Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A Cordilleira Cantábrica acolle xa máis de 160 exemplares de oso pardo, segundo o Goberno asturiano

Os maiores perigos para esta especie son na actualidade os incendios forestais e a caza furtiva

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 24deMarzode2006

O crecemento da poboación do oso pardo na Cordilleira Cantábrica durante os últimos anos superou as estimacións sobre a súa reprodución e perpetuidad nesta zona, segundo considera o Goberno do Principado de Asturias, que estima que existen na zona máis 160 exemplares na actualidade.

A poboación osera no Occidente da Cordilleira, onde todos eles teñen o seu hábitat en Asturias, pode alcanzar os 140 exemplares, cando as estimacións realizadas hai 10 anos auguraban 50 osos. Na parte oriental, os osos habitan na contorna do Parque Nacional dos Picos de Europa, que corresponde ás comunidades autónomas de Castela e León, Cantabria e Asturias, e a súa poboación supera os 25 exemplares, cando a estimación marcaba 12 osos. Estes datos déronos a coñecer en rolda de prensa o conselleiro de Medio Ambiente, Francisco González Buendía, e o director xeral de Recursos Humanos e Protección Ambiental, Cristino Ruano.

Está a realizarse un traballo importante para poder conectar os dous núcleos poboacionais a través do corredor do Huerna, que algúns exemplares “o cruzaron de forma esporádica”, segundo recoñeceu o conselleiro. González Buendía recoñeceu que os osos son “un símbolo de identidade” da rexión e que calquera política que se promova en Asturias para a súa protección e perpetuación “realizarase contando con todo o consenso posible”.

Entre os perigos que ten esta especie para a súa conservación están os incendios forestais e a caza furtiva, sobre todo a colocación de lazos, afirmou pola súa banda Ruano, que asegurou que este tipo de actividade cada vez ten unha menor incidencia na rexión grazas á presión que se realiza sobre ela. Polo que se refire a as queixas das persoas do medio rural pola posible incidencia destes animais na súa contorna, Ruano sinalou que isto se produce nas zonas limítrofes dos núcleos de osos e que na maioría dos casos son sucesos “anecdóticos”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións