Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A actividade humana é a única responsable da regresión da posidonia no Mediterráneo, segundo un estudo

O traballo cita causas como a pesca de arrastre ilegal, as verteduras de augas residuais ou a rexeneración de praias

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 14deMaiode2007

A regresión das pradarías de posidonia oceánica no Mediterráneo obedece exclusivamente ao impacto da actividade humana e non ao cambio climático, segundo demostra por primeira vez cientificamente un estudo da Universidade de Alacante (UA) realizado en augas de Chipre, Tunes, Francia e España.

Esta investigación sobre a posidonia, especie endémica do Mediterráneo e protexida pola UE, acaba de ser publicada na revista máis prestixiosa do mundo neste campo, o “Marine Ecology Progress Series”. Para levalo a cabo analizáronse pradarías de posidonia en dous puntos de Chipre, da illa de Zembra (Tunes), de Carry-lle-Rouet, reserva preto de Marsella (Francia) e do Cabo Branco (Mallorca), Gata (Almería) e Illa de Tabarca (Alacante). Así, comprobaron que en todas estas zonas, afastadas da acción do home, mantéñense saudables e, mesmo, esténdense.

Segundo este traballo, o talo da posidonia destes lugares crece máis de 80 milímetros e presenta ata cinco novas ramas ao ano, mentres que en pradarías “impactadas” polo home só aumentan uns 20 milímetros e teñen unha única rama máis. O estudo apunta desta forma a que a causa de que desaparecesen preto do 40% das pradarías de posidonia oceánica en todo o Mediterráneo ao longo do último medio século atópase soamente no home, concretamente en actividades como a pesca de arrastre ilegal, as verteduras de augas residuais ou salmuera de desalinizadora, a rexeneración de praias e as obras costeiras.

A principal achega da investigación é que pon fin á premisa ata agora aceptada pola comunidade científica de que a posidonia estaba en regresión tanto por causas humanas como propiamente evolutivas, explicou un dos autores do traballo, Just Bayle. Esta crenza mantívose ata hoxe desde os estudos da posidonia por parte dos franceses Moliner e Picard, na década de 1950, cando se comezou a pensar que a posidonia tendía irremisiblemente á súa extinción por aspectos de inadaptación ao medio, lembrou o investigador. “A planta non está en regresión por ningún fenómeno global, senón que sofre esta alarmante situación de perigo de desaparición por razóns exclusivamente antrópicas ou humanas”, afirmou Bayle.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións