Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Medio ambiente

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A distribución espacial da vexetación pode ser un indicador de desertificación

Un equipo científico ha estudado formacións dominadas polo esparto ou atocha, un dos ecosistemas máis representativos en España

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 07deSetembrode2009

Un equipo de científicos da Universidade Rei Juan Carlos (URJC) avaliou a distribución espacial da vexetación como un indicador “temperán” da aparición de procesos de desertificación . Tras analizar 29 espartales de Guadalaxara a Murcia, os investigadores concluíron que a cobertura da vexetación perenne é un eficaz sistema de alerta temperá de desertificación nestes ecosistemas.

Os autores estudaron as formacións dominadas polo esparto ou atocha (Stipa tenacissima), un dos ecosistemas máis representativos da Península Ibérica. “As perdas da cobertura vexetal nos ecosistemas estudados implican unha perda da fertilidade e funcionalidade do ecosistema, e favorecen o inicio dos procesos de desertificación”, explica Fernando T. Maestre, profesor titular na Escola Superior de Ciencias Experimentais e Tecnoloxía da URJC e autor principal do estudo que publicou a revista “Ecology”.

Unha vez caracterizada a distribución espacial da vexetación e analizada a fertilidade do chan e a capacidade do ecosistema de reciclar a materia orgánica en nutrientes asimilables polas plantas, os investigadores demostraron que a distribución espacial da vexetación en todas as parcelas caracterizouse, desde o punto de vista estatístico, por seguir unha distribución potencial “truncada”. Isto prodúcese cando se perden as manchas de vexetación de maior tamaño.

A pesar diso, “as parcelas estudadas mostraron, por exemplo, unha gran variación en aspectos tan importantes como o contido de nitróxeno e o fósforo, e moitas delas non presentaban ningún síntoma de sufrir procesos de desertificación”, apunta Maestre. Os investigadores atoparon, ademais, que a cobertura total da vexetación estaba relacionada “positiva e significativamente” coa fertilidade do chan.

Os investigadores determinaron que a cobertura da vexetación perenne, “un parámetro facilmente obtenible mediante mostraxes en campo ou con fotografías aéreas”, pode utilizarse “de forma satisfactoria e robusta” para avaliar a aparición temperá de procesos de desertificación nos espartales semiáridos.

Importancia da alerta temperá

Identificar que un ecosistema concreto se desertifica é “de gran importancia” para identificar as causas que están a provocar a súa desertificación e coñecer como este complexo fenómeno pode afectar o seu funcionamento e os servizos que presta. “A procura de indicadores de alerta temperá de desertificación permite establecer medidas de xestión e restauración antes de que o proceso de degradación do ecosistema sexa irreversible”, sinala Maestre.

España é o país europeo con maior risco de desertificación . Segundo as estimacións do Ministerio de Medio Ambiente, Medio Rural e Mariño (MARM), un 18% da superficie española presenta un risco alto ou moi alto de sufrir este fenómeno. A desertificación ten xa importantes consecuencias desde o punto de vista ecolóxico e socioeconómico en todo o mundo, e “afecta directamente a uns 250 millóns de persoas nos países en vías de desenvolvemento”, segundo as estimacións que Maestre fixo noutro estudo publicado en 2007 en Science “”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións