Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A caza acabou por extinguir aos mamuts, que xa estaban moi minguados polo cambio climático

Un estudo de investigadores españois achaca a extinción destes mamíferos a un efecto combinado de ambos os factores

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 03deAbrilde2008

Durante 300.000 anos, os mamuts ocuparon amplas zonas de Eurasia e Norteamérica. A pesar das grandes dificultades que atravesaron, sempre llas arranxaron para sobrevivir; ata que se xuntaron dous factores: a caza e o cambio climático. O declive definitivo destes mamíferos comezou hai 21.000 anos, tras a última glaciación. A súa desaparición definitiva produciuse hai menos de 4.000 anos.

A opinión máis estendida, á vista das evidencias desenterradas durante case dous séculos polos paleontólogos, apuntaba ao home como único culpable da desaparición destes mamíferos melenudos tras varios milenios de caza intensiva.

Co paso do tempo foise abrindo paso outra teoría, a do cambio climático. O mesmo fenómeno que ameaza hoxe en día a gran número de especies en todo o mundo contribuiría no seu momento á extinción do mamut lanudo. Segundo esta hipótese, o quecemento do globo despois do último período glaciar reduciría considerablemente, ata case facelos desaparecer, os hábitats máis propicios para a existencia dos mamuts. O home, ao ter acceso -grazas ao mellor clima- a territorios que antes lle estaban vedados, terminou por darlles “a puntilla”.

Efecto combinado

Pero ata o momento ninguén achegara datos suficientes sobre a importancia relativa que tiveron o clima, por unha banda, e os cazadores, por outro, no proceso de extinción dos mamuts. Investigadores do Centro Superior de Investigacións Científicas (CSIC) foron os primeiros que arroxaron luz sobre o asunto.

David Nogués Bravo, responsable da investigación, sinala que fai apenas cinco anos empezouse a considerar a posibilidade dun efecto combinado de ambos os factores. “Nesa liña, logramos elaborar un modelo que relaciona como era o clima no pasado coa distribución de ósos que se acharon de mamut. É dicir, atopamos o nicho climático en que viviu o mamut en diferentes momentos da súa historia”.

Os científicos realizaron detallados modelos climáticos de fai 126.000, 42.000, 30.000, 21.000 e 6.000 anos. Despois relacionaron eses modelos coa distribución coñecida dos restos de mamut atopados. “Os mamuts vivían en estepas moi frías e secas, que hoxe só existen xa no norte de Siberia e Mongolia. Calculamos a área potencial que tiña o mamut para vivir en cada momento. E despois estimamos a densidade das súas poboacións e a súa relación cos humanos”, explica Nogués.

O equipo de investigadores viu que, hai 126.000 anos, cun clima mesmo máis cálido (e por tanto menos favorable para eles) do de fai 6.000, os mamuts lograron sobrevivir. Pero entón non había humanos no norte de Europa. Os científicos estiman, por tanto, que hai 6.000 anos, e cuns hábitats reducidos ao máximo, bastaría con que cada humano cazase un só mamut entre cada tres e 200 anos para facelos desaparecer por completo.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións