Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A desaparición dos manglares fai perigar a supervivencia de comunidades costeiras en Centroamérica e Asia

O característico bosque tropical de costa perdeu una cuarta parte da súa superficie mundial nos últimos 20 anos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 11deAgostode2003

A cada vez máis abusiva acción do home, ejemplificada especialmente na extracción indiscriminada de madeira preciosa e na acuicultura do lagostino, está a facer perigar a supervivencia das comunidades costeiras de boa parte de Centroamérica e de Asia, principalmente Indochina. Os manglares, o característico bosque tropical de costa, sufriron nos últimos vinte anos un descenso na súa superficie mundial de practicamente una cuarta parte. Tailandia, o maior produtor de camarón tropical, perdeu o 67% dos seus manglares; Ecuador, un 20%; Honduras, un 50%; e, na India e Bangladesh, a acuicultura e os seus resultados forzaron grandes migracións.

Segundo datos da Organización das Nacións Unidas paira a Agricultura e a Alimentación (FAO), o tamaño destes bosques costeiros había diminuído de 19,8 millóns de hectáreas en 1980 a menos de 15 millóns en 2000, aínda que na última década o ritmo de destrución baixou do 1,7% anual de 1980 a 1990, ao 1% anual entre 1991 e 2000. Antes da chegada da acuicultura e a extracción intensiva de madeira, o crecemento demográfico das comunidades da costa provocara una destrución de menor impacto, ao derivar estes espazos paira crear infraestruturas de comunicacións ou producir arroz e sal.

Os manglares crecen nos litorais tropicais e subtropicales. Ademais de protexer as costas da erosión producida polo vento, as ondas e as correntes de auga, nos manglares hai una variedade de mamíferos, réptiles, anfibios e aves, algúns en perigo de extinción. Estes bosques tamén lle proporcionan nutrientes á rede alimentaria mariña e frezaderos a unha ampla variedade de peces e mariscos, incluídas algunhas especies comerciais. Ademais, os manglares ofrecen una serie de produtos madeireiros e doutros tipos, como carbón, forraxes, material paira teitos, mel e medicamentos, entre outros.

Diversas organizacións ecoloxistas internacionais, como Greenpeace, alertaron do forte impacto que está a ter paira a supervivencia do manglar a industria do camarón, considerada nestes momentos como a maior ameaza. O cultivo de lagostinos require a destrución dos manglares paira construír estanques, advirten os ecoloxistas. Explican que paira a cría industrial do lagostino empréganse inxentes cantidades de produtos químicos (fertilizantes, praguicidas, antibióticos, etc.), que dan lugar a contaminacións dos recursos hídricos locais.

A elevada extracción de auga doce que necesita a súa crianza e a introdución de especies tratadas xeneticamente acaban por destruír as propias infraestruturas da industria camaronera, que ten que buscar novos emprazamentos, aseguran os ecoloxistas. A destrución e a “herdanza” de extensos terreos ermos, son moeda común aos poucos anos.

O resultado final son amplas zonas devastadas pola acción antrópica, en áreas onde ademais rexístrase una alta concentración de poboación. O problema, ademais da destrución do manglar, é que as costas quedan desprovistas dos seus mecanismos de defensa ante as adversidades climáticas e perden toda a riqueza biolóxica que proporcionaba alimento a economías sociais de ampla base autárquica, sinalan os conservacionistas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións