreira e informes de idoneidade ou impacto ambiental, así como seguimentos destas probas. Ademais dos danos á flora e fauna ou a xeración de residuos, tamén se deberían estudar os impactos xeolóxicos, un aspecto moi importante dun espazo natural apenas considerado na actualidade, asegura Roig.

5. Evitar as competicións multitudinarias en espazos protexidos

Fernández-Arroio considera que “tendo en conta que a maior parte do territorio español non está especificamente protexido, e que os eventos deportivos afectan de forma negativa a moitos dos valores que se pretenden preservar nos espazos protexidos, sería lóxico sacalos destes espazos, como recomendou o Comité Olímpico Español hai uns anos”. No entanto, recoñece que con boa vontade por parte de organizadores e participantes sería posible compatibilizar algúns destes eventos mediante as medidas aquí citadas.

Imaxe: Izf

6. Ofrecer información e concienciación

Gómez-Limón sinala que a información e a concienciación aos participantes é esencial para o coidado da contorna. En concreto, sería conveniente ofrecer datos sobre aspectos de interese do espazo protexido (natural, cultural); sobre as prohibicións de provocar alteracións sobre as especies de fauna e flora, a súa captura ou molestia intencionada e o dano ou recolección das especies de flora ou de calquera dos seus partes; ou sobre as prohibicións de danar o medio xeolóxico ou o chan.

7. Contar con máis medios de protección e vixilancia

A presidenta de RedMontañas cre que debería incrementarse a dotación de Garda Civil especializada (Seprona) e a súa colaboración cos axentes forestais ou ambientais para mellorar a vixilancia, sanción e aplicación da normativa vixente. O presidente de Reforesta propón a creación dun observatorio estatal do uso público nos espazos protexidos, que dispoña de medios para o seguimento e avaliación científica dos impactos e para a difusión dos resultados obtidos, así como de mecanismos de participación dos axentes sociais involucrados.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións