Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A densidade das padreras de Posidonia podería diminuír un 90% a mediados deste século

Este ecosistema está en perigo debido ao quecemento da auga superficial do mar Mediterráneo
Por mediatrader 21 de Maio de 2012

Un estudo realizado por investigadores do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) revela que a densidade de plantas da especie mariña Posidonia oceánica podería diminuír un 90% a mediados deste século debido ao quecemento da auga superficial do mar Mediterráneo. As conclusións do traballo apuntan a unha “extinción funcional” da especie cun escenario “moderadamente optimista” de emisión de gases de efecto invernadoiro, explica o organismo público de investigación.

A investigación, elaborada no marco dos proxectos españois VANIMEDAT-2, MEDEICG, ESCENARIOS e o europeo SESAME, examina a evolución temporal da temperatura superficial máxima esperada durante o século XXI no Mediterráneo occidental. Paira iso, os científicos empregaron proxeccións de dez modelos climáticos globais e dous modelos rexionais.

“Todos os modelos proxectan un rápido quecemento da auga superficial do mar balear no verán ao longo do século XXI, o que daría lugar a un aumento da frecuencia e intensidade das ondas de calor. De media, a temperatura en superficie da auga durante a época estival podería aumentar a finais do século XXI en 3,4 ºC. A partir do ano 2050, a temperatura superaría cada verán os 28 ºC, provocando a aceleración da mortalidade de Posidonia”, describiu Gabriel Jordà, investigador do CSIC no Instituto Mediterráneo de Estudos Avanzados, un centro mixto do CSIC e a Universidade de Baleares.

A Posidonia, de crecemento extremadamente lento, caracterízase pola súa lonxevidade milenaria e por formar extensas pradarías até os 40 metros de profundidade. Entre os beneficios ecosistémicos da especie, destaca o enterramento de dióxido de carbono, a reciclaxe de nutrientes, a protección costeira da erosión e o aumento da biodiversidade. O CSIC sinala que as plantas desta especie que poboan os fondos mariños das Illas Tiroteares atópanse actualmente en regresión, non só polo quecemento da auga, senón tamén por perturbacións locais como a contaminación ou as ancoraxes das embarcacións.

O investigador do Instituto Mediterráneo de Estudos Avanzados (CSIC-UIB), Carlos Duarte, explicou que á especie non quedan máis opcións que adaptarse, o cal, apuntou, “é pouco probable considerando as súas baixas taxas de reprodución sexual e mutación”, ou ben “diminuír drasticamente até case extinguirse”. “A única solución paira garantir que este ecosistema milenario continúe proporcionando servizos máis aló do século XXI é a rápida acción internacional paira reducir as emisións de gases de efecto invernadoiro a niveis moi por baixo dos considerados neste estudo”, defenden os científicos no artigo no expoñen os resultados do seu estudo e que se publicou no último número da revista “Nature Climate Change”.